مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

کِلْک مشّاطه‌ی صُنعش نکشد نقش مراد
هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

در ره او چــــو قلـم گـــر به سرم باید رفت
بـا دل زخـــم کـــش و دیـده گـریان بــروم

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

ماهی که قدش به سرو می​ماند راست
آیینه به دست و روی خود مــی​آراست

[مهراوه* باران اشک *]

تبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را
چه سود از زندگانی، چون تبه کردم جوانی را

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

آن را که جمال ماه پیکر باشد
در هرچه نگه کند، مُنوَّر باشد

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

در ره او چــــو قلـم گـــر به سرم باید رفت
بـا دل زخـــم کـــش و دیـده گـریان بــروم

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
آیینه به دست و روی خود می‌آراست

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

تـو را چنان که تویی هر نظر کجا بیند

به قدر دانش خود هر کسی کند ادراک

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

کنون که بر کف گل جام باده صاف است
به صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
دل سودازده از غصه دو نیم افتادست