مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه غیبم دوا کنند



.
.
.

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك
جهدى كن و سر حلقه رندان جهان باش

دلــــدار كه گفتا به توام دل نگرانـــست
گو مى رسم اينك به سلامت نگران باش

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت

رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود

بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

تخم وفا و مهر در این کهنه کشته زار
آن گه عیان شود که بود موسم درو


ساقی بیار باده که رمزی بگویمت
از سر اختران کهن سیر و ماه نو

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

چون به خلوت می‌روند آن کارِ دیگر می‌کنند

مشکلی دارم ز دانشمندِ مجلس بازپرس

توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می‌کنند؟

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك
جهدى كن و سر حلقه رندان جهان باش

دلــــدار كه گفتا به توام دل نگرانـــست
گو مى رسم اينك به سلامت نگران باش

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار

کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست
عشوه‌ای زان لب شیرین شکربار بیار

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

روضهٔ خُلدِ برین خلوت درویشان است
مایهٔ محتشمی خدمتِ درویشان است

گَنج عُزلت که طلسماتِ عجایب دارد
فتحِ آن در نظرِ رحمتِ درویشان است

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزرده گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد