ترازو
مسافر ، زاد و توشه با خود می برد ، هدفش رفع نیازها و حاجتهایی است که در سفر و یا مقصد برایش پیش می آید و به همین خاطر زاد و توشه باید متناسب با آن نیازها و جوابگوی آنها باشد . در سفر به وطن اصلی و جایگاه ابدی یعنی سفر آخرت ، چون هرمسافری که پا در این جاده می گذارد ممکن نیست دوباره برگردد واز مشکلات و نیازها و توشهای که برای آن لازم است ، خبری برای دیگران بیاورد ، لذا باید از طرف کسانی که با ویژگی های این سفر کاملاً آشنا بوده واز فراز و نشیب این راه باخبرند ، راهنمایی های لازم در اختیار ما قرارداده شود تا زاد و توشهای در خور آن فراهم سازیم . پس باید سراغ آن خالقی برویم که معمارِ ساختمانِ وجودِ انسان است و ابتدا و سرانجام انسان و منازلی را که او می پیماید ، از علم بیکران او پنهان نبوده و نخواهد بود و نیز باید به دستپروردگان مستقیم خدای متعال که انبیا و اولیای عظیمالشّأن اویند مراجعه نمود و نشانههای راه و خصوصیات مقصد و توشهای را که در این مسیر به کار می آید از آنان سؤال نمود .




نقل قول









