اعلام ختم دوران غيبت صغرى و آغاز غيبت كبرى

نايبان چهارگانه هر كدام به دستور مستقيم حضرت قائم به او داده شد او آن نامه را براى شيعيان خاص خواند و آن ها متن آن نامه را كه هم چون يك اعلاميه امام مهدى (عليه السلام ) در مورد ختم دوران غيبت صغرى بود نوشتند و از خان او خارج شدند آن متن چنين است :
بسم الله الرحمن الرحيم
يا على بن محمد السمرى اعظم الله اجر اخوانك فيك فانك ميت ما بينك و بين سته ايام فاجمع امرك و لا توصى الى احد فيقوم مقامك بعد وفاتك فقد وقعت الغيبه التماه فلا ظهور الا بعد اذن الله تعالى ذكره و ذلك بعد طول الامد وقوه القلوب و امتلاء الارض جورا.
به نام خداوند بخشند مهربان
اى على بن محمد سمرى خداوند اجر برادرانت را در مورد فقدان تو بزرگ كند تو پس از شش روز از دنيا مى روى امور خود را سامان بده آماده رحلت باش و به هيچ كس در مرود جانشينى وصيت نكن غيبت كامل واقع شده ديگر ظهورى نيست مگر بعد از اذن خداوند متعال و اين ظهور پس از مدتى طولانى در آن هنگام است كه دل هاسخت شده و زمين پر از ظلم و جود گشته است .
((كمال الدين صدوق ، ج 2، ص 516)).