درس هايي از قصه شاگردی موسی (ع)

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

درس دوم) ادب و تواضع شاگرد در مقابل استاد
حضرت موسی (ع) این گونه درخواست خود را برای شاگردی حضرت خضر (ع) مطرح می کند‎؛
آیا اجازه می دهی در پی تو بیایم تا از آنچه برای رشد و کمال به تو آموخته اند، به من بیاموزی؟
از همین جمله می توان نکات متعددی در ادب و تواضع شاگرد نسبت به استاد دریافت کرد؛
موسی همراهی خود را با اجازه آغاز می کند، خود را شاگرد و خضر را استاد خود معرفی می کند،
تعلیم استاد را مایه رشد خود می داند و …
▪ بنابراین می توان گفت که:
۱) برای کسب علم و دانش، باید در مقابل استاد، ادب و تواضع داشت.
۲) کسی که عاشق علم و آموختن است، باید تلاش و حرکت کند.
۳) مسافرت با عالم و تحمل سختی در راه کسب علم و دانش برای رسیدن به رشد و کمال ارزش دارد.
۴) طالب علم باید به دنبال علم باشد و شخصیت زده نباشد.
موسی (ع) به شرط یادگیری حرکت می کند، نه به عنوان هیئت همراه و تشریفات.
۵) پیمودن راه تکامل و رسیدن به معارف ویژه الهی به معلم و راهنمای الهی نیاز دارد.
۶) دانش ارزش آفرین است که مایه رشد باشد، نه غرور و مجادله.