*._.*.~* ويژه نامه ولادت با سعادت شمس الشموس امام رضا (ع) *~.*._.*.~*

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

وچشمانت
فيروزه ناب
چشمه هاى سبز
چونان كبوتران سبزينه پوش گنبد طلا
كه پرواز مى كنند،
و چشم و نگاه تو را
به پنجره فولاد
گره مى زنند
... و دستانت
در نشيب و فراز نياز
نذر مى كنند
راز عطشناك چشمهايت
مى شكفند،
تو باران مى شوى
آيينه هاى حرم
تو را تكرار مى كنند
و تو
به پاى بوسى عشق مى روى
آن جا كه
نيلوفران قد كشيده اند
و برگ هاشان دست مناجات است
تو سيلى از تمنا مى شوى
تو زيبا
توعذرا
مى شوى
و ادراك ايمان را حس مى كنى
اينك از آن همه سجاده و نياز
به بار نشسته اى
گل و ريحان در وجودت
جوانه دارند
و ترنم آرزوهايت
قشنگ ترين آوازهاست

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

به لحظه هاى گرد گرفته شهرمان
كه اشتياق صيدشان را
در خود مى پرورانيم
ما با وسيع ترين لحظه هاى سبز خويش
در پشت ابتدايى كه نيستيم
در حضور آفتاب گنبد شما
به سان كوه
قطره قطره
جويبار مى شويم
ما
قد سوخته ترين
هيچ يك باغچه هستيم
و دست تبركى از ما
به ديدار سبز شما مصلوب مى ماند
مولاى ما!
خنياگر آفتاب ضريح شماييم
و به تبرك ديوار باغتان، بوسه مى زنيم
آخر، ما
پلك باغچه مان را
به باغ آفتاب نگشوديم
غريب ما!
اما
شما، غريب نيستيد
عريب ماييم
كه روشنايى پنجره هامان را
روشنايى مى طلبيم

[نرگس منتظر]

تولد آقا امام رضا علیه السلام

برعرشیان و فرشیان مبارک

[خادمه زینب کبری(س)]

سفارش درباره حقوق مادر




مادر نیز از نظر امام رضا علیه السلام دارای احترام و حقوق فوق العاده‎ای می‎باشد.

از این رو، آن حضرت در یکی از پیام‎های ارشادی خود در همین راستا چنین می‎فرماید:

بدان که حق مادر از لازم‎ترین حقوق و واجب‎ترین واجبات می‎باشد.
زیرا او در شرایطی تو را در رحم خود پرورانیده و از شیره جانش به تو خورانیده است که هر کس در چنان شرایطی حاضر به تحمل این همه زحمات نبوده است.
تو را با جان و دل و سر و چشم و گوش و همه جوارحش با تمام محبت و رضایت نگهداری می‎کرد و با کمال مسرت و خوشحالی ناراحتی‎هایت را برطرف می‎ساخت و با تمام قوا می‎کوشید تا خواسته‎هایت را برآورده سازد و حاضر بود خود گرسنه بماند، اما تو را سیر کند و خود تشنه بماند، ولی تو را سیراب نماید و خود برهنه بماند و تو را بپوشاند و یا خود در آفتاب بماند و تو را در سایه گذارد .

بنابراین، سپاسگزاری از زحمات مادر و احسان و نیکویی و مدارا با او بایستی به اندازه خدمتش باشد . اگر چه شما طاقت و توان انجام کوچک‎ترین حق او را جز به توفیق و یاری پروردگار جهان ندارید و به تحقیق خداوند متعال حق او را قرین حق خود قرار داده و فرمود است: و اشکر لی و لوالدیک و الی المصیر (سوره مبارکه لقمان، آیه 14) ؛ به انسان توصیه کردیم شکر من، و پدر و مادرت را به جا آور که بازگشت همه به سوی من است .
منبع:
فقه الرضا علیه السلام، ص 234 .

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

چنان آبشار فضايل تو رفيع است
كه هر چه سر به فراتر فراز آورم
ديدگانم در نظاره ارتفاع تو
باز مى ماند!
تو برترينى ، بلندترينى
تو ماندگارترين ياد روزگارانى
تو سايه سار نخل محبت
تو چشمه زار تمامى خوبى
تو را چه واژه اى درخور است و بايسته؟
كلام در ستايش تو عقيم است
و نيز كتابى كه بخواهد از تو بگويد، سترون!
تو سبزى ، تو سروى
صنوبرى ، شمشادى
تو اصل و مايه نورى
تو آن خورشيدى
كه آسمان از تو نور به وام مى گيرد
و زمين را تو خلعت فروغ مى بخشى
اى آفتاب!
اين راز را چه كسى مى داند؟

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نماز حضرت "امام رضا عليه السلام"
شش ركعت است در هر ركعت "حمد" يك مرتبه
و "هل أتي علي الإنسان" ده مرتبه:

دعاي آن حضرت
يَا صَاحِبِي فِي شَِدّتِي وَ يَا وَلِيِّي فِي نِعْمَتِي
وَ يَا إِلَهِي وَ إِلَهَ "إِبْرَاهِيمَ" وَ "إِسْمَاعِيلَ" وَ "إِسْحَاقَ" وَ "يَعْقُوبَ"
يَا رََبّ "كهيعص" وَ "يس" وَ "اَلْقُرْءَانِ" اَلْحَكِيمِ

أَسْأَلُكَ يَا أَحْسَنَ مَنْ سُئِلَ وَ يَا خَيْرَ مَنْ دُعِيَ وَ يَا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَي
وَ يَا خَيْرَ مُرْتَجًي أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي "مُحََمّدٍ" وَ "آلِ مُحََمّدٍ"

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

رقص قشنگ نور
امشب چه ديدنى است
آواز شاد باد
امشب شنيدنى است
عيد است و عطر گل
پيچيده در هوا
بوى خوش گلاب
پر كرده سينه را
گلبوته هاى شمع
روييده هر كجا
مى ريزد اشك شوق
يك غنچه بى صدا
گلدسته ها همه
غرق ستاره هاست
هر گوشه حرم
فرياد (يا رضا) ست
وقت زيارت است
پر مى كشد دلم
همراه كفتران
من مى روم حرم

[خادمه زینب کبری(س)]

صلوات خاصه حضرت امام رضا (ع)

اللهّمَ صَلّ عَلي عَلي بنْ موسَي الرّضا المرتَضي
الامامِ التّقي النّقي و حُجَّّتكَ عَلي مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثري
الصّدّيق الشَّهيد صَلَوةَ كثيرَةً تامَةً زاكيَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه
كافْضَلِ ما صَلّيَتَ عَلي اَحَدٍ مِنْ اوْليائِكَ.

خدايا رحمت فرست بر علي بن موسي الرضا
امام با تقوا و پاک و حجت تو بر هر که روي زمين است
و هر که زير خاک، رحمت بسيار و تمام با برکت و پيوسته و پياپي
و دنبال هم چنان بهترين رحمتي که بر يکي از اوليائت فرستادي.

گلدسته ات
کهکشانى است که سیاهى شهر را تکذیب مى کند
پیرامون تو همه چیز بوى ملکوت مى دهد:
کاشى هاى ایوانت
و این سؤال همیشه
که چگونه مى توان آسمانها
رادر مربعى کوچک خلاصه کرد.
و پنجره فولادالتماس هاى گره خورده
و بغضهایى که پیش پاى تو باز مى شوند

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

آمدم تا برايت بگويم

رازهاى بزرگ دلم را

بر ضريحت دخيلى ببندم

تا كنى چاره اى مشكلم را

آمدم با دلى تنگ و خسته

تا به پاى ضريحت بميرم

يا كه اى ضامن آهو از تو

حاجتم را اجابت بگيرم

حاجتم سبز چون روح جنگل

حاجتم پاك و ساده چو درياست

حاجتم آرزويى بزرگ است

حاجتم مثل يك خواب زيباست

من كويرى عطشناك و خشكم

من بلد نيستم راه دريا

تو بيا و نشانم ده از لطف

سرزمينى كه سبز است و زيبا

يا شبى كه پر از غصه هستم

يك ستاره شود ميهمانم

من ز دردم برايش بگويم

او شود همدم و همزبانم

آمدم با دلى تنگ و خسته

بغض هم بر گلويم نشسته

خواستم حاجتم را بگويم

حرف من در زبانم شكسته

[نازنین مریم * لحظه هاي سبز *]

امام رضا علیه السلام و احترام به کودک

رفتار احترام آمیز والدین و مربیان، نقش مؤثری در تربیت و رشد کودکان دارد.

امام رضا علیه السلام برای امام جواد علیه السلام احترام بسیاری قایل بود و از این شیوه مؤثر، در تربیت فرزند بهره می برد.

محمد بن ابی عباد، که از سوی دربار، امور نگارش حضرت رضا علیه السلام را به عهده گرفته بود، می گوید: حضرت رضا علیه السلام همواره از فرزند بزرگوارش محمد، با کنیه ـ که نزد عرب علامت بزرگداشت و احترام است ـ نام می برد و می فرمود:

ابوجعفر، به من چنین نوشت و من به ابوجعفر چنین نوشتم. حضرت رضا علیه السلام وی را بسیار احترام می کرد

و نامه هایی که از حضرت جواد علیه السلام به وی می رسید، با کمال بلاغت و نیکویی پاسخ می داد.