جعفر هم درباره رقابت هایی که تاکنون با برادر بزرگش داشته، می گوید:
«آخرین مسابقه ای که به عنوان دو رقیب در آن شرکت کردیم، مسابقه بین المللی سال 86 بود. حسین خیلی زحمت می کشید و چند برابر من تمرین می کرد، برای همین قرائتش عالی شده بود و همه ما امیدوار بودیم که او رتبه بیاورد، اما او می گفت تو بهتری و باید اول شوی. شاید باورتان نشود یکی از شیرین ترین لحظات زندگی ام زمانی بود که نام حسین فردی همان سال به عنوان نفر اول مسابقات خوانده شد. آن قدر خوشحال شدم که اصلاً فراموش کردم خودم در همان مسابقه از رقبا عقب مانده و چهارم شدم!» او به نگرانی برادرش در مسابقات مالزی اشاره می کند و می گوید: «با اینکه سعی می کرد نگرانی اش را از من پنهان کند، اما آنقدر استرس داشت که انگار خودش می خواست مسابقه بدهد. حضور او در مالزی در روحیه ام تاثیر خوبی داشت. حسین آقا همیشه همراه اصلی من در مسابقات بوده است.» حسین هم درباره مسابقات مالزی می گوید: «حیف شد که حق جعفر را ضایع کردند. وقتی در مالزی بودیم، مدام زیر لب دعا می کردم که برادرم به حقش برسد، خدا کند مسوولان فکری برای این شرایط کنند، از جعفر ما که گذشت!»
(تلاوتهای حسین فردی را از دریافت کنید)
منبع: آیه، ضمیمه همشهری جوان