ویژه نامه های دهه سوم ماه مبارک رمضان {ضیافتی در عرش }

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دعای روز بیست و هفتم


ای معین بندگان، ای دل نواز
و ای خداوند عزیز چاره ساز

كن مدد ما را در این ماه صیام
بهر صومش با كمال اهتزاز

هم برای شغل و بیداری شب
وز برای ذكر و قرآن و نماز

تا كه با صد شوق و با وجد و طرب
رو سویت آریم از بهر نیاز

همچنین از جرم و عصیان و خطا
دور فرما بندگان اهل راز

از گناهان دور و بر طاعت قریب
ای خدا با مشت نادانان بساز

روزی ما كن در این ماه كریم
ذكر خود را بلكه در عمر دراز

كن موفق تا به یادت متصل
بوده باشیم از حقیقت نی مجاز

حق توفیقت كه باشد هر دمی
هادی گم گشتگان اندر مفاز

ای خدا این مسئلت مقبول دار
در دعا كردی تو خود ما را مجاز

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

جهت نمایش تصویر با اندازه اصلی 700x700 پیکسل کلیک کنید


چه بگویم جز، الهی العفو...؟
الهی تو پاک آفریده ای ما آلوده کرده ایم
با درودی بر آستان تو، ای پروردگار من!

خدایا !
اجازه فرما که همه احساس من از قلبم بیرون تراود
و بر پای تو با این جهان تماس حاصل کند.
چونان ابر باران زای تابستان
که با بار سنگین رگبارهای ناافشانده اش
در سطح پایین آویخته باشد،

بار الها !
اجازه فرما همه هستی من بر در سرای تو،
برای ابراز درودی بر آستان تو، سر تعظیم فرود آورد.

معبودا !
اجازه فرما همه ترانه های من در مسیرهای گوناگون
به جریانی واحد مبدل گردد و به سوی دریای سکوت،
به امید دوری بر آستان تو روان شود.

مهربانا !
اجازه فرما همچون انبوهی از دُرنای دور از خانمان
که روزان و شبان به سوی آشیانه های کوهستانی خویش باز می گردند،

رئوفا !
اجازه فرما همه جان من، به نشانه درودی بر آستان تو،
سفر خود را به سرای جاودانی آغاز کند.

رحیما !
به رحمانیت سوگند که برمن رحم کنی
ای رحم کننده ترین رحم کنندگان


آمین یا رب العالمین

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای ماه دلارای صائمان، رمضان!
به سراچه ی قلب غریبم خوش آمدی!

مهجوری من از راه فائزین قدر،
حرمان هماره من است و دلجویی تو می جویم.

سحرت را دوست می دارم و هلالت بسان
ابروی یار است و شبانگاهت عطر نیایش مولادارد.

عطش تو عاشورایی است و صیام،
میثاق ما با قیام یاران نینواست.

غروب تو، طلوع فرحت ایمانیان است
و خرسندی دوست؛ و طلوعت غروب رذیلت
و ریمنی در آفاق انفاس روزه دار.

رمضان، ای موسم غفران و غوغای عفو!
تو ضیافت جمع علی جویان و محفل انس عاشقان مولایی!

عطشناکی ما در رؤیت هلال تو، عطش دیدار
امیر عدل و عاطفه، علی (ع) است.

نکهت ولایت از لحظه های آسمانی تو می خیزد
و جان را به جنان والیان می خوانی.

عجبا از این ضیافت عظما و
محفل زیبا و نشور بی همتا!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خدایا! تو را سپاس که دیگر بار، عمرم به دیدار این لحظه ها نائل شد.
تو را سپاس که نفس هایم فرصت دوباره رسیدن به این هوای هستی بخش را پیدا کردند.

من باز پیراهن نیایش و توحید بر تن می کنم و به خانه تو می آیم؛
به بزم بی ریایی که سفره از کرامت و عطای بی پایان تو دارد
و تمام بزم ها و آراستگی ها را از چشمم می اندازد.

خدایا! اینک در می زنم، در را به رویم باز کن
که شتابان به فراخوان میهمانی تو آمده ام؛
با دست های فقیری که دستان ثروتمند تو را می جوید.

دستم را بگیر و مرا در کنار این مجلس انس بنشان!
خداوندا! مرا با من و با خود آشنا کن و رخصت مهرورزی دوباره ام ببخش!

ساقیانه، روبه روی من بنشین و دلبرانه، با من سخن بگو
که اینک، خروش و غلغله هستی همه از سر عشق است
و حدیث با تو پیوستن و از ساغر تو جرعه نوشیدن، ورد لب هاست.

محرمانه با تو می گویم: دوباره در خلوت هایم پدیدار شو،
دوباره در اشک های قنوتنم شعله ور باش،

دوباره تسبیح ها و ذکرهای نیمه شبم را بی وقفه پاسخ ده،
دوباره «الغوث» و «ربنای» عاجزانه ام را اجابت کن
که من سر از پا نشناخته و دوان دوان، از همه عالم گریخته ام
و به اینجا که تویی، آمده ام.

ما در خلوت به روی غیر ببستیم
از همه باز آمدیم و با تو نشستیم

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

❀*ღ*❀ ضیافتی در عرش ❀*ღ*❀
ღ ویژه نامه روز بیست و هشتم ماه مبارک رمضان ღ

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تلاوت ترتیل جزء بیست وهشتم قرآن مجید








برای شنیدن تلاوت قرآن کریم اینجا کلیک کنید

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

حدیث رمضان

قال اميرالمومنين عليه السلام

صوم القلب خير من صيام اللسان و صوم اللسان خير من صيام البطن.

امام على عليه السلام فرمود:

روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.

غرر الحكم، ج 1، ص 417، ح 80

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

گفتم منم اهل خطا، گفتی که بخشیدم، بیا
گفتم شکستم توبه ها، گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم شکسته بالم و پیش نگاهت لالم و
الکن شدم وقت دعا، گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم که ای ستّار من، ای حضرت غفّار من
من بر خودم کردم جفا، گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم ز خوبی خالی ام، من دانه ای پوشالی ام
بنگر تهیدستم خدا، گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم که احوالم بد است، از بس گناهم بی حد است
بخشیده ای این بنده را؟! گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم که نفسم سرکش است، جایم درون آتش است
أِغفرلنا، أِغفرلنا، گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم دخیل کوثرم، من عاشق پیغمبرم
هستم محب مرتضا، گفتی که بخشیدم، بیا

گفتم که نالان می شوم، مانند باران می شوم
با روضه ی کرببلا، گفتی که بخشیدم، بیا

خوردم دم افطار؛ آب، شب تا سحر هربار؛ آب
گفتم سلام ای سرجدا، گفتی که بخشیدم، بیا

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نماز شب بیست و هشتم :

6رکعت در هر رکعت بعد از حمد 10مرتبه آیه الکرسی
و 10مرتبه سوره ی کوثر و10مرتبه سوره ی توحید
را بخواند و صلوات بفرستد و در قولی 100مرتبه صلوات بفرستد

ثواب:

علی(ع) فرمود:
"خدا" گناه او را بیامرزد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

روز بیست و هشتم: مستحبّات

«اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ و اكْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ و قَرّبِ فیهِ وسیلتی
الیكَ من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین»





در دعای روز بیست و هشتم، وفور بهره از نوافل را از خداوند مسئلت می‌كنیم.
نوافل جمع نافله به معنای غنیمت و زیادت است؛

لذا به نمازهای مستحبینافله می‌گویند چون اضافه بر نمازهای واجب است.
در قرآن كریم نیز خداوند متعال تهجد و نماز شب را تنها بر رسول خدا واجب كرده
كه تكلیفی بیش از تكلیف دیگران است و آن را نافله نامیده است.

اسلام در برنامه عملی خود كه به منظور رشد بندگان خدا طراحی كرده و با بینشی فراتر از
دنیا، هم مصلحت دنیوی و هم مصلحت اخروی را در نظر گرفته، علاوه بر واجبات كه انجام آن‌ها
موجب قرب خداوند و ترك آن‌ها مستوجب عذاب است، عبادات مستحبی را نیز قرار داده كه
انجام آن‌ها با پاداشی بزرگ همراه است و ترك آن‌ها مؤاخذه و عقاب ندارد.

بنابر این تشریع نوافل لطفی است از جانب پروردگار كه هر چقدر بندگان شیفته ثواب
اخروی و طالب مقامات معنوی باشند، راه را بر آنان گشوده است.

قرآن كریم و اهل بیتع فضیلت‌ها و آثار دنیوی و اخروی بسیاری برای نوافل به ویژه نماز شب
ذكر كرده اند؛ از جمله این كه قرآن كریم در ادامه آیه 79 سوره اسراء، مقام محمود را كه مقامی عظیم
است، در اثر نماز و تهجد شبانه به رسول گرامیش وعده كرده و فرموده است:
«عَسى‏ أَنْ یَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً».

قبولی دعا و برآورده شدن حاجات توسط خداوند، قطعا موجب اكرام بنده مؤمن است؛
لذا در بخش دوم از دعای شریف، اكرام خداوندی را از راه برآوردن خواسته طلب می‌كنیم و
در این روز یكی از خواسته‌های مهم ما توفیق انجام نوافل است، پس اگر خداوند متعال به ما توفیق
انجام نوافل را بیش از پیش عنایت فرماید، در واقع منت و اكرامی است از سوی او.