▐♣*♣ ▐هرچه مي خواهد دل تنگت بگو...( به بهانه آغاز امامت مولاي منتظران) ▐♣*♣▐

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

جانماز سپیدم ازتو آقا....

قلبم را فرش زمین می کنم سجاده ای ساخته ام ازجنس پاکی ها ی قلبم

وضو را با قطرات دلتنگی از چشمان منتظرم میگیرم

دیگر قلبم نیست منم وجانماز سپیدم

آقا،صاحب الزمان قلبم را برای تو،برای رسیدن به توآقا ،فقط برای تو گشوده ام

هرروز در جانماز سپیدم تو را می جویم ......

تورا ...

جانماز سپیدم از تو طلب میکند:باتو بودن،ازتو خواندن،برای تو ماندن وبرای توشدن....

جانماز سپیدم از توآقا ....

از توآقا ظهور را میخواهد...

اللهم عجل لولیک الفرج
الهی آمین

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

به نام آنکه حجّت را در زمین نگهداشت و امید را در دل‌ها زنده کرد.

سلام بر تو ای سپیده‌ای که پس از شهادت پدر، خورشید ولایت
را در آسمان جهان افروختی.
سلام بر تو ای بقیه الله الاعظم،
سلام بر تو ای آغاز فصل تازه‌ای از امامت و رحمت!

امروز، روز تبریک است؛
نه تنها بر شیعیان، که بر همه عدالت‌ خواهان جهان!
زیرا در تو، تمام آرزوی انسان برای جهانی بی‌ظلم
و پر از عشق و برابری، معنا می‌گیرد.

آقا جانم!
با امامت تو، دل‌های خسته، دوباره زنده می‌شوند،
چشم‌های منتظر، ستاره‌دار می‌گردند،
و زمین، وعده عدل الهی را به یاد می‌آورد.

ای فرزند حسن عسکری، ای ذخیره الهی!
ما، عاشقانه آغاز ولایتت را تبریک می‌گوییم،
و با اشک و شوق، در پیشگاهت پیمان می‌بندیم:
تا آخرین نفس، منتظر ظهورت بمانیم
و در مسیرت، جز بر عدالت و حق، قدم نگذاریم.

اللهم عجل لولیک الفرج

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

سلام بر مهدی، انتظار سبز دوران‌ها،

آرمان مجسّم عدالتخواهان،

چلچراغ روشن شبستان تاریخ،

روشنگر زمین و زمان،

مردِ برگزیده اعصار، ذخیره جاویدان الهی

و نوید بخش صبح در شب انتظار.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

چشم هایم را می بندم.....

صدای دقیقه ها را خوب می شنوم. ....

زمان اگرچه تند حرکت می کند اما انگار، ایستاده است.

ثانیه ها با دقیقه ها رقابت می کنند اما هیچ کدام به مقصد نمی رسند!

هی دور می زنند و هی می دوند تا شاید به جمعه موعود برسند،

جمعه ای که از پس آن تمام دلهره های رسیدن، تمام می شود؛

جمعه ای که وعده داده شده روزی از میان این همه روزهای سخت،

انتظار را به پایان می رساند.....

چه قدر خسته ام؛ چقدر منتظر!.........

چه قدر چشم به راه!.......

هر جمعه، آخر هفته که می شود، ........

اطلسی ها را آب می دهم؛.......

کوچه را از عطر یاس پر می کنم و دسته گل نرگسم را در دست می گیرم تا

شایـــــــــد...........

اندوه این جاده های منتظر را چگونه طی کنم؟

که راه بس ناهموار طولانی است......

ای کاش پنجره ها باز شوند و فریادم را تا سرزمین های دور برسانند!

من کبوتر غمگینی را سراغ دارم که هر غروب جمعه،

آواز غربت را در رویای وصل خویش زمزمه می کند.

ای مسافر غریب،.......

ای غریبه آشنا! ...........

در کدامین باغ!؟؟؟؟؟؟

کدامین بستان!؟؟؟؟؟؟

کدامین بیابان تو را جست وجو کنم!؟؟؟؟؟

بعضی وقت ها که روزگار قصد می کند،

نیمه جانی را که در بدن دارم، از من باز ستاند،

یاد تو و رویای شیرین وصل توست که آرامم می سازد.

من دلم پیرتر از آن است که بیش از این سال های جدایی را دوام بیاورد.

ای کاش زودتر می آمدی

ای کاش زودتر می آمدم،

ای کاش فاصله ها کوتاه تر می شد!

در ابتدای هر هفته می ایستم و عطشناک،

سراب جمعه ها را درمی نوردم.

اگر قصه انتظار، نوشتنی بود،

شاید می توانستم قصه اشک های مذاب را تا لحظه رسیدنت بنویسم.

من در ابتدای هر هفته جمعه را انتظار می کشم تا با چشمه وصلش عطش مرا خاموش کند.

.........ای امام زمان .........
.........گل نرگسم.........
.........موعودا.........
.........نفسا.........

دقیقــــــــه ها،
ثانیــــــه ها،

زودتر ظهور کن!

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

این جشنها برای من آقا نمی‌شود
شب با چراغ عاریه فردا نمی‌شود

خورشیدی و نگاه مرا می‌کنی ‌سفید
می‌خواستم ببینمت اما نمی‌شود

شمشیرتان کجاست؟ بزن گردن مرا
وقتی که کور شد گرهی وا نمی‌شود

یوسف! به شهر بی‌هنران وجه خویش را
عرضه مکن که هیچ تقاضا نمی‌شود

اینجا همه منند، منِ بی خیالِ تو
اینجا کسی برای شما ما نمی‌شود

آقا جسارت است ولی زودتر بیا
این کارها به صبر و مدارا نمی‌شود

تاچند فرسخی خودم ایستاده‌ام
تامرز یأس، تا به عدم، تا نمی‌شود

می‌پرسم ازخودم‌غزلی‌گفته‌ای‌ولی
با این همه‌ردیف،‌ چرا با نمی‌شود؟!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سلام بر تو ای بقیه الله،

سلام بر تو ای سپیده‌ دمیده در افق انتظار،
سلام بر تو ای مژده‌ بهار پس از خزان اندوه!

ماه ربیع الاول، ماه شادی اهل آسمان است؛
ماهی که نفس رحمت خدا، بر دل‌های خسته می‌وزد،
و بغض محرم و صفر را با عطر آرامش می‌شکند.

آقا جانم!
ما از عاشورا آموختیم که:
هر پایان، پلی است به سوی آغاز!
و ربیع‌ الاول همان پل است
که دل‌ها را از دشت داغ و عطش،
به سوی بهار حضور تو می‌کشاند.

ای جان جهان!
به ما اجازه بده
که در این آغاز نورانی،
دعای فرجت را سرود زندگی کنیم،
و در کوچه‌های ربیع،
چشم به طلوع تو بدوزیم ...

اللهم عجل لولیک الفرج