وقتی در بین فامیل قرار می گیرید، هرچند ممکن است با بعضی از آن ها از قبل اختلافاتی داشته باشید، باز هم طوری احساس نشاط و سرزندگی به شما دست می دهد که نظیرش را در تفریحات دیگر کمتر تجربه می کنید؛ به همین علت است که در مناسبت های خاص مانند جشن ها و سوگواری ها یا ایام نوروز، بیشتر افراد مایلند به جایی بروند که اقوامشان حضور دارند. یادآوری خاطرات کودکی، حتی سختی ها و فشارهای آن زمان، تقریباً برای همه شیرین است و در میان خستگی های فراوان روزمره، قرارگرفتن در کنار فامیل، فراغتی تسکین دهنده و نشاط بخش است.
این نشاط روحی می تواند مفهومی عام داشته باشد که آثار آن را در این روایتِ امام صادق (علیه السلام) مرور می کنیم: «پیوند با خویشاوندان، اخلاق را نیکو، انسان را باسخاوت، دل و جان را پاک، روزی را زیاد و عمر را طولانی می کند.»(2)
در واقع، هم کیفیت زندگی و هم کمّیت زندگی ارتقا می یابد.
نقل قول
