۞ ~*~ ۞ حيوانات مامورين خداي سبحان ۞ ~*~ ۞
مقدمه
تفکر در خلقت برخي مخلوقات
در قرآن کريم موارد گوناگوني براي خردورزي ذکر و از مردم دعوت به تفکر در آن زمينه شده است. از جمله در مورد برخي حيوانات دستور به تفکر داده و از انسانها خواسته شده است که درباره آنها بينديشند و بدانند که آنها خود به خود، به وجود نيامده، بلکه آفريدگاري آنها را آفريده است.
درباره خلقت شتر ميفرمايد:
«أفلا ينظروا الي الابل کيف خُلقت»؛آيا آنان به شتر نمينگرند که چگونه آفريده شده است؟(غاشيه:17).
تأکيد بر توجه به آفرينش شتر در منطق قرآن، به اين نکته رهنمون ميسازد که شتر واقعاً آيتي از آيات خداوند است.
تفکر در خلقت عموم چهارپايان نيز در قرآن آمده و توجه مردم را به آن جلب نموده است:
«و إنَّ لَکُم في الانعامِ لَعِبرَةٌ نُسقِيکُم مِمّا في بُطُونِهِ مِن بَينِ فَرثٍ و دَمٍ لَبَناً خاِلصاً سائِغاً لِلشّارِبِين»؛
و در وجود چهارپايان، براي شما (درسهاي) عبرتي است: از درون شکم آنها، از ميان غذاهاي هضم شده و خون، شير خالص و گوارا به شما مينوشانيم.(نحل: 66).
خداوند ميفرمايد ما از آن چه که در شکم حيوانات است، شيري از ميان سرگين و خون بيرون ميآوريم و به شما مينوشانيم که به هيچ يک از آن دو آلوده نبوده و طعم و بوي هيچ يک را با خود نياورد.
اين حكايت از کمال قدرت و نفوذ قدرت اراده خدا است؛ زيرا آن کسي که شير را از ميان سرگين و خون، پاک بيرون آورد، قادر است که انسان را خلق کند و دوباره زنده کند. اين مسئله موجب شناخت انسان به خدا و قيامت مي شود.
حضرت علي (ع) نيز در نهج البلاغه درباره تأمل در مخلوقات گوناگون، مي فرمايد:
«اُنظُرُوا الي النَّملَةِ في صِغَرِ جُثَّتِها و لَطافَةِ هَيئَتِها»؛
به مورچه و کوچکي جثه آن بنگريد که چگونه لطافت خلقت او با چشم و انديشه انسان درک نمي شود. توجه به کيفيت آفرينش مورچه، لطافت جسم و راه رفتن آن بر زمين که چگونه براي به دست آوردن روزي تلاش ميکند و دانهها را به لانه خود منتقل ميسازد و در جايگاه مخصوص نگه ميدارد، بهترين گواه بر خالق قادر و مدبري است که اداره نظام آفرينش را به عهده دارد.
بههرحال، تفکر در مخلوقات و چگونگي زندگي آنها يکي از راههاي تقويت فکر و انديشه و از روشهاي مؤثر تربيتي به حساب ميآيد که در تحول عقيده انسان نقش بسزا دارد.
نقل قول
