۩ ۞ ۩ ويژه نامه شهادت پنجمين تنديس عشق٬ امام محمدباقر(ع)۩ ۞ ۩

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

داستان هاى عبرت انگيزاز امام باقر (عليه السلام )

درروايت آمده هشام همراه (نافع ) غلام آزاد شده عمر بن خطاب در سنه 106 هجرى واردمسجد الحرام شد نگاه نافع به امام باقر (عليه السلام ) افتاد در كنار ركن كعبهجمعيت بسيار اطرافش را گرفته بود و از او سئوال مى كردند و او پاسخ مى داد به هشامگفت اين مرد كيست كه مردم اين گونه مجذوب او شده اند.




هشام گفت اين شخص محمد بنعلى (عليه السلام ) امام باقر (عليه السلام ) است نافع گفت من هم اكنون نزد او مىروم و پرسش هايى از او خواهم كرد كه هيچ كس جز پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) يا وصى آن حضرت به پاسخ دادن آن قادر نيست .



هشام گفت برو شيد او را شرمندهسازى



نافع در ميان فشار جمعيت - خود را نزد امام باقر (عليه السلام ) رسانيد وگفت اى محمد بن على من تورات انجيل زبور و قرآن را خوانده ام و حلال و احرام مذكوردر آن ها را مى دانم نزد شما آمده ام تا مسائلى را بپرسم كه جز پيامبر (صلى اللهعليه و آله و سلم ) يا وصى پيامبر و يا پسر پيامبر هيچ كس ‍ به جواب آن پرسش هاقادر نيست .



امام باقر (عليه السلام ) سر مباركش را بلند كرد و فرمود هر چه مىخواهى بپرس نافع گفت بين عيسى (عليه السلام ) و محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) چند سال فاصله بود

امام باقر (عليه السلام ) فرمود مطابق راءى تو پاسخ دهم يا مطابقراءى خودم نافع گفت مطابق هر دو راءى پاسخ بده ، امام باقر (عليه السلام ) فرمود بهنظر من پانصد سال فاصله بود ولى به نظر شما ششصد سال .


سئوال دوم نافع گفت در قرآنخطاب به پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) چنين مى خوانيم :



وسئل من ارسلنا من قبلك من رسلنا اجعلنا من دون الرحمن الههيعبدون؛



از رسولان كه پيش از تو فرستاديم بپرس آيا غير از خداوند رحمانمعبودانى براى پرستش قرار داديم .

((سوره 14 زخرف آيه 44)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

ادمه داستان:

پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) از كدام پيامبرىپرسيد با اين كه بين او و عيسى پانصد سال فاصله بود.
امام باقر (عليه السلام ) در اين وقت اين آيه را (كه مربوط به معراج ) پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) بود خواند:



سبحان الذى اسرنى بعيده ليلا من المسجد الحرامالى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله لتريه من آياتنا؛

((سوره اسراء آيه 1)).

پاك و منزه استخداى كه بنده اش را در يك شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصى كه گردا گردش را پربركت ساخته ايم برد تا برخى از آيات و نشانه هايى كه خداوند به محمد (صلى الله عليهو آله و سلم ) نشان داد


اين بود كه هنگام كه او را (در شب معراج ) به بيت المقدسآورد پيامبران پيشين و پسين رانزد آن حضرت حاضر كرد در آن جا نماز جماعت بر پا شد وهمه آن پيامبران به محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) اقتدا كردند.


بعد از نماز به محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود از رسولان ما بپرس ‍ آيا غير از خداوند رحمانمعبودانى براى خويش قرار داديم پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) از آن ها پرسيدبر چه چيز گواهى مى دهيد و كه را مى پرستيد

رسولان و پيامبران پاسخ دادند گواهى مىدهيم كه معبودى جز خداى يكتا و بى همتا نيست و تو رسولخدا هستى و ما عهد و پيمانخود را بر اين اساس با تو برقرار مى سازيم .



نافع گفت درست فرمودى اى ابوجعفر

آن گاه امام باقر (عليه السلام ) به او روكرد و فرمود: اينكه من سئوالى از تو دارم مرا به آن خبر بده ؟





نافع گفت آن چيست؟



امام باقر (عليه السلام ) فرمود نظر تو درباره خوارج نهروان (كه على (عليه السلام ) آنها را در جنگ نهروان كشت ) چيست



با توجه به اين كه نافع با خوارج هم عقيده بوداگر بگوئى امير مؤ منان على (عليه السلام ) آن ها را به حق كشت از مذهب خودت مرتدشده اى - اگر بگويى امير مؤ منان ناحق آن ها را كشت با چنين نسبتى به على (عليهالسلام ) كافر گشته اى .





نافع خود را در بن بست ديد در حالى كه سخت درمانده شدهبود از آن دور شد در اين هنگام به امام باقر (عليه السلام ) خطاب رسيدانت و الله اعلم الناس حقا حقاتو به حق و راستى سوگند به خداآگاه ترين انسان ها هستى .





سپس نافع نزد شام آمد هشام پرسيد چه كردى نافع گفتسخنت را كوتاه كن به خدا قسم به راستى كه اين شخص (امام باقر (عليه السلام )) اعلممردم است و به حق پسر رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) است و بر اصحابشسزاوار است كه او را به عنوان پيامبر خود بدانند.

((روضه كافى ، ج 1، ص 174 و 175 - 176)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

مقام علمى حضرت امام باقر (عليه السلام )

جابربن يزيد جعفى شخصيتي است كه خود مى گويد امام باقر (عليه السلام ) هفتاد هزار حديث به من آموخت كه آن همه حديث را به هيچكس ‍ نياموخت .



به آن حضرت عرض كردم بار سنگين و عظيمى ازاسرارتان بر دوش من نهاده ايد به گونه اى كه چه بسا سينه ام تاب تحمل آن را ندارد وظرفيتش ‍ لبريز شده و حالتى روانى به من دست مى دهد.



امام باقر (عليه السلام ) فرمود هر گاه چنين حالتى به تو دست داد به صحرا برو و گودالى حفر كن و سرت را در آن قراربده و آن گاه بگو امام باقر (عليه السلام ) برايم اين گونه و آن گونه نقل حديث كرد.

((بحار، ج 46، ص 340)).

[خادمه زینب کبری(س)]

نویدهاى امام باقر(علیه السلام) در مورد ظهور

1- ابوحمزه ثمالى آورده است كه: در یكى از روزها در محضر درس امام محمدباقر علیه السلام بودم، هنگامى كه حاضران ‏رفتند، امام باقر علیه السلام فرمود:
اباحمزه! از رخدادهایى كه خداوند آن را قطعى ساخته است قیام قائم ماست. هر كس در آنچه مى‏گویم ‏تردید كند با حال كفر به خدا، او را ملاقات خواهد كرد. آنگاه افزود: پدر و مادرم فداى وجود گرانمایه او باد كه همنام و هم‏كنیه من است و هفتمین امام پس از من. پدرم فداى كسى باد كه زمین را لبریز از عدل و داد مى‏كند همان گونه كه به هنگامه ظهورش از ستم و بیداد لبریز است .
یا اباحمزه! هر كس سعادت دیدار او را داشت و همان گونه كه به پیامبر صلی الله علیه و آله و على علیه‌السلام سلام و درود مى‏گوید بر آن حضرت درود گفت و فرمانبردار او گردید، بهشت‏ بر او واجب مى‏گردد و هر كس به آن وجود گرانمایه سلام نگفت، خداوند بهشت را بر او حرام ساخته و او را در آتش سوزان جاى خواهد داد و چه بدجایى است جایگاه ستمكاران!
2- بانوى دانش پژوهى كه به (ام‏هانى) شهرت داشت آورده است كه بامدادى بر حضرت باقر علیه السلام وارد شدم و گفتم: سرورم! آیه‏اى از قرآن شریف، ذهن و فكرم را به خود مشغول داشته و خوابم را ربوده است .
فرمود: كدام آیه ام‏هانى؟ بپرس!
گفتم: این آیه شریفه كه مى‏فرماید: فلا اقسم بالخنس. الجوار الكنس.
فرمود: به! به! چه مسئله خوبى پرسیدى، این مولود گرانمایه‏اى است در آخرالزمان. او (مهدى) این عترت پاك ‏است. مهدى خاندان وحى و رسالت، براى او غیبت و حیرتى است كه گروهى در آن گمراه مى‏گردند و گروه‌هایى راه حق و هدایت را مى‏یابند. خوشا به حالت اگر او و زمان او را درك كنى ... و خوشا به حال آنان ‏كه او را درك خواهند نمود.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

محرم اسرار، خدا یا دشمنان خدا

در مرحله عمل روشن می شود هر فرد چه کاره است و تنها ادعای ایمان کافی نیست. آیا می توان باور کرد: کسی ایمان به خدا داشته باشد اما با دشمنان خدا دست دوستی دهد و آنها را محرم اسرار خویش سازد؟ در قرآن می خوانیم: آیا گمان کرده اید به خود واگذار می شوید و خداوند کسانی را که جهاد کرده و غیر از خدا و فرستاده او و مؤمنان محرم اسراری نگرفته اند، معلوم نمی دارد؟ و خداوند بدانچه انجام می دهید آگاه است.(۸)
امام باقر علیه السلام درباره آیه فوق فرمود:
جز خدا محرم اسراری نگیرید که در این صورت مؤمن نخواهید بود. هماناهر سبب و نسب (قرابت) و محرم اسرار گرفتن و بدعت و شبهه ای بریده خواهد شد مگر آن چیزی که قرآن آن را اثبات کرده است. (یعنی تقوا)(۹)
گمان مى ‏نمایید آیا شما بگردید بى ‏آزمایش رها؟ نکرده خدا تا به امروز فاش مقام شما را به سعى و تلاش ؛ کدامینتان هست مومن درست که از غیر یزدان خود دست ‏شست نگیرد دگر دوست غیر از خدا بجز مومنان و بجز مصطفى به هرکارتان هست‏ یزدان خبیر بود آگه از رازهاى ضمیر نور نبوت و ولایت
در قرآن می خوانیم: او خدایی است که خورشید را مایه روشنایی و ماه را نوربخش قرار داد؛ هوالذی جعل الشمس ضیاء والقمر نوراً.(۱۱)
امام باقر علیه السلام درباره آیه فوق چنین می فرماید:
خداوند زمین را به نور محمد صلی الله علیه و آله روشن ساخت، همان گونه که با نور خورشید آن را روشن گرداند. به همین جهت، محمد صلی الله علیه و آله را به خورشید و وصی اش علی علیه السلام را به ماه تشبیه کرده است.(۱۲)


پي نوشت
۸- توبه، آیه ۱۶.
۹- اصول کافی، ج ۱، ص ۵۹.
۱۰- مجد
۱۱- یونس، آیه ۵.
۱۲- نورالثقلین، ج ۱،ص ۳۶.

[خادمه زینب کبری(س)]

حکایتی از مولایمان باقرالعلوم(علیه السلام)

محبت اهل بیت (ع)

بریدبن معاویه عجلى گوید: محضر ابى جعفر (ع) بودم، مردى كه از خراسان آمده بود داخل منزل آن حضرت گردید، او پاهاى خود را نشان داد كه در اثر پیاده رفتن چاك چاك شده بود، گفت: من از خراسان آمدم به خدا قسم مرا از خراسان و از راه دور به اینجا نیاورده مگر محبت شما اهل بیت. امام (ع) فرمود: «والله لو اَحبّنا حجر حشره الله معنا و هل الدّین الاالحّب». به خدا قسم اگر سنگى هم ما را دوست بدارد، خدا آنرا با ما محشور خواهد فرمود، آیا دین جز محبت چیز دیگرى است؟ یعنى دین در محبت خلاصه مى‏شود.

[خادمه زینب کبری(س)]

اخلاق عملى امام محمد باقر(ع)

عده اى فكر مى كردند تلاش براى معاش كه نشانه فعالیت براى زندگى بهتر است، درست نیست. محمدبن منكدر، یكى از حافظان قرآن در عصر امام باقر(ع)، ضمن تمجید از آن حضرت مى گوید: « روزى از مدینه بیرون آمدم و در صحرا محمدبن على بن الحسین(ع) را دیدم. او در حالى كه بدنى چاق داشت در كنار دو غلام سیاه كار مى كرد. پیش خود گفتم: سبحان الله! پیرمردى از قریش در چنین ساعتى از روز با این وضع براى به دست آوردن دنیا در تلاش است. باید او را موعظه كنم! نزد او رفته و گفتم: خداوند تو را حفظ كند. اگر در این حالى كه هستى اجل تو برسد چه خواهى كرد؟! فرمود: «اگر در این حالى كه هستم؛ بمیرم، در حالى كه در اطاعت خدا بوده ام از دنیا رفته ام. من باكار كردنم، خود و عیالم را از محتاج بودن به تو و مردم حفظ مى كنم. وقتى از سر رسیدن اجل هراسناك خواهم بود كه اجل، مرا در حال نافرمانى خدا دریابد.» گفتم: اى فرزند رسول خدا! راست فرمودى. من مى خواستم تو را موعظه كنم كه تو مرا موعظه كردى.
امام باقر(ع) در توصیف شیعیان خود مى فرماید: «شیعیان ما در بالاترین مراحل تقوایند. آنان از جمله تلاش كنندگان و وفاكنندگان به عهد و امانت بوده و اهل زهد و عبادت هستند. آنان در هر شبانه روز، پنجاه و یك ركعت نماز به جاى مى آورند. آنان شب ها در حال عبادت و روزها روزه اند. زكات اموال خود را مى پردازند و به حج مى روند و از تمام محرمات الهى اجتناب مى كنند» و در جاى دیگر مى فرمایند: «كسى كه در یك شهر دهها هزار نفرى با شد و پرهیز گار ترین آنها نباشد، از ما نیست.» به فرموده امام باقر(ع) یك شخص مؤمن باید این چهار صفت را داشته باشد: «توكل به خدا، تفویض امور به خداوند، رضا به قضاى خدا و تسلیم به حكم یا مشیت خدا.»
امام باقر علیه السلام :«ایمان كسى كاملتر است كه اخلاقش بهتر باشد».

در نگاه ایشان، ایمان چهار ركن و پایه دارد: «۱- صبر، ۲- یقین، ۳- عدل، ۴- جهاد» ایشان در حدیثى دیگر در مورد نقش اخلاق خوش در افزایش ایمان مى فرمایند: «ایمان كسى كاملتر است كه اخلاقش بهتر باشد». در سخن از فضایل، ایشان بویژه بر صبر تكیه مى كنند كه مانع گلایه و شكایت از مردم مى شود.
امام باقر(ع) بر كسب علم تأكید زیادى داشته اند و این امر از احادیث بسیارى كه از ایشان روایت شده، آشكار است. اما در نگاه ایشان، علم اندوزى هدف نیست بلكه وسیله اى است براى رسیدن به هدف كه آن هدف، اصلاح عمل است. و پس از آن، به دانشى كه آموخته ایم عمل كنیم و آنچه را كه آموخته ایم به دیگران بیاموزیم.
به این ترتیب است كه با علم مى توان عمل را اصلاح كرد و چون عمل اصلاح شود، آنگاه ایمان افزون تر و قوى تر مى شود.
ایمان قوى تر به نوبه خود، علم انسان را عمیق تر مى كند و عمیق شدن علم باعث تهذیب عمل مى شود. بدین شكل، بنابرنظر امام باقر(ع) علم و عمل و ایمان به یكدیگر وابسته اند.

[خادمه زینب کبری(س)]

احادیث گرانبها از امام محمد باقر علیه السلام




چه بسا شخص حریص بر امری از امور دنیا ، که بدان دست یافته و باعث نافرجامی و بدبختی او گردیده است ، و چه بسا کسی که برای امری از امور آخرت کراهت داشته و بدان رسیده ، ولی به وسیله آن سعادتمند گردیده است .

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (166)






تو را به پنج چیز سفارش می کنم : اگر مورد ستم واقع شدی ستم مکن ، اگر به تو خیانت کردند خیانت مکن ، اگر تکذیبت کردند خشمگین مشو ، اگر مدحت کنند شاد مشو ، و اگر نکوهشت کنند ، بیتابی مکن .


بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (167)






سخن نیک را از هر کسی ، هر چند به آن عمل نکند ، فرا گیرید .


بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (170)





چیزی با چیزی نیامیخته است که بهتر از حلم با علم باشد .


بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص(172)






نهایت کمال ، فهم در دین و صبر بر مصیبت ، و اندازه گیری
در خرج زندگانی است .


بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص(172)

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

السلام علیک یا محمد بن علی،
ایها الامام الباقر، یابن رسول الله
هفتم ذی الحجه سالروز شهادت امام مومنان
و پنجمین پیشوای عطوف شیعیان،
امام محمد بن علی الباقرعلیهم السلام را
به محضر آقا امام زمان عجل الله تعالی ظهوره
و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم.

[نرگس منتظر]

سالروز شهادت جانسوز نهال گلشن دین،
نور دیده زهرا، سپهر دانش و بینش،
امام محمد باقر(ع) بر شما تسلیت باد