نماز اوّل وقت
آیا در قرآن، از خواندن نماز اوّل وقت، سخن به میان آمده است؟
1. (وَهُمْ عَلَى صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ) ; تفسیر معروف آیه، این است كه مراد از محافظت بر نماز، محافظت بر وقت نماز است.
2. (رِجَالٌ لاَّتُلْهِیهِم تَجَـرَة وَلاَبَیْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَوةِ) ; مردانى كه نه تجارت و نه معامله آنها را از یاد خداوند و بر پا داشتن نماز غافل نمى كند. در روایت آمده: آنها تاجرانى هستند كه تجارت و بیع، آنان را از یاد خداوند غافل نمى سازد، هنگامى كه وقت داخل مى شود حق آن را ادا مى كنند.
3. (فَخَلَفَ مِن بَعدِهِم خَلفٌ أَضَاعُوا الصَّلَوةَ) ; آنگاه از پى ایشان كسانى آمده اند كه نماز را تباه ساخته اند. از امام صادق(علیه السلام)روایت شده: مراد از ضایع كردن نماز، تأخیر از وقتش است، نه ترك كردن نماز.
4. (فَوَیلٌ لِّلمُصَلِّینَ*الَّذِینَ هُم عَن صَلاَتِهِم سَاهُونَ) ; پس واى بر نمازگزارانى كه از نمازشان غافلند! حضرت على(علیه السلام)مى فرمایند: ایشان غافل و بى توجه به اوقات نماز هستند.
اگر براى خواندن نماز اول وقت صبر كنم كلاسم دیر مى شود، آیا نماز خود را بخوانم یا به مدرسه بروم؟
قرآن مى فرماید: (حَـفِظُوا عَلَى الصَّلَوَ تِ وَالصَّلَوةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَـنِتِینَ) ; در انجام دادن همه نمازها ]به خصوص [نماز وسطى ]نماز ظهر[ كوشا باشید! و از روى خضوع و اطاعت براى خدا به پا خیزید.
بعضى از مفسران این آیه را دلیلى بر خواندن نماز در اول وقت مى دانند. از نظر فقها نماز در اول وقت مستحب است; امّا به دلیل مشكلى نظیر: دیر رسیدن به مدرسه یا منتظر بودن دیگران و... مى توان نماز را با تأخیر خواند.
آیا خداوند، كسى كه نمازش را بخواند، روزه نگیرد و به پیامبران ایمان نیاورد، دوست دارد؟
كسى كه به خدا ایمان مى آورد باید بر همه حرف هاى او گوش بدهد. اگر ما واقعاً به خدا اعتقاد داریم و مى دانیم كه همه فرمان هاى او درست و حكیمانه است، دلیلى ندارد كه از بعضى از فرمان هایش اطاعت كنیم و از بعضى دستورهایش سرپیچى كنیم.
قرآن كریم كسانى را كه فقط بخشى از احكام خدا را مى پذیرند اعتراض مى كند و مى فرماید:
(أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَـبِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْض) ;
چرا به برخى احكام ایمان مى آورید و به برخى كفر می ورزید. بنابراین كسى كه نماز مى خواند باید روزه هم بگیرد.
. مؤمنون، آیه1ـ2.
. انعام، آیه92.
. علاّمه طباطبائى، المیزان، ج7، ص289.
. نور، آیه37.
. همان، تفسیر نمونه، ج14، ص486.
. مریم، آیه59.
. همان، المیزان، ج14، ص80.
. ماعون، آیه4ـ5.
. محمد محمدى رى شهرى، میزان الحكمة، ج2، ص1643.
. بقره، آیه238.
. ر.ك: سید حسین موسوى راد لاهیجى، نماز از دیدگاه قرآن و حدیث; همان، تفسیر نمونه، ج2، ص205.
. بقره، آیه85.
نقل قول
