صفحه 13 از 14 نخستنخست ... 391011121314 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 121 تا 130 , از مجموع 131

موضوع: تار و پود عاشقی : چگونگى تعامل همسران با یكديگر، خانواده ها، خويشاوندان و دوستان

  1. Top | #121

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    چگونگی مواجهه با اشتباه های خویشاوندان

    اگر شاهد رفتار غلطی از سوی خویشاوندان بودیم، چه کنیم؟ در برابر رفتارهای اشتباه و ناپسندی که در خویشان خود یا همسرمان رخ می دهد، باید چه عکس العملی داشته باشیم؟ در پاسخ به این سؤال توجه به چند نکته ضروری است:
    1. اولین توصیه آن است که در مقابل این گونه رفتارها نگران نشویم. باید بپذیریم که غیراز معصومین (علیهم السلام) همۀ انسان ها، ممکن است اشتباه کنند؛ به خصوص که ما با شخصی خاص مواجه نیستیم؛ بلکه با یک جمع فامیلی، با همۀ گستردگی و تنوع آن روبه رو هستیم و بدیهی است که امکان هرگونه خطا و اشتباهی در این جمع وجود دارد. این نگاه، به مدیریت رفتار و احساس ما کمک بسیاری می کند.
    2. اساساً خطاهای دیگران، نباید ما را آن چنان به هم بریزد که مجال واکنش مناسب را از دست بدهیم. پیش ازاین نیز بیان شد که امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرموده اند: «ای مردم، کسی که عیب خود را ببیند، از پرداختن به عیب دیگران باز می ایستد.»
    (1) اگر به رفتارهای خود یا بستگانمان دقت کنیم، قطعاً آن ها و خود را هم بی عیب نخواهیم یافت و متوجه خواهیم شد که اگر دیگران به ظاهر کارهای غلطی انجام می دهند، ما نیز به اندازۀ خود، رفتارهای غلط داریم. ازطرفی، بزرگی و کوچکیِ اعمال ناپسند، به میزان ایمان و شأن و مرتبۀ معنوی افراد بستگی دارد؛ چنان که
    ص: 111


    1- محمدبن یعقوب کلینی رازی، الاصول من الکافی، ج 15، ص63.
    خداوند حتی ترک اُولیٰ را نیز برای اولیای خود نمی پسندد. من خود در اوایل جوانی ام، دوستی داشتم که بدی هایش مرا کلافه کرده بود؛ حتی بعضی شب ها نیز فکرکردن به کارهای او بی خوابم می کرد. به دنبال راه چاره ای بودم که این روایت و تعبیر زیبای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کلید مشکلم شد و گویی آبی بر آتش درونم بود.
    3. امام حسین (علیه السلام) در پاسخ به سؤالی دربارۀ معنای ادب فرموده اند: «ادب یعنی اینکه هرگاه از خانه خارج می شوی، همه را برتر از خود بدانی.»
    (1) بنابراین پیش فرضِ «دیگران از من بهترند»، نقطۀ آغازین هر ارتباط مؤدبانه ای است. به این نوع مواجهه با افراد، ازسوی معصومین (علیهم السلام) بسیار تأکید شده است؛ یعنی باور عمیق داشته باشیم که حتی کسی که ظاهر خلافِ انتظاری دارد نیز ممکن است از ما بهتر باشد. بدون چنین اعتقادی قادر به مدیریت خود نیستیم؛ اما باید این را هم در نظر داشته باشیم که باور به بهتربودن دیگران، تکالیفی را که در قبال بدی های آن ها داریم، از ما ساقط نمی کند.
    امضاء



  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

  3. Top | #122

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    4. باید بدانیم اصلی مهم بر تمام انتقادها حاکم است که نباید فدا شود. آن اصل، پیوند با خویشاوندان یا همان صلۀ رحم است. انسانی که قطعِ رحم می کند، دوستان و مددکاران خود را از دست داده و زمینۀ تنهایی و افسردگی خویش را ایجاد می کند. امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرموده اند: «هركه دست یارى خود را از
    ص: 112


    1- جمعی از نویسندگان، اعلام الهدایة، ج5، ص227.
    بستگانش باز دارد، فقط یک دست را از یارى آنان باز داشته؛ ولى خویش را از یاری دست هاى بسیارى محروم کرده است و هركه با اطرافیان خود با مدارا رفتار كند، دوستى و مودّت آنان را همیشه نصیب خود ساخته است.»
    (1)
    همچنین ایشان در بیان دیگری زشت ترین گناهان را بریدن پیوند خویشاوندی دانسته اند.
    (2)
    حال چنانچه شخصی مثلاً به علت رواج غیبت در خانواده یا به بهانه های دیگر، رابطه اش را با خویشاوندان قطع کند، اصلاً مطابق وظیفه و تکلیف عمل نکرده است و این عملِ او به هر دلیلی که باشد، قطعِ رحم محسوب می شود؛ بنابراین همواره باید مراقب موضع گیری هایمان باشیم تا به دنبال آن، قطع رحم رخ ندهد.
    مردی خدمت امام صادق (علیه السلام) آمد و از بستگان خویش شکایت کرد. حضرت فرمودند: «خشم خود را فرو بر و کظم غیظ کن [و به آنان نیکی کن].» مرد عرض کرد که به او چنان وچنین می کنند و از انواع بدی ها و ستم ها فروگذار نمی کنند. حضرت فرمودند: «آیا می خواهی مثل آن ها باشی [و قطعِ رحم و ترک احسان کنی؟] و خدا [در دنیا و آخرت] به شما توجهی نکند؟!»
    (3)


    امضاء


  4. Top | #123

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    از اخلاق های متعالیِ توصیه شده در دین اسلام، آن است که فرد با کسانی که از او بریده اند، به نیکی بپیوندد؛ چنان که امام صادق (علیه السلام) فرموده اند: «...با کسانی که از شما بریده اند،
    ص: 113


    1- علی بن ابی طالب (علیه السلام) ، نهج البلاغه، خطبۀ 23.
    2- نک: عبدالواحدبن محمد تمیمی آمدی، تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، ص406.
    3- محمدبن یعقوب کلینی رازی، الاصول من الکافی، ج2، ص259.
    پیوند برقرار کنید.»
    (1)
    مثلاً اگر ما مجلس عروسی یکی از بستگان یا دوستان را مجلس گناه تشخیص داده و در آن محفل شرکت نکردیم تا به وظیفۀ دینی خود عمل و از بستر گناه دوری کرده و آن رفتار و گناه را تأیید نکرده باشیم، وظیفه داریم بعد از مراسمشان، به منظور جبران، به دیدار عروس و داماد برویم و ضمن تبریک و تشکر از دعوتشان، به آن دو تفهیم کنیم که فقط، در چنین جمع های خاصی با آن ها همراهی نمی کنیم؛ واِلّا در بقیۀ امور، مشتاق پیوند و ارتباط با آن ها بوده و هرکاری که از دستمان برآید، برایشان انجام می دهیم. باید دقت کنیم که قاطعیت ما، معطوف به خودِ افراد نباشد؛ بلکه در برابر خلافی باشد که مرتکب می شوند.5. «آداب معاشرت، اختصاص به بستگان پاک و باتقوا و حزب اللّهی ندارد؛ بلکه وظیفه ای اخلاقی است؛ حتی در برابر آنان که اهل گناه اند. چه بسا به برکت رفت وآمدهای بستگانِ صالح، فاجران هم راه صلاح پیش گیرند و تأثیر بپذیرند. گاهی ترک مراوده و رفت وآمد، سبب می شود که بستگان معصیت کار در گناه و کج روی خود بیشتر پیش روند؛ ولی حفظ رابطه، جلوی بدترشدن آنان را می گیرد. در این صورت، تکلیف، نگهبانی از خط ارتباط و پیوند خویشاوندی است.»
    (2)
    یکی از شیعیان امام صادق (علیه السلام) به نام جهم بن حمید، از آن
    ص: 114


    1- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، امالی الصدوق، ص72.
    2- نک: جواد محدثی، راه زندگی: الفبای سعادت خانواده، ص117، با تلخیص.
    حضرت (علیه السلام) پرسید: «برخی از خویشاوندانم، روش و تفکر دیگری دارند، غیر از فکر و مرامی که من دارم. آیا آنان بر من حقی دارند؟» حضرت فرمود:«آری، هیچ چیز حق قرابت و خویشاوندی را قطع نمی کند. اگر با تو همفکر و هم عقیده باشند، دو حق بر تو دارند: یکی حق خویشاوندی و دوم، حق [همفکری و هم خطی در] اسلام و مسلمانی».
    (1)
    امضاء


  5. Top | #124

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    6. عکس العمل ما در مقابل اشتباهات دیگران باید به گونه ای باشد که آن را به لجبازی و یا بردن آبرو و تحقیر افراد تعبیر نکنند؛ بلکه ما را با عنوان شخصیت های ناصح و دلسوز بشناسند؛ وگرنه از رفتارمان نتیجۀ مطلوب را برداشت نخواهند کرد. باید با ظرافت به آن هایی که دچار اشتباه اند، تفهیم کنیم که پایه های زندگی شان را بر بنایی غلط نهاده اند. نه تنها فامیل، بلکه همسر و فرزندان نیز باید ما را شخصیتی موجّه و خیرخواه و معتمد بدانند؛ پس برای اصلاح اشتباه هایی که در میان خویشاوندان رخ می دهد، قبل از هرگونه اقدام، باید در آن ها اعتمادسازی کرد.
    7. اقدام به اصلاح، ضرورتاً با گفتار اتفاق نمی افتد. گاهی نحوۀ رفتار ما به مراتب بهتر از گفتارمان می تواند اصلاح گر باشد. به خاطر داشته باشید که گاه می شود گناهان را نادیده انگاشت یا عیوب را با اغماض دید و بزرگوارانه از کنارش گذشت. دراین میان، باید اصل حفظ آبروی افراد و رازداری نیز در صدر عمل ما قرار بگیرد. دیگران باید باور داشته باشند که رفتار و سخنان ما، بی غرض است و هیچ گاه از سر
    ص: 115


    1- محمدبن یعقوب کلینی رازی، الاصول من الکافی، ج 3، ص402.
    کوته نظری و کم ظرفیتی نیست.
    8. گناهان دسته بندی و مراتب دارند؛ مثلاً بعضی گناهان آن چنان عمومیت و رواج پیدا کرده اند که دیگر بودونبودِ ما در محل ارتکاب آن، به معنای تأییدکردن یا تأییدنکردن آن ها محسوب نمی شود؛ البته منظور، نفی قبح چنین گناهانی نیست؛ چراکه اتفاقاً بدترین گناه آن است که برای مردم، عادی شده باشد.
    به طورنمونه فرض کنیم در مجلسی حضور داریم که در گوشه ای از آن، موسیقیِ حرام می نوازند. اینجا باید تشخیص دهیم که حضور ما، تأییدی بر این فعل حرام است یا خیر! اگر تأیید است که باید مجلس را ترک کنیم؛ اما ماندن در کنار برخی از رفتارهای غلط که عمومیت دارد، تأیید محسوب نمی شود. تشخیص چنین نمونه هایی، متناسب با جمع فامیلی و خانواده های گوناگون و جایگاه خود فرد متفاوت است. درهرحال مخالفت با امر حرام، چه از طریق گفتن و چه با ترک کردن محل ارتکاب حرام، قطعاً بی تأثیر نیست؛ اما چنانچه حریم دیگری نیز شکسته شد و عمل قبیح دیگری بدعت گذاری شد، دیگر حتماً باید مقاومت نشان دهیم. مثلاً اگر نوشیدنی های مسکر هم به مجلس عروسی اضافه شد، باید در مقابل این عمل بایستیم و از شکسته شدن این حریمِ تازه جلوگیری کنیم. اگر در مواجهه با چنین صحنه ای، مجلس را ترک کنیم، علاوه بر عمل به تکلیف، حداقل ثمرۀ آن، ایجاد زمزمه ای در میانِ بستگان است که آنان را به تفکّر و تحلیل این عمل شنیع وامی دارد و به نوعی مانع از ترویج و عمومیت مناهی دیگر می شود. ارتکاب این گونه اعمال، خواه ناخواه اثر وضعی بر سرنوشت عروس و داماد دارد و باید به آن ها تفهیم کنیم که پایه های
    ص: 116
    زندگی شان را بر بنایی غلط نهاده اند.
    9. در امربه معروف و نهی ازمنکر، باید اثر رفتار خودمان را حدس بزنیم. اگر در پی نهیِ دیگران هستیم، در بعضی از مواقع، خروج از جلسۀ گناه اثربخش است و گاهی هم اثری ندارد. رفتارمان را باید به گونه ای مدیریت کنیم که هم به قطع ارتباط منجر نشود و هم بیشترین اثر را در نهی ازمنکر داشته باشد. گاهی چند کلمه صحبتِ مؤثر با میزبان قبل از مراسم، به طور جدی تری تأثیر خواهد گذاشت.
    10. در اوایل ازدواج، دیگران به چگونگی رفتار عروس و داماد جدید با فامیلِ همسر دقت بسیاری خواهند کرد. به سبب این حساسیت زیاد، جوان و خانواده اش باید مراقب باشند که عروس یا داماد تازه را به میهمانی هایی دعوت نکنند که در آن، انتظار خطاهای فاحش و رفتارهای نامناسب و شوخی های بیجا یا خودمانی می رود. چنانچه عروس و داماد به هر دلیلی مجبور به شرکت در چنین مهمانی هایی شدند، خودشان باید مواظب باشند که در برابر رفتارهای نامناسب اطرافیان، واکنش نسنجیده ای نشان ندهند.




    امضاء


  6. Top | #125

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    8. گناهان دسته بندی و مراتب دارند؛ مثلاً بعضی گناهان آن چنان عمومیت و رواج پیدا کرده اند که دیگر بودونبودِ ما در محل ارتکاب آن، به معنای تأییدکردن یا تأییدنکردن آن ها محسوب نمی شود؛ البته منظور، نفی قبح چنین گناهانی نیست؛ چراکه اتفاقاً بدترین گناه آن است که برای مردم، عادی شده باشد.
    به طورنمونه فرض کنیم در مجلسی حضور داریم که در گوشه ای از آن، موسیقیِ حرام می نوازند. اینجا باید تشخیص دهیم که حضور ما، تأییدی بر این فعل حرام است یا خیر! اگر تأیید است که باید مجلس را ترک کنیم؛ اما ماندن در کنار برخی از رفتارهای غلط که عمومیت دارد، تأیید محسوب نمی شود. تشخیص چنین نمونه هایی، متناسب با جمع فامیلی و خانواده های گوناگون و جایگاه خود فرد متفاوت است. درهرحال مخالفت با امر حرام، چه از طریق گفتن و چه با ترک کردن محل ارتکاب حرام، قطعاً بی تأثیر نیست؛ اما چنانچه حریم دیگری نیز شکسته شد و عمل قبیح دیگری بدعت گذاری شد، دیگر حتماً باید مقاومت نشان دهیم. مثلاً اگر نوشیدنی های مسکر هم به مجلس عروسی اضافه شد، باید در مقابل این عمل بایستیم و از شکسته شدن این حریمِ تازه جلوگیری کنیم. اگر در مواجهه با چنین صحنه ای، مجلس را ترک کنیم، علاوه بر عمل به تکلیف، حداقل ثمرۀ آن، ایجاد زمزمه ای در میانِ بستگان است که آنان را به تفکّر و تحلیل این عمل شنیع وامی دارد و به نوعی مانع از ترویج و عمومیت مناهی دیگر می شود. ارتکاب این گونه اعمال، خواه ناخواه اثر وضعی بر سرنوشت عروس و داماد دارد و باید به آن ها تفهیم کنیم که پایه های
    ص: 116
    زندگی شان را بر بنایی غلط نهاده اند.
    امضاء


  7. Top | #126

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    9. در امربه معروف و نهی ازمنکر، باید اثر رفتار خودمان را حدس بزنیم. اگر در پی نهیِ دیگران هستیم، در بعضی از مواقع، خروج از جلسۀ گناه اثربخش است و گاهی هم اثری ندارد. رفتارمان را باید به گونه ای مدیریت کنیم که هم به قطع ارتباط منجر نشود و هم بیشترین اثر را در نهی ازمنکر داشته باشد. گاهی چند کلمه صحبتِ مؤثر با میزبان قبل از مراسم، به طور جدی تری تأثیر خواهد گذاشت.
    10. در اوایل ازدواج، دیگران به چگونگی رفتار عروس و داماد جدید با فامیلِ همسر دقت بسیاری خواهند کرد. به سبب این حساسیت زیاد، جوان و خانواده اش باید مراقب باشند که عروس یا داماد تازه را به میهمانی هایی دعوت نکنند که در آن، انتظار خطاهای فاحش و رفتارهای نامناسب و شوخی های بیجا یا خودمانی می رود. چنانچه عروس و داماد به هر دلیلی مجبور به شرکت در چنین مهمانی هایی شدند، خودشان باید مواظب باشند که در برابر رفتارهای نامناسب اطرافیان، واکنش نسنجیده ای نشان ندهند.




    امضاء


  8. Top | #127

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    8. گناهان دسته بندی و مراتب دارند؛ مثلاً بعضی گناهان آن چنان عمومیت و رواج پیدا کرده اند که دیگر بودونبودِ ما در محل ارتکاب آن، به معنای تأییدکردن یا تأییدنکردن آن ها محسوب نمی شود؛ البته منظور، نفی قبح چنین گناهانی نیست؛ چراکه اتفاقاً بدترین گناه آن است که برای مردم، عادی شده باشد.
    به طورنمونه فرض کنیم در مجلسی حضور داریم که در گوشه ای از آن، موسیقیِ حرام می نوازند. اینجا باید تشخیص دهیم که حضور ما، تأییدی بر این فعل حرام است یا خیر! اگر تأیید است که باید مجلس را ترک کنیم؛ اما ماندن در کنار برخی از رفتارهای غلط که عمومیت دارد، تأیید محسوب نمی شود. تشخیص چنین نمونه هایی، متناسب با جمع فامیلی و خانواده های گوناگون و جایگاه خود فرد متفاوت است. درهرحال مخالفت با امر حرام، چه از طریق گفتن و چه با ترک کردن محل ارتکاب حرام، قطعاً بی تأثیر نیست؛ اما چنانچه حریم دیگری نیز شکسته شد و عمل قبیح دیگری بدعت گذاری شد، دیگر حتماً باید مقاومت نشان دهیم. مثلاً اگر نوشیدنی های مسکر هم به مجلس عروسی اضافه شد، باید در مقابل این عمل بایستیم و از شکسته شدن این حریمِ تازه جلوگیری کنیم. اگر در مواجهه با چنین صحنه ای، مجلس را ترک کنیم، علاوه بر عمل به تکلیف، حداقل ثمرۀ آن، ایجاد زمزمه ای در میانِ بستگان است که آنان را به تفکّر و تحلیل این عمل شنیع وامی دارد و به نوعی مانع از ترویج و عمومیت مناهی دیگر می شود. ارتکاب این گونه اعمال، خواه ناخواه اثر وضعی بر سرنوشت عروس و داماد دارد و باید به آن ها تفهیم کنیم که پایه های
    ص: 116
    زندگی شان را بر بنایی غلط نهاده اند.

    امضاء


  9. Top | #128

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    9. در امربه معروف و نهی ازمنکر، باید اثر رفتار خودمان را حدس بزنیم. اگر در پی نهیِ دیگران هستیم، در بعضی از مواقع، خروج از جلسۀ گناه اثربخش است و گاهی هم اثری ندارد. رفتارمان را باید به گونه ای مدیریت کنیم که هم به قطع ارتباط منجر نشود و هم بیشترین اثر را در نهی ازمنکر داشته باشد. گاهی چند کلمه صحبتِ مؤثر با میزبان قبل از مراسم، به طور جدی تری تأثیر خواهد گذاشت.

    امضاء


  10. Top | #129

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض



    ​10. در اوایل ازدواج، دیگران به چگونگی رفتار عروس و داماد جدید با فامیلِ همسر دقت بسیاری خواهند کرد. به سبب این حساسیت زیاد، جوان و خانواده اش باید مراقب باشند که عروس یا داماد تازه را به میهمانی هایی دعوت نکنند که در آن، انتظار خطاهای فاحش و رفتارهای نامناسب و شوخی های بیجا یا خودمانی می رود. چنانچه عروس و داماد به هر دلیلی مجبور به شرکت در چنین مهمانی هایی شدند، خودشان باید مواظب باشند که در برابر رفتارهای نامناسب اطرافیان، واکنش نسنجیده ای نشان ندهند.



    امضاء


  11. Top | #130

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    October 2020
    شماره عضویت
    13875
    نوشته
    2,071
    صلوات
    1228
    دلنوشته
    4
    صلی الله علیک یا سید الشهدا
    تشکر
    490
    مورد تشکر
    685 در 179
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض



    خوش برخوردی با دیگران و قاطعیت در برابر مزاحمت ها

    انسان نیاز دارد که دوست بدارد و او را دوست بدارند و این با خُلق خوش به دست می آید. خوش برخوردی با دوست، باعث دوستی بیشتر او می شود و خوش برخوردی با دشمن، از دشمنی او می کاهد. حضرت زهرا (علیها السلام) فرموده اند: «خوش رویی در برابر مؤمن، بهشت را برای انسان خوش رو فراهم می آورد و خوش برخوردی با دشمنِ ستیزه جو انسان را از عذاب آتش باز می دارد.»
    (1)

    امضاء


صفحه 13 از 14 نخستنخست ... 391011121314 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. چه كنیم كه فرزندانمان یكدیگر را دوست داشته باشند؟
    توسط نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)* در انجمن كودك و نوجوان
    پاسخ: 8
    آخرين نوشته: 18-05-2014, 08:18
  2. ایا قبل از این كه ما افریده بشیم باز هم زندگی میكردیم؟
    توسط ملکوت* گامی تارهایی * در انجمن مقالات قرآني
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: 21-03-2011, 17:41
  3. ✿✿✿احترام به افكار و مقدسات یكدیگر✿✿✿
    توسط شكوه انتظار* میدانم که میائی...* در انجمن اخلاق
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 06-02-2011, 19:39
  4. فرمایشات امام خمینی درباره تسخیرلانه جاسوسى امریكا
    توسط نرگس منتظر در انجمن انقلاب اسلامي
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 02-02-2011, 17:45
  5. پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 06-11-2010, 00:54

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi