ویژه نامه عید سعید غدیرخم { طلوع صبح ولایت }

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

می آید...
تا در تداوم " رسالت",امت را به "امامت"دعوت کند
و آنان را در کنار برکه ای به نام"غدیر خم", که درمعنی ,
ژرف تر از دریا و گسترده تر از سینه اقیانوس است

با "امام", پیوند " ولایت"بزند تا مبلغ بلوغ مکتب و"اکمال دین " گردد
و مسلمانان را پس از خویش,به رهبری فرزند
ابیطالب ازسرگردانی و حیرت,نجات دهد.

چراکه: امت بی امام , رمه بی چوپان است
و گله بی شبان و راه بی علامت و شب بی چراغ
و کشتی بی ناخدا و دشت بی چشمه و قنات خشکیده و بی آب.

رفتن بی راهنما,سالک را به بیراهه میکشد و حرکت بی بصیرت,
دوری روزافزون از مقصد را به دنبال دارد
و عمل بی رأی امام , گام باور را در باتلاق شک فرو میبرد.

برای این مهم ,
چه کس شایسته ازتربیت یافته پیامبر؟
رهشناس تر از مولود کعبه کیست؟

و قاطع تر از"ابوتراب" و پسندیده تر از
"مرتضی "و والاتر از "علی (ع)"کدام است؟

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

خورشید، امروز از نور غدیر، غلغله ای
در دل داردو زمزمه ای بر لب.

خورشید تا به صبح، لحظه لحظه ها را شمرده تا
به خوش آمد غدیر، نوری دگر دهد.

خورشید، امروز از مکّه آمده، از سرزمین ولایت، از
سرزمین خلافت، از سرزمین وصیت.

همگان در غدیر خم جمع شده اند و دست ها سایبان چشم هاست
دیده ها مشتاق و دل ها بی قرار، همه یک دیگر را نگاه
می کنند، چه شده است؟

پیامبر صلی الله علیه و آله ما را به چه می خواند؟
به ناگاه، دیدگان مشتاق، غرق نور و سرور می شوند.

پیامبر صلی الله علیه و آله از بزرگ ترین پیام خداوند
سخن می گوید؛ «پیام تکمیل دین»، و علی علیه السلام
در میان دست ها، دیده ها، بوسه ها و شادی ها گم می شود.

علی علیه السلام مولای همه شد و وارث پیامبر صلی الله علیه و آله .
از آن روز در دل هر مشتاقی، چشمه ای از عشق جوشید
و هر چشمه ای را ندایی است که هر صبح،در هر طلوع، هر ظهر
و هر شام و هر غروب، به ولایت علی علیه السلام شهادت می دهد؛

«اشهد انّ علیا ولیُّ اللّه ».
اذان از بالای گل دسته ها، غدیر را سر می دهد.

دسته های گل در میان خانه ها، غدیر را تبریک می گویند.
شیرینی و گلاب نیز هر کدام در این جشن سهمی دارند
و لحنی، که خود با غدیر می گویند:

غدیر مبارک باد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

عيد سعيد غديرخم ,عید اکمال دین

و اتمام نعمت الهی ، عید ولایت و امامت


اسدا الله الغالب حیدر کرار

مولی الموحدین حضرت علی علیه السلام

برمسلمانان و شیعیان جهان مبارک باد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

لحظه های معصوم عشق، بر شنزارهای تشنه حجاز باریده است.
صحرای سوزان شوق است و بر مأذنه های امروز، پیغام تازه نور روییده است.

همراه با کاروان سرنوشت، حادثه ای سپید، زیر آفتاب می ایستد.
ازدحام قافله نیاز را غزلستانِ «حجة الوداع» به خوبی سروده است:

ناگاه دست های غدیر، به تکبیر بالا رفت و دل ها به بشارتی
بارانی فراخوانده شدند. گویا همه ملکوت، تذهیبی بوده است
برای نگارش خطِ نورانیِ «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ... .»

زمان، دوست داشتنی تر پیش رفت و برکه آن حوالی کوچک شد
در برابر حریقی از محبت که در دل عشاق افتاد.

شادی جهان به تکثیر رسید و تجلی رشیدترین
قامت دین، در آینه غدیر تماشایی شد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

لحظه های معصوم عشق، بر شنزارهای تشنه حجاز باریده است.
صحرای سوزان شوق است و بر مأذنه های امروز
پیغام تازه نور روییده است.

همراه با کاروان سرنوشت، حادثه ای سپید زیر آفتاب می ایستد.
ازدحام قافله نیاز را غزلستانِ «حجة الوداع» به خوبی سروده است:

ناگاه دست های غدیر، به تکبیر بالا رفت و دل ها
به بشارتی بارانی فراخوانده شدند.

گویا همه ملکوت، تذهیبی بوده است برای نگارش
خطِ نورانیِ «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ... .»

زمان، دوست داشتنی تر پیش رفت و برکه آن حوالی کوچک شد
در برابر حریقی از محبت که در دل عشاق افتاد.

شادی جهان به تکثیر رسید و تجلی رشیدترین قامت
دین در آینه غدیر تماشایی شد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

تجدید پیمان

و امروز، با تو ای غدیر، پیمان خواهیم بست.
پیمانی که آخرین بندهایش ترجمان اکنون ماست!
پیمان انتظار!

که رسول خدا(ص)، خود پنجره انتظار را
بر روی مشتاقان گشود
و به صبح ظهور، بشارت فرمود.

و آنان که خود را فرا روی این پیمان مسئول یافتند، همچو نسیم

از فراز دشت ها گذشتند و آفاق را از یاد مهدی ( عج)
عطر آگین ساختند.

ما نیز با تو پیمان خواهیم بست.باشد که تنی در زلال غدیر
بشوییم و راز دل با موعود غدیر باز گوییم.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یک روز دلم به جشنِ مولا علیه السلام می رفت در عیدِ غدیرِ خُم
به صحرا می رفت هر کوه که در برابر می دیدم چون
دستِ علی علیه السلام بود که بالا می رفت

غدیر، برکه نیست؛ دریایی است که از دلش، اقیانوسی به
وسعتِ ازل و ابد وَ به عمقِ تاریخِ درد، سر برآورده است.

غدیر، سر آغاز رسالتِ آسمانی تمام پیامبران خداست.
درختِ دین، در غدیر است که سر به ملکوت می ساید.

امامتِ دوازده خورشید، در روشنِ چشم های غدیر، طلوع کرده است.
اینک، دستِ تمامتِ اسلام است که بالا می رود.

اینک، دستِ نورانیِ قرآنِ ناطق است که تا عرش خدا اوج می گیرد.
اینک، زمین است که به آسمان می بالَد

اینک، خورشید است که بر تابشِ خود بر علی علیه السلام ، به زمین فخر می کند.
و اینک این کلماتِ آسمانی، از ملکوتِ کلامِ
پیامبر علیه السلام منتشر می شود که:

«هر که را من مولا و سرپرستِ اویم، پس علی علیه السلام
نیز مولا و سرپرست اوست؛ خدایا! دوست بدار هر که او
را دوست بدارد و دشمن بدار هر که او را دشمن بدارد».

علی علیه السلام ، آن نورِ اَزَلی است که پیش
از آفرینشِ جهان، در رگانِ هستی، جاری بود.

علی علیه السلام ، آن هدایت کننده بزرگِ بهشت است که اگر
دست های بیعت، با او راستین بودند، کام زمین، در عطش عدالت نمی سوخت.

اگر جهان، قدر غدیر را می دانست، اکنون آسمان ها آرزو می کردند
که ای کاش لحظه ای به جای این کُره خاکی باشند!

هجدهم ذیحجه سالِ دهمِ هجری، روزی ست که هستی
تمامتِ خود را به غدیر بخشید.

این عید بزرگ بر شما مبارک باد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

• 
  
  عید ولایت بر ارادتمندان مولا، مبارک
  
  
  در حديثى است كه، حضرت صادق عليه السلام در حضور جمعى
  از هواداران ‏و شيعيانش فرمود:
  
  آيا روزى را كه خداوند، با آن روز، اسلام رااستوار ساخت
  و فروغ دين را آشكار كرد و آن را براى ما و دوستان
  ‏و شيعيانمان عيد قرار داد، مى‏شناسيد؟
  
  گفتند: خدا و رسول وفرزند پيامبر داناتر است، آيا روز فطر است؟
  
  فرمود: نه. گفتند: روز قربان است؟
  فرمود: نه، هرچند اين دو روز، بسيار مهم وبزرگند،
  
  اما روز «فروغ دين‏» از اينها برتر است،
  
  يعنى روزهيجدهم ذى حجه!