مشاعره ▬◄فقط با اشعار عاشورایی►▬مشاعره

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

دلم اي کاش امشب پر بگيرد
دوباره عاشقي از سر بگيرد

رود در کربلاي عشق و آنجا
سراغي از علي اکبر بگيرد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

در عزای شه دین کرببلا می لرزد
نه همین کرببلا عرض و سما می لرزد

گوئیا ناله زهرا رسد از دور به گوش
کاین چنین دست و تن شمر دغا می لرزد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

دیدنت در همه‌ی راه معما شده است


تو کجا؟ نیزه کجا؟ وای! چه با ما شده است


باورم نیست که بالای سرم می خندی
دل من سوخته تر از دل لیلا شده است

[باران اشک ** آسمان آبی انتظار**]

​تشنه کام باده از دست توام
دم به دم ازخُم خود پرکن توجام


زان می ات نوشان که بی خود سازدم
هم فروبنهد زبان را ازکلام

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

من آن شمعم كه آتش بس كه آبم كرد، خاموشم
همه كردند غير از چند پروانه ، فراموشم

اگر بيمار شد كس گل برايش مى برند و من
به جاى دسته گل باشد سر بابا درآغوشم

[راحیل السادات* تورا من چشم در راهم*]

مثلِ غربت امام ، اَلامان ز شهر شام
در نماز شام من ، ماهتاب من بتاب

باز در هوایِ تو پَرسه می زند دلم
باز می بری مرا تا سوال بی جواب

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

بنازم آنکه دایم گفتگوی کربلا دارد
دلی چون جابر اندر جستجوی کربلا دارد

به یاد کاروان اربعینی با گریه می گوید
همی بوسم خاکی را که بوی کربلا دارد

[باران اشک ** آسمان آبی انتظار**]

دل برده است از تنِ بی جانِ خواهری
صوت خوشِ برادری از روی نیزه ها

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آسمان‌ها، سوگ‌وار کیستند؟
خیمه‌ها، چشم‌انتظار کیستند؟

باغبانِ غنچه‌های یاس کو؟
بچّه‌ها! آخر عمو عبّاس کو؟

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

وصیت کرد جسمش وا گذارم
فتاده در دل صحرا گذارم

روم خیمه، ورا تنها گذارم
نه ممکن بود دل از او بریدن