ღ•*♥*•ღ ماه رمضان در طپش قلم شاعران ღ•*♥*•ღ

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ده مرا توفیق و قوت یا حكیم
كن مرا تأیید و تسدیدِ عظیم
بهر بر پا داشتن امر تو را
سعی كردن در طریق مستقیم
شوكتی تا دین حق قوت دهم
اندر این مه سیر در نهج قویم
امر بالمعروف و نهی از بد كنم
بر در كویت به این حالت مقیم
میچشان شیرینی ذكر خودت
بر من ای فیاض ذوالفیض العمیم
هم موفق كن كه بنمایم اداء
شكر نعمت هایت ای حیّ قدیم
گرچه ممكن نیست شكر كل آن
ز آن كه نامحصور می باشد نعیم
حفظ فرما بنده را در حفظ خود
خاصه از تسویل شیطان رجیم
هم بپوشان عیب بی حد مرا
چون كه ستاری و غفار و رحیم
ای كه از هر ناظری بیناتری
یك نظر بر حال این عبد لئیم

[خادمه زینب کبری(س)]

مــاه زیبــای خــدا ای رمضـان
ماه قـرآن و دعـا ای رمضـان
هر کجـا پا بنهی یـاد خــداست
ذکرحق در همه جا ای رمضـان
شبت آرام وسحر شیرین است
روزهـا پــر ز صفـا ای رمضـان
صـوت قـرآن و منـاجـات و دعـــا
همـه آهنـگ خــدا ای رمضـان
دل مـا را کـه گنـه کـرده سیـاه
پرکن از نـور و صفـا ای رمضـان
همـه مهـمـان خـداونـد کریـــم
سر این سفره سرا ای رمضـان
وقـت افـطـار و سحــر یـاد کنیـم
از امــام و شهــدا ای رمضـان
تا خــدا عمــر دهــد با دل شــاد
نشـوم از تو جــدا ای رمضـان


شاعر: حمیدرضا فاطمی

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ای خدا در این مه خوش رنگ و بو
كن مرا آگاه احسان های او
كن مرا بیدار بهر درك فیض
تا بیابم خیر افعال نكو
ز آن فیوضاتی كه در وقت سحر
می شود نازل به مردم مو به مو
هم نما روشن دل تاریك من
همچو نور آفتاب خوب رو
عمده ی حاجات من نور دل است
بهتر از این چیست ای عارف بگو
ذره ی از نور خود یا ذاالجلال
قطره سان میریز اندر این سبو
هم فرا گیر ای خدا اعضای من
می كشان سوی صیام نیك خو
هم موفق كن مرا در هر زمان
تا شوم من تابع آثار او
آنچه می باشد مناسب اندر آن
من به جای آرم نمایم جستجو
ای ز تو روشن قلوب عارفین
نور بخش چشم دل های نكو

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

بـه نـامِ تو کـه رحمان و رحیمی
بـه احسـان عـادت وخُـلـقِ کـریمی

زِ اَنفاسِ خوشَت امشب دمیدی
شـبِ قـدری بـرایم بر گزیدی

چـه نیکو حـرمتی دارد شـب قدر
کـه بـر مـا منّتـی دارد شـب قـدر

دَرِ این شب به روی آسمان است
ملائک بـرهمـه در پـاسـبان اسـت

فرشته صف به صف تسبیح گویان
بـه دربـانیِ حـق تلـمـیح گـویـان

دری واکـردی وصـد درگشودی
هـزاران خیـر از آن درهـا فـزودی

چه خوش میخانه ای بـاشد شب قدر
خُم و پیمانه ای باشـد شب قدر

نهـادی حلـقه هـای رحمت خـود
بـه هـرحلـقه دری از نعـمتِ خود

فراوان نعمت ورحمت فزون است
شمارش کی شود ازحد برون است

که داندلَیلةُ القَدرت کدام است
که تا صبحش سلام اندرسلام است

تـلأ لـوء دارد آن آیـات قـرآن
دَرِ ایـن شـب تـا سحرگه نور باران(1)

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

امشب سر مهربان نخلى خم شد
در کیسه نان بجاى خرما غم شد
در کنج خرابه ها زنى شیون کرد
همبازى کودکان کوفه کم شد . . .
امشب تمام آینه ها را صدا کنید
گاه اجابت است رو به سوی خداکنید
ای دوستان آبرودار در نزد حق
درنیمه شب قدرمرا هم دعا کنید . . .

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

السلام ای روزه داران السلام
عاشقان مخلص ماه صیام
السلام ای ناله های نیمه شب
حال پر سوز و دعای نیمه شب
السلام ای ذکر پر سوز سحر
ای مناجات دل افروز سحر
السلام ای روزهای بی گناه
السلام ای شور اشک و سوز و آه
السلام ای روزه دار بی قرین
السلام ای دلبر صحرا نشین
یک شبی افطار مهمانم نما
تو خودت قاری قرآنم نما

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ای آن که دیده ها همه در آرزوی توست
بخشندگی و فضل و کرم، خلق و خوی توست

نام مبارک تو بُوَد صدر نامه ها
از هر طرف که می گذرم، گفتگوی توست

تسبیح گوی تو، همه ذرات کاینات
دل های بندگان همه در های وهوی توست

ذات تو بی نیاز و تویی منشأ فیوض
دست نیاز جمله خلایق به سوی توست

صد آفرین بر آن دل پاکی که نیمه شب
با صد امید لرزد و در جست و جوی توست

فرخنده آن سری که شبی، پیش تو خم است
شایسته آن تنی که سحر روبردی توست

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

رمضان آمد
ابلیس را به بند کشیدند
رمضان آمد
و با خود
نور و کرم
رحم و امید به ارمغان آورد
رمضان آمد تا قدر هم بیاید
و این ماه خداست
پس بیا تا به ضیافت برویم
با دل پاک
سوی خدا

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ای خدا بسیار كن حظ مرا
اندر این شهر شریف دل فرا

بهره بی حد و افزون از عدد
لطف بی اندازه بر من كن عطا

نیستم قانع الهی بر قلیل
اندر این مورد ز فضل كبریا

راه تحصیل فیوضات ای كریم
اندر این مه بهر من آسان نما

تا بیابم جمله خیرات را
بی تكلف از طریق اقتضا

هم مكن محرومم از فیض عمیم
و از قبول آنچه آرم من به جا

كارهای خوب و هم طاعات من
گر قبول افتد خوشم در آن سرا

چون كه تقوا هست میزان قبول
كن نصیبم حال زهد و اتقا

ای كه هستی هادی حق مبین
ره نمایم باش در راه هدا


تا نیفتم دور وز راه متین
می نگردم از خط واقع جدا

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ناله کن ای دل به عزای علی
گریه کن ای دیده برای علی

کعبه ز کف داده چو مولود خویش
گشته سیه پوش عزای علی

منبر و محراب کشد انتظار
تا زند بوسه به پای علی

ماه دگردر دل شب نشنود
صوت و مناجات و دعای علی

آه که محروم شد امشب دگر
چشم یتیمان ز لقای علی

مانده تهی سفره بیچارگان
منتظر نان و غذای علی

پیش حسن و حسن و زینبین
خون چکد از فرق همای علی

عمر علی عمره مقبوله بود
هر قدمش سعی و صفای علی

دیده زمزم که پر از اشک شد
یاد کند زمزمه های علی

تیغ شهادت سر او را شکافت
کوفه بود مکوی منای علی

عالم امکان شد پر از غلغله
چون شده خاموش صدای علی

وای امیر دو سرا کشته شد

خانه غم گشته سرای علی