۞*•*♥*•*۞ ويژه نامه روز جهاني قدس ۞*•*♥*•*۞

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

اعلام روز جهانی قدس

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری حکیم فرزانه حضرت امام خمینی‏قدس سره جرقه‏های امید در دلهای مردم مبارز فلسطین زده شد؛ چراکه انقلاب ایران یک حرکت اسلامی و ضد اسرائیلی محسوب می‏شد و رهبر آن در 17 خرداد سال 1346 ش به مناسبت جنگ 6 روزه اعراب و اسرائیل، فتوای انقلابی خویش را مبنی بر حرمت هرگونه ارتباط تجاری و سیاسی دولتهای اسلامی با اسرائیل و حرمت مصرف کالاهای اسرائیلی در جوامع اسلامی صادر کرده و موضع خود را به طور شفاف بیان نموده بود . بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز افزون بر حمایتهای همه جانبه جمهوری اسلامی ایران از مردم فلسطین برای آزادی بیت المقدس، با اعلام روز جهانی قدس دفاع خود را به اوج رسانید . امام خمینی‏قدس سره این پیام تاریخی خود را در دفاع از قدس شریف در 16 مرداد 1358 ش صادر نموده و آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را به عنوان روز قدس معین کرد . متن پیام چنین بود:
«بسم الله الرحمن الرحیم . من در طی سالیان دراز، خطر اسرائیل غاصب را گوشزد مسلمین نمودم، که اکنون این روزها به حملات وحشیانه خود به برادران و خواهران فلسطینی شدت بخشیده است و به ویژه در جنوب لبنان به قصد نابودی مبارزان فلسطینی، پیاپی خانه و کاشانه ایشان را بمباران می‏کند . من از عموم مسلمانان جهان و دولتهای اسلامی می‏خواهم که برای کوتاه کردن دست این غاصب و پشتیبانان آن به هم پیوندند و جمیع مسلمانان جهان را دعوت می‏کنم آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را که از ایام قدر است و می‏تواند تعیین کننده سرنوشت مردم فلسطین نیز باشد، به عنوان «روز قدس‏» انتخاب و طی مراسمی همبستگی بین المللی مسلمانان را در حمایت از حقوق قانونی مردم مسلمان اعلام نمایند . از خداوند متعال پیروزی مسلمانان را بر اهل کفر خواستارم .» (18)
این مقاله را با سخنی از رهبر انقلاب حضرت آیة‏الله خامنه‏ای به پایان می‏بریم:
« تحقیقا امروز در زندگی مسلمین و در آفاق اسلامی هیچ مسئله‏ای به اهمیت مسئله فلسطین نیست ... فقط غصب خانه مسلمین نیست، بلکه قضیه بالاتر از این است . مسئله این است که دشمنان جهانی اسلام، بخشی از خانه مسلمین را برای حمله به صفوف مسلمین و برای مبارزه با خواسته‏ها و حرکات آنها، سنگر قرار داده‏اند .» (19)

پي نوشت:

پي نوشت:

1) التهذیب، ج‏6، ص‏22 .
2) وسائل الشیعه، ج‏3، ص‏164 .
3) همان، ج‏4، ص‏298 .
4) اسراء/1 .
5) المیزان، ذیل آیه .
6) فی ضلال القرآن، ج‏15، ص‏12، به نقل از بیت المقدس، ص‏62 .
7) المیزان، ج‏13، ص‏17 .
8) همان، ص‏8 .
9) تاریخ طبری، ج‏3، ص‏104 .
10) همان; بیت المقدس شهر پیامبران، ص‏27 .
11) بیت المقدس شهر پیامبران، ص‏118؛ تاریخ قبة الصخرة المشرفة، ص‏75؛تاریخ بیت المقدس و مسئله فلسطین، ص‏43 .
12) بیت المقدس شهر پیامبران، ص‏51 .
13) همان .
14) وسائل الشیعه، ج‏5، ص‏283 .
15) النهایه، شیخ طوسی، ص‏108 .
16) وسائل الشیعه، ج‏5، ص‏289 .
17) من لا یحضره الفقیه، ج‏4، ص‏371 .
18) صحیفه امام، ج‏9، ص‏267 .
19) ماهنامه کوثر، ش‏45، ص‏34 .

منبع: ماهنامه مبلغان

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

کافی است زنده بمانی

آرام سرفه کن!
مبادا آدم برفی‏ها،
صدایت را بشنوند!
تو باید زنده بمانی؛
زندگی‏ات هر قدر هم که به مرگ نزدیک باشد،
باید زنده بمانی!
زندگی‏ات هرقدر هم که سخت باشد،
به مرگِ آنها نزدیک است.
اصلاً تو کافی است زنده باشی،
تا آنها بمیرند؛
کافی است نامت بر تارک نقشه جهان بدرخشد تا در کنارش،
هیچ نام بیگانه‏ای نباشد!
کافی است فلسطین باشی؛
هرچند زخمی، تا اسرائیل نباشد.
هیچ ستاره شش‏زاویه‏ای نمی‏تواند با وجود نورافشانی خورشید، پیدا باشد.
مبادا آرزوهایت را بادهای زهرآلودی که از سمت غرب می‏وزند، آلوده کنند؛ تا با خیال راحت، زیتون‏هایت را از ریشه بکنند، کودکانت را پیش از فریاد بکشند،
مردانت را پیش از انفجار به گلوله ببندند و زنانت را در سپیده‏دم بدزدند.

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

آخرین جمعه ماه رمضان،
روز پاسخ به انتظارهاست.
همسایه مظلومیت،
در هاله‏ای از بی‏سر و سامانی،
به اعتراض یاران خود در این روز،
دل بسته است.
روز قدس،
روز تذکر قدرت اسلام به تمام مدعیان سلطه‏جوی جهان است.
فلسطین،
دفتر ایام سال را به امید رسیدن به این جمعه شکوفا، ورق زده است.

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

برخیز دیر یاسین،
تَلِّ ز عتر، نوار غزه!
دیوارهای حائل،
ترک برداشته،
پوشال‏های پادشاهی،
فرو ریخته،
شیشه‏های جادو و جنبل شکسته شده‏اند.
برخیز بیت المقدس؛
که «دست خدا با جماعت است».
حیله‏های خناسان،
تمامی ندارد و دست‏های خدانشناسان،
سد شده است در مسیر رفاه و آسایش گل‏سنگ‏های مقاومت.
چشم‏های زیتون سرخ شده‏اند؛
از بس دیده به دروازه‏های امید دوخته است.
شر ملخ‏های درنده،
تا کی برسد به این گندم‏زارها و سایه جغدهای شوم،
تا کی بیفتد بر سر پنجره‏های رو به دریا؟
تاک‏ها،
به خویش آمده‏اند،
نخل‏ها به خروش؛
خون‏های مسموم اجنبی،
تا کی در شریان‏های خاک بگردد؟
سنگ‏ها آتش گرفته‏اند؛
درنگ تا کی؟

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

کتاب کهنه مظلومیت

محبوبه زارع
شنیده‏ام که دگر چیزی از تو باقی نیست
غروب چشم تو در خویش، اتفاقی نیست
بساط عاشقی‏ات را چرا به هم زده‏اند
و سرنوشت تو را در بلا رقم زده‏اند؟!
درخت! سفره اطعام دارکوب مباش
گرسنه‏ای است که ذاتش بد است، خوب مباش!
چه آخرت، وَ چه دنیا نصیب مردم شد
به جرم اینکه نژادت، جهانِ سوم شد!
دمیده است خدا در تو، بر چه شک داری
مگر نه اینکه تو هم ریشه در فدک داری!
کتاب کهنه مظلومیت، فلسطین است
که اسب هر ورقش سمت حادثه زین است
چه ارتباط قشنگی میان ما جاری است
دعا که می‏کنم از تو، عروج آمین است
تو سرزمین طلوعی! چه دوست‏داشتنی!
نظر به اینکه تو را بار عشق، سنگین است
ولی تذکر خوبی است امر سخت هبوط
که یاد داشته باشیم، خاک پایین است
سوار آینه‏پوشی که گفته‏اند، کجاست؟
غروب و چشم‏به‏راهی؛ نصیب ما این است!
سحر صدای ملایک به گوش خاک رسید:
کتاب کهنه مظلومیت، فلسطین است
کدام بلبل زخمی تو را غزل‏خوان است
که هر مترجم گل را، عذاب وجدان است!
اگر چه دور و برت غرق عنکبوت شده است
چه دست‏ها که به نامت پر از قنوت شده است
بر انجماد سپیدت، شبی که برف آمد
چنان شدیم که خورشید هم به حرف آمد!
بگو به هر که در آینده‏ات، مردد شد
نمی‏شود به همین سادگی، تو را سد شد!
تو را خلاصه به اینجا رسیده می‏دانیم
ولی شکست تو را هم بعید می‏دانیم

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ای قدس؛
ای مأمن رفیع پیامبران صلح و آزادی؛
میعادگاه مبارک عشق و حماسه و ایمان!
نام تو با تمام دلم پیوند خورده است.
در سینه‏ام که یاد تو می‏آید،
عطر هزار بوته زیتون،
شوق هزار پنجره پرواز،
را به دست‏های خسته‏ات هدیه می‏کنم.
عطش و مبارزه، میراث مردان مقدس است و ایثار و ایستادگی، جهیزیه دختران سپیدبخت بیت‏المقدس.
وقتی مقاومت می‏کنی،
نام تو،
مثل زیباترین نوا،
از نای بزرگان جهان آواز می‏شود.
نام تو،
هم‏ردیف خوبی‏هاست...
و من، ایران سرفرازم؛
برادر مبارز تو؛
برادر بزرگی که پیش از تو،
بر جنازه استکبار،
آوای پیروزی سر داده است.
دست‏هایت را به دست من بده تا گرمی دل و اندیشه‏ام،
برادری دین و اعتقاد ما را به تصویر بکشد.

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

منم،
قدس؛
خلقتگاه آدم ابوالبشر؛ قرارگاه کشتی نوح نبی علیه‏السلام ـ ؛
اقامتگاه ابراهیم خلیل علیه‏السلام ـ ؛
مهد دعوت موسای کلیم علیه‏السلام ـ ؛ سرزمین طور سینا؛ گهواره عیسی علیه‏السلام و معراجگاه رسول اعظم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله پیامبر واپسین؛ سرزمین ادیان الهی؛ حرم انبیا و حریم مقربان و صالحان؛ مصلای فرشتگان و فرشته‏سیرتان؛ محراب مریم علیهاالسلام ؛ مشهد شهود اسرار خدا.
منم،
قدس؛
نخستین قبله؛ دومین مسجد پس از کعبه؛ سومین سرزمین بهشتی، پس از مکه و مدینه؛ مکان قریب؛ محل حشر و نشر و صراط و میزان؛ جایگاه صور اسرافیل و پایان جهان.
منم،
قدس؛
منم، مسجد الاقصی؛ منم، بیت‏المقدس؛ فلسطین؛ صاحب قداستی به بلندای تاریخ انسان؛ منزل نزول وحی، ملک میلاد شرافت و مملکت جلوس عدالت بر کرسی حق و مفتخر به نشان‏های کرامت.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

يه مسجد ، وسط دوتا مثلث اسيره

يه كودك ، زير چكمه سياهي مي ميره

يه ضجه توي آسمان شهر پر مي گيره

يه مادر ، دوباره ناله رو از سر مي گيره



گلوله سينه برادرم را ميدره

شهادت كفن گلي ميشه كه پرپره

قلب اون توي خاك افتاده اما ميزنه

كسي كه تن پاكش روي دستاي منه



برخيز اي برادر وقت شهادت منه

وقت گذشتن ازخود ، وقت نجات ميهنه

سلاح من سنگ منه ، ميشكنه شيشه شبو

فرياد من مثل تبر مي كنه ريشه شبو

برخيز اي مسلمان ، بايد كه مثل طوفان

سنگي شب را بشكنيم ، تيرگي رو پس بزنيم

شتاب كن برادر
شتاب كن برادر
شتاب كن برادر
شتاب كن برادر
شتاب كن برادر
شتاب كن برادر
شتاب كن برادر

[sadegh143]

اهرام، در تمامت فرعون قد کشید
از بهت خاک، قدمت فرعون قد کشید
پر شد دوباره گوش به گوشِ زمین، سکوت
خون شد دوید در رگ هر ذره این سکوت
سگ‌ها به زخم‌های زمین حمله‌ور شدند
سگ‌های حمله‌ور شده، هِی بیشتر شدند
در پایکوب فاجعه گُل‌ها لگد شدند
گلدسته‌های مسجدالاقصی لگد شدند

***
در گوشه گوشه‌های زمین، رقص کرکس است
این شهر زیر فاجعه، بیت المقدس است
زیتون‌های یائسه را باد چیده است
طوفان به عمق باغچه‌ها هم رسیده است
باروت، سایه بر سر آیینه‌ها کشید
دستی به زخم خوردگی سینه‌ها کشید

***
آواز عاشقانه‌ی باران شکسته شد
خواب بهار، در سر گلدان شکسته شد
خواب بهار، خواب خوش یک زمین بهار
در زیر پایکوب زمستان شکسته شد
باران اتفاق، زمین را نشانه رفت
شهری در آستانه‌ی طوفان شکسته شد
بر گرده‌ی خمیده‌ شب، چنگ زد کسی
یک سایه در کنار خیابان شکسته شد
رقص گلوله، پلک زمین را ز هم گشود
شب، زیر قارقار کلاغان شکسته شد
باروت و دود، در ریه‌های زمین دوید
تاریخ مات و گنگ و پریشان شکست

***
از آستین شهر، ابابیل پر گرفت
یک لحظه خواب در سر شیطان شکسته شد
باور، در استین زمین نطفه بست و بعد
فریاد زد که غربت ایمان شکسته شد
شلاق و تیر و ترکش و باروت اثر نکرد
قانون تازیانه چه آسان شکسته شد؟

***
با خون و زخم، «قبه‌ی موسی» هنوز هست
در چنگ باد «مسجدالاقصی» هنوز هست
رقص کبوتران هر از گاه، دیدنی است
در چنگ باد «قبه الارواح» دیدنی است

***
بوی زلال حادثه از دور می‌رسد
فردا میان هاله‌ای از نور می‌رسد
فردا در آستانه در، نطفه بسته است
فردا در انتهای همین شب، نشسته است
این شب، در انتظار نفس‌های آخر است
فردای بهتری که زمین مال غنچه‌هاست
فردای دست‌های تو، آمال غنچه‌هاست
فردا حقیقتی‌ست در آغوش چنگ تو
فردا، جوانه می‌زند از پای سنگ تو
ارابه‌های خسته، زمین‌گیر می‌شوند
وقتی که دست‌های تو تکثیر می‌شوند
فردا، پر است از گل زیتون دست‌هات
فردا، نشسته در رگ و در خون دست‌هات
باروت، زیر سنگ تو آوار می‌شود
بیروت، پا گرفته و بیدار می‌شود
این شب، در انتظار نفس‌های آخر است
فردای کوچه‌های تو، فردای بهتر است

[نرگس منتظر]

پیش بینی آینده ی مقاومت فلسطین

آن چه خواهید خواند تحلیلی است از یك اندیشمند فلسطینی درباره آینده مقاومت اسلامی فلسطین.

این مقاله كاملا با دیدگاهی فلسطینی نوشته شده است.

دیدگاهی كه متاثر از خلق و خوی نهادینه شده در فلسطینیان طی سال های اشغال بوده
و رگه هایی از حزم و احتیاط های ریشه دوانده در عمق جان فلسطینیان در آن به خوبی دیده می شود.

حزم و احتیاط هایی كه در بسیاری از موارد باعث عقب ماندگی از نتایج آرمانی مبارزه
و از دست رفتن فرصت ها می گردد.

اما مطالعه این مقاله جهت آشنایی هرچه بیشتر با دیدگاه رایج در میان نظریه پردازان فلسطینی بسیار مفید است: