صفحه 5 از 5 نخستنخست 12345
نمایش نتایج: از شماره 41 تا 44 , از مجموع 44

موضوع: حسین علیه السلام: شهید آگاه و رهبر نجات بخش اسلام

  1. Top | #41

    عنوان کاربر
    عضو ماندگار
    تاریخ عضویت
    May 2020
    شماره عضویت
    13829
    نوشته
    787
    تشکر
    759
    مورد تشکر
    988 در 339
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض



    19. بشر بن غالب روايت كرده است كه ابن زبير به حضرت عرض كرد كه كجا مى روى بسوى مردمى كه پدرت را كشتند و برادرت را طعن نيزه زدند امام فرمود:
    اگر كشته شوم دوست تر دارم از آنكه احترام مكه هتك شود.[44] 20. ابن عمر نامه اى به امام نوشت و امام را از اينكه بسوى قتلگاه مى رود خبر داد، و گفت: عايشه به من خبر داد: شنيدم پيغمبر، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، مى فرمود: حسين در زمين بابل كشته مى شود.
    امام فرمود: پس ناچار بايد قتلگاه خود را به بينم.[45] 21. ابن كثير، و ذهبى روايت كرده اند: عمره بنت عبدالرحمان نامه اى به حضرت نوشت كه امام را خبر مى داد از اينكه به سوى قتلگاه خود مى رود، و در آن نامه نوشت گواهى مى دهم كه عايشه براى من روايت كرد: شنيدم از رسول خدا، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، كه فرمود: حسين در زمين بابل كشته مى شود. امام فرمود پس چاره اى جز رفتن به قتلگاهم ندارم.[46] در جايى كه زن ها با اينكه كمتر وارد در اينگونه امور بودند بدانند امام در اين سفر بسوى شهادت مى رود برخود امام حتماً پوشيده نبوده است.


    22. و نيز ذهبى از يزيد الرشك از كسى كه شخصاً با امام سخن گفته بود روايت كرده است كه
    خيمه هايى را در بيابان سرپا ديدم به آنجا رفتم آن حضرت را ديدم قرآن
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 66
    مى خواند، و اشكش برگونه هاى مباركش جارى بود.
    فَقِلتُ: بِابِى انتَ وَ امّى يابنَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّه ما انْزَلَكَ هذِهِ البِلاد، وَ الفَلاة الَتى لَيسَ بِها احَدٌ؟ قال: هذِهِ كُتُبُ اهلِ الكُوفَةِ الَىّ وَ لا ارادهُم الّا قاتِلِى فاذِا فَعَلوا ذلك لَم يَدَعوا للَّه حُرمَةً الّا انتَهَكُوها فَيُسلِطّ اللَّهُ عَلَيهم مَن يُذِلّهم حتّى يَكونُوا اذّل مِنْ فرمِ الأمة يعنى مقنعتها
    و ابن كثير نيز اين حديث را روايت كرده است.[47] يعنى عرض كردم: پدر و مادرم فدايت پسر پيغمبر چه تو را به اين بلاد و بيابانى كه كسى در آن نيست فرود آورد؟ فرمود: اين نامه هاى اهل كوفه است به من و نمى بينم آنها را مگر اينكه مرا مى كشند، وقتى مرا كشتند نمى گذارند از براى خدا حرمتى را مگر اينكه آنرا هتك مى نمايند پس خدا بر آنها مسلط مى سازد كسى را كه آنان را ذليل گرداند تا آنكه از مقنعه كنيز ذليل تر گردند.
    23. حسين بن دينار از معاوية بن قره روايت كرده است كه حسين، عليه السلام، فرمود: به خدا سوگند در مورد من از حق در گذرند همانطور كه بنى اسرائيل در مورد شنبه از حق در گذشتند.[48] 24. نيز ذهبى هشت حديث ديگر روايت مى كند كه دلالت دارد بر آنكه پيغمبر، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، و على، عليه السلام، و خود امام، عليه السلام، و جمع ديگر مى دانستند كه آن
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 67
    امضاء



  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

  3. Top | #42

    عنوان کاربر
    عضو ماندگار
    تاریخ عضویت
    May 2020
    شماره عضویت
    13829
    نوشته
    787
    تشکر
    759
    مورد تشکر
    988 در 339
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض

    حضرت در عراق در كربلا شهيد

    مى شود.[49] 25. حاكم از ابن عباس روايت كرده است كه گفت:
    ما كُنّا نَشُكّ وَ اهل البَيتِ مُتوافِرونُ انّ الحُسين يُقتَلُ بالّطف.
    يعنى ما شك نداشتيم و اهل بيت اتفاق داشتند بر اينكه حسين، عليه السلام، در طف شهيد مى شود.[50] 26. و نيز ذهبى، و ابن كثير و مسعودى از ابن عباس روايت كرده اند كه حسين، عليه السلام، فرمود: هر آينه اگر كشته شوم در مكان چنين و چنان دوست تر دارم كه به واسطه من به مكه تجاوز شود.[51] 27. ابن ابى الحديد مى نويسد: ميثم تمار با مختار در زندان ابن زياد بودند، و ده روز پيش از ورود امام حسين، عليه السلام، به عراق شهيد شد. از آزادى مختار در زندان به او خبر داد، و هم به او خبر داد كه به خونخواهى امام حسين، عليه السلام، قيام خواهد كرد، و ابن زياد را خواهد كشت.[52] وقتى ميثم تمّار كه يكى از شاگردان اين خانواده است از شهادت امام، واين تفصيلات مطلع باشد، وخونخواه امام و قاتل عبيداللَّه را بشناسد آيا ممكن است خود امام از شهادت خود آگاه نباشد.

    امضاء


  4. Top | #43

    عنوان کاربر
    عضو ماندگار
    تاریخ عضویت
    May 2020
    شماره عضویت
    13829
    نوشته
    787
    تشکر
    759
    مورد تشکر
    988 در 339
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض



    28. بر حسب آنچه ابن ابى الحديد، و ابن عساكر، و ديگران روايت كرده اند پيغمبر،
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 68
    صلى اللَّه عليه و آله و سلم،، و اميرالمؤمنين، عليه السلام، بعضى كشندگان امام مانند سنان بن انس، و شمر، و عمر سعد، و حبيب بن حمار، و خالد بن عرفطه را به اسم يا به رسم معرفى فرموده بودند و امام نيز آنها را مى شناخت چنانكه در مورد عمر سعد نقل شد و هم چنين در مورد شمر نيز روايت
    كرده اند[53] و زمين كربلا را هم مى شناخت و با توجه به خبرهاى شخص امام از شهادت خودش آيا به طور عقلايى مى توان احتمال داد كه امام، عليه السلام، از شهادت خود آگاه نبود، و به قصد تأسيس حكومت به عراق مى رفت.

    امضاء


  5. Top | #44

    عنوان کاربر
    عضو ماندگار
    تاریخ عضویت
    May 2020
    شماره عضویت
    13829
    نوشته
    787
    تشکر
    759
    مورد تشکر
    988 در 339
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    29. ابن السكن، و بغوى، و ابن مسنده، و ابونعيم، و ابن عبدالبر، و ابن اثير، و ابن حجر و ابن عساكر و ديگران از انس بن حارث صحابى (يكى از شهداء كربلا) روايت كرده كه گفت:
    سَمِعَتُ رَسُولَ اللَّه (ص) يَقُولُ: انَّ ابْنِى هذا يَعنِى الحُسَينَ يُقْتَلُ بِارضَ يُقالُ لَها كَربَلا فَمَن شَهِدَ ذلكَ مِنكُم فَلْيَنصُرُهُ فَخَرَجَ انَسُ بنُ الحارِث فَقُتِلَ بِها مَعَ الحُسَين عَلَيه السّلام.[54]
    يعنى شنيدم رسول خدا، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، مى فرمود:
    به درستى كه اين پسرم (حسين) كشته مى شود در زمين كربلا پس هر كس از شما كه حاضر اين پيش آمد باشد بايد او را يارى كند. لذا انس بن حارث خارج گشت و در ركاب امام شهيد شد.


    چند نكته:
    از اين روايت چند نكته استفاده مى شود:
    1. انس بن حارث كه از اصحاب پيغمبر، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، بود از شهادت امام آگاه بوده و مى دانسته است كه آن حضرت در كربلا كشته مى شود، و لذا براى اطاعت امر پيغمبر، صلى الله عليه و آله، براى يارى حسين، عليه السلام، به آن حضرت ملحق شد.
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 69
    2. يارى امام، عليه السلام، طبق اين حديث معتبر كه بر حسب قرائن شكى در صدور آن نيست واجب است، و برنامه اى كه در اين قيام از آغاز تا انجام اجرا كردمورد تصويب خدا و پيغمبر است.
    3. انس با اينكه مى دانست به حكم اين حديث امام كشته مى شود براى يارى امام و فائز شدن به فيض شهادت به كربلا رفت و شهيد شد و نگفت: كشته شدن من چه فايده اى دارد، و بهتر اين است كه من زنده بمانم تا در موقع مقتضى كه شمشير زدن من عليه بنى اميه مؤثر باشد وارد پيكار شوم، چنانكه اين احتمال را هم نداد كه شايد هنگام شهادت آن حضرت سفر ديگر و وقت ديگر باشد.
    4. جايى كه انس بن حارث جريان را بداند، و بداند امام براى چه به كربلا مى رود و پايان اين حركت به كجا منتهى شود، و منتظر آمدن امام به عراق شد تا به درك سعادت شهادت نايل شود به احتمالات غير عقلايى ترتيب اثر ندهد در حاليكه شايد يكبار بيشتر از رسول خدا، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، نشنيده بود امام، عليه السلام، كه خودش مكرّر از جدّ و پدرش بدون واسطه، و با واسطه شنيده بود و خصوصياتش را براى او شرح داده بودند علاوه بر علم امامت معقول است بگوييم از اين اخبار علم شهادت خود نداشت و با اوضاع و احوالى كه همه نشان مى داد رسيدن اين موعد نزديك است و با عدم وجود شرايط تأسيس حكومت امام غير از شهادت احتمال ديگر بدهد.
    30. سيوطى، و ابن حجر، و على متقى كه خود از رجال و محدثان اهل سنت مى باشند از بزرگان ديگر مانند ابن سعد، طبرانى، ابى داود، حاكم، بغوى، احمد بن حنبل، ابى حاتم، عبدبن حميد، ابن احمد، ملّا ابن راهويه، بيهقى، ابونعيم.
    خبر شهادت امام، عليه السلام، و
    وقوع آنرا در كربلا ضمن روايات متعدده از پيغمبر اكرم، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، و از على، عليه السلام، نقل كرده اند[55] كه معلوم مى سازد شهادت
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 70
    سيدالشهداء، عليه السلام، در كربلا امرى مسلّم و معروف بوده، و يكى از علل مهم نگرانى زن و مرد از سفر امام، عليه السلام، همين اشتهار بوده است.
    مثلًا ابن عمر هنگام وداع با امام گفت:
    استَودِعُكَ اللَّه مِنْ قَتِيل 56]
    با اين وضع اصلًا احتمال اينكه قيام براى حكومت بوده غير عقلايى و مردود است.
    31. بر حسب آنچه ابوالفرج مروانى اموى اصفهانى متوفى سال 356 در ضمن روايات متعدده اى كه هر كس به كتاب او رجوع نمايد اطمينان به صحت آنها حاصل مى كند نقل كرده است در وقتى كه محمد بن عبداللَّه بن الحسن، عليه السلام، نامزد خلافت شد، و جماعتى از بزرگان بنى هاشم با او بيعت كردند و چنانكه نقل كرده است منصور خليفه عباسى دو بار با او بيعت كرد. حضرت امام جعفر صادق، عليه السلام، مكرر از عدم موفقيت او و كشته شدن او و برادرش خبر داد چنانكه از حكومت سفاح و منصور و ساير بنى عباس نيز صريحاً خبر داد، و به عبداللَّه بن حسن فرمود:
    به خدا سوگند حكومت براى تو و پسرانت نمى باشد، و براى اينها است يعنى بنى عباس و پسران تو كشته مى شوند و در روايت ديگر فرمود: اين امر براى تو و پسرانت نيست بلكه براى اين (سفاح) است و پس از آن براى اين يعنى منصور است و سپس براى فرزندان او است.
    و نيز روايت مى كند كه
    امام جعفر صادق، عليه السلام، هر وقت محمد بن عبداللَّه بن الحسن را مى ديد ديدگانش پر از اشك مى شد و خبر از كشته شدن او مى داد، و مى فرمود: در كتاب على، عليه السلام، اين از خلفاء اين امت نيست.
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 71
    وقتى امام جعفر صادق، عليه السلام، نسبت به ديگران اين گونه علم، و آگاهى داشته باشد آيا امام حسين، عليه السلام، از حال خودش، و از گزارش حكومت يزيد آگاه نيست؟ آيا اين كتابى كه در نزد حضرت صادق، عليه السلام، بوده و از مواريث امامت بوده است در نزد امام حسين، عليه السلام، نبوده است؟
    سيدالشهداء، عليه السلام، به طريق اولى اين كتاب و همه مواريث امامت را در اختيار داشته و از اين علوم با خبر بوده است؟ (12)
    32. علاوه بر محدثان بزرگ شيعه جمعى از مشاهير محدثان و مورخان اهل سنت مانند ذهبى و مقريزى و بيهقى و حاكم و ترمذى و ابن اثير و ابن ابى حاتم و ابن مردويه و ابن عساكر و ابن جرير و طبرانى و سيوطى در تفسير آيه
    (لَليلَةُ القَدرِ خَيْرٌ مِنْ الْفِ شَهْر)
    و آيه
    (وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤيا الَتِى ارَيناكَ الّا فِتنَةَ لِلناسِ وَ الشَجَرَةَ المَلعُونَةَ فِى القُرآنِ)
    راجع به ملك بنى اميه و مدت حكومت آنان روايت كرده اند كه سند بعض آنها به شخص امام حسين، عليه السلام، و حضرت امام حسن، عليه السلام، منتهى مى شود[57] و بنابراين امام مى دانست كه هنگام پايان ملك بنى اميه نيست پس چگونه قصد تأسيس حكومت اسلامى و ساقط كردن حكومت بنى اميه را داشت.
    33. در تفسير آيه
    (تَنَزَلُ المَلئِكَةُ وَ الرُّوحُ)
    روايات بسيار داريم كه
    تفاصيل حوادث و وقايع سال در شب قدر به امام عرض
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 72
    مى شود و اين روايات در كتب معتبره حديث و تفسير تخريج شده و قابل انكار نيست بنابراين حتماً در ضمن حوادث سال كه به امام عرضه شده تفاصيل واقعه كربلا هم بوده است با وجود اين چطور مى توان احتمال داد كه امام قصد تأسيس حكومت داشت و از شهادت خود آگاه نبود. (13)
    پوشيده نماند روايات و اخبارى كه دلالت بر علم امام به شهادتش در كربلا و در پايان اين قيام و سفر به عراق دارد در اصول، و جوامع معتبره شيعه بسيار است، و رواياتى هم كه به ملازمه و غير مستقيم بر اين موضوع و ردّ طرح كتاب شهيد جاويد دلالت دارند از حد احصا خارج است.
    تنها از كتاب معتبر و متقن كامل الزيارات شيخ اقدم ابى القاسم جعفر بن قولويه قمى متوفى 367 بيش از هفتاد بابش، به اخبار پيغمبر، صلى اللَّه عليه و آله و سلم، و اميرالمؤمنين، عليه السلام، از شهادت امام حسين، عليه السلام، و اخبار شخص امام از شهادت خودش، و فضيلت زيارت و گريه و نوحه و انشاء شعر در مصائب آن حضرت و خصوصيات ديگر اختصاص دارد كه هر كس اين گونه اخبار را كه در اين كتاب قريب ششصد حديث معتبر است به بيند مى فهمد طرح سطحى كتاب شهيد جاويد دون شأن امام است و تشريح اين قيام و حركت بى نظير كه سبب حصول اين همه درجات و مثوبات و بركات شده به اين نحوى كه در اين كتاب بيان شده صحيح نيست.
    حسين
    عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 73
    6. بررسى كوتاه پيرامون كتاب شهيد جاويد
    ما نمى خواستيم با كثرت مشاغل پيرامون كتاب شهيد جاويد بررسى، و اظهار نظر نماييم زيرا قلم هايى توانا در اين موضوع حق سخن را ادا كرده و اشتباهات، و انحرافات را روشن خواهند نمود.
    ولى نظر به اصرار جمعى از فضلاء و كسانى كه نظر مى خواستند، و حديث شريف:
    اذا ظهر البدع فى امتى
    الخ را حجت قرار مى دادند به قدرى كه وقت و فرصت كم اجازه مى دهد مطالب آن را بررسى و تجزيه و تحليل مى نماييم.
    به طور خلاصه اساس اين كتاب اين است كه پس از مرگ معاويه حكومت يزيد در مقام تهاجم به امام برآمده، و مى خواست با زور سرنيزه و تهديد به قتل از آن حضرت بيعت بگيرد. امام از بيعت امتناع كرد، و براى دور شدن از محيط خطر و بررسى اوضاع به مكه معظمه هجرت فرمود، و در آنجا پس از وصول نامه ها و فرستادگان مردم كوفه، و اطمينان به تشكيل حكومت اسلامى شروع به كار كرد، و نخست براى تحصيل اطمينان بيشتر جناب مسلم را به كوفه فرستاد و مسلم پس از ورود به كوفه و رسيدگى به اوضاع گزارش به امام داد، و آمادگى مردم را براى يارى امام و تأسيس حكومت اسلامى به عرض رسانيد، و درخواست كرد هر چه زودتر به كوفه عزيمت فرمايد.
    امام برحسب نامه مسلم، و اعتماد به موازنه قواى نظامى با زن و بچه و عزيزانش
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 74
    بدون اينكه شهادت و شكست نظامى خود را پيش بينى كند به سوى كوفه عزيمت كرد تا وقتى با
    سپاه حرّ روبرو شد، و وضع را ديگرگونه يافت در مقام صلح و سازش برآمده و درخواست كرد او را آزاد بگذارند تا به حجاز برگردد، و متأسفانه اين درخواست صلح جويانه پذيرفته نشد تا در زمين كربلا او را فرود آوردند، و در آنجا هم پس از ورود ابن سعد امام بر اساس درخواست هاى سه گانه اى كه در بخش دوم 58] به آن اشاره شده پيشنهاد صلح داد، و در اين مرحله هم هيچ يك از پيشنهادهاى آن حضرت پذيرفته نشد، و چون ابن زياد تسليم بدون قيد و شرط امام را به امر و فرمان خود مى خواست امام تسليم نشد، و از جان خود دفاع نمود تا با كرامت و عزت نفس شهيد گشت.
    نويسنده شهيد جاويد اين طور نتيجه مى گيرد:
    1. هدف منحصر به فرد امام از قيام تأسيس حكومت اسلامى بود، و حوادث پيش بينى نشده يا حوادثى كه قابل پيش بينى نبود مانع از رسيدن به هدف گرديد، و لذا امام پس از روشن شدن وضع خواست برنامه را عوض كند، و از نتايج خطرناك و آثار سوء قيام، و زيان هاى آن براى اسلام جلوگيرى كند و به اين جهت پيشنهاد صلح داد ولى پذيرفته نشد و در حقيقت دستگاه دولتى با قبول نكردن پيشنهاد صلح مسئوليت نتايج سوء قيام را به گردن گرفت، و به هر حال اين قيام نافرجام با آن وضع رقت بار پايان يافت بدون اينكه قصد امام از مقاومتى كه كرد نجات اسلام يا اعلان بطلان حكومت يزيدى، و جلوگيرى از نقشه هاى خائنانه آنها باشد و در واقع قيام عليه حكومت و به منظور پيشبرد مقاصد عاليه اسلام تا
    وقتى بود كه با سپاه دشمن روبرو نشده بود ولى همين كه سپاه حرّ را ديد و دانست وضع چگونه است فوراً نقشه قيام تبديل به نقشه صلح شد.
    2. بنابراين امام از شهادت خود در پايان اين نهضت بى اطلاع بود، و شكست نيروى
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 75
    نظامى خود را اصلًا پيش بينى نمى كرد، و اخبار و تواريخى را كه دلالت بر آگاهى امام و پيش بينى شهادت مى نمايد بايد رد كرد يا تأويل و توجيه نمود.
    3. مقاومت قواى امام در روز عاشورا به قصد يارى دين به مفهومى كه نبردهاى اسلامى و جهاد مجاهدين داشت، و به قصد ترتب آثار و نتائجى كه در كتاب ها و در زبان روايات و زيارات و بزرگان است نبود بلكه فقط دفاعى بود به منظور تسليم نشدن با بن زياد كه از جهت نفس مقاومت و ايستادگى و تن بزير بار تسليم ناكسى مانند او ندادن قابل ستايش است.
    4. اگر از اول هم امكان تأسيس حكومت اسلامى پيش بينى نمى شد امام با يزيد بيعت مى كرد يا به نحوى كنار مى آمد و او را از خود راضى مى نمود چون راه منحصر به فرد براى مقاصد اسلامى تأسيس حكومت بود.
    5. شهادت و مظلوميّت كذايى، و امتناع از بيعت، و استقامت و عدم تمكين از حكومت يزيدى به نظر نويسنده هيچ فايده اى و عكس العملى نداشت يا اگر داشت چون عكس العمل قهرى بود نمى شود هدف قيام باشد.
    6. چون هدف قيام را منحصر در تأسيس حكومت مى داند كوشش مى نمايد اين نظر را كه امور ديگر هدف قيام باشد ردّ كند، و امام را از پيش بينى اوضاع عاجز
    نشان بدهد، و حتى احتمال اين را كه قيام و شهادت يك تعبد الهى و مأموريت خاص باشد نيز نمى دهد با اين كه در كلمات بزرگانى مانند شيخ مفيد كه نويسنده به كلامش استناد كرده تصريح شده است.
    7. گاهى اخبار و احاديثى را با يك زورگويى مخصوص و با توجيهات غيرمنطقى و نامعقول ردّ مى كند، و گاهى اخبار و احاديثى را كه مى بيند عليه نظر او دلالت دارد متعرض نمى شود، و گاهى قسمتى از حديث را ذكر مى كند و قسمت ديگر را نقل نمى كند.
    8. بالاخره پس از اين همه زحمات و هفت سال مطالعه امام را در قيامى كه كرده و
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 76
    منتهى به كشته شدن خود و يارانش و اسارت اهل و عيالش شده معذور مى شمارد، و مانند كسى فرض مى كند كه براى تجارت مهمى با وسيله مورد اعتماد از راه امن به سفر برود ناگهان در ميان راه در اثر تصادف پيش بينى نشده اى تلف شود البته چنين شخصى كه به چنين سفرى مبادرت كرده معذور است زيرا مى خواست هزار مليون سود تحصيل كند تصادف، و پيش آمد خلاف انتظار مانع شد و از اين سفر سودى نبرد بلكه قهراً سبب توجه زيان و ضرر باو گرديد.
    حسين عليه السلام، شهيد آگاه و رهبر نجات بخش اسلام، ص: 77

    امضاء


صفحه 5 از 5 نخستنخست 12345

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi