دلتنگی های منتظران در جمعه های بی قراری

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

این جمعه هم بی وصالش گذشت
اما ..........
یادمان باشد امام زمان آمدنی نیست
"آوردنی ست "


کاش برسد روزی که بتوانیم بیاوریمش

[ملکوت* گامی تارهایی *]

نمی شه جمعه بیاد و
چشمام و دریا نگیره
یاکریمِ دلِ زارم
هوای شما نگیره

نمی شه غروبا وقتی
دلِ آسمون می گیره
عاشقت برا ظهورت
دستاش و بالا نگیره

نمی شه تو غم بشینم
جمعه تو ماتم بشینم
خبری از تو نیاد و
اشک چشمام پا نگیره

نمی شه باشی کنارم
ای همه دار و ندارم
چشم من تو رو نبینه
ذکر ای خدا نگیره

نمی شه تو صحرا باشی
ببینم که تنها باشی
دل من آروم بشینه
برا تو عزا نگیره

نمی شه با این همه غم
نزدیک ماهِ محرّم
تو بری کربُبَلا و
عاشقت نوا نگیره

نمی شه این دل شیدا
این دو تا چشمای دریا
زائرحسین نباشه
بوی کربلا نگیره

نمی شه تو غم نسوزم
به تنم کفن بدوزم
ولی جسم آقامون و
غیر بوریا نگیره

شاعر : رضا باقریان

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

روزهای هفته را هم که گم کرده باشی ،
عصرهای جمعه را از غم و غربتش تشخیص خواهی داد ...

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دوباره روز جمعه قلب بی تاب
دوباره روز جمعه چشم پرآب

دوباره چشم در راه سپیده
به لحظه لحظه ی بیداری و خواب

دوباره آینه لب بسته خاموش
به امید فقط یک لحظه ی ناب

دوباره روز رجعت، بوی امید
دوباره یاد یوسف، جمع اصحاب

دوباره بحر ِغم، مواج و جوشان
دوباره دل غریق ژرف گرداب

دوباره اضطرار و دل پریشی
دوباره اشک ِچشم و عکس مهتاب

دوباره رنج ِغربت، چشم ِعاشق
و خیره خیره بر نام تو در قاب

دوباره شنبه و امید جمعه
دوباره جمعه و این قلب بی تاب



محمد علی جعفریان (عاشق)

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

جمعه یعنى یک غزل دلواپسى
جمعه یعنى گریه هاى بى کسى

جمعه یعنى روح سبز انتظار
جمعه یعنى لحظه هاى بى قرار

بى قرار بى قراریهاى آب
جمعه یعنى انتظار آفتاب

جمعه یعنى ندبه اى در هجر دوست
جمعه خود ندبه گر دیدار اوست

جمعه یعنى لاله ها دلخون شوند
از غم او بیدها مجنون شوند

جمعه یعنى یک کویر بى قرار
از عطش سرخ و دلش در انتظار
انتظار قطره اى باران عشق
تا فرو شوید غم هجران عشق

جمعه یعنى بغض بى رنگ غزل
هق هق بارانى چنگ غزل

زخمه اى از جنس غم بر تار دل
تا فرو شوید غم هجران دل

جمعه یعنى روح سبز انتظار
جمعه یعنى لحظه هاى بى قرار

بى قرار بى قراریهاى آب
جمعه یعنى انتظار آفتاب

این جمعه هم بازتو حاضر بودی و ما غائب

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خدایا!
بازهم غروب جمعه رسید

و بازهم ما ماندیم و حسرت و دلتنگی

خدایا !

دلتنگی و بی قراری های غروب جمعه را

به جان صاحب جمعه از ما بگیر

و آدینه ی موعودمان را برسان

آمین یا سمیع الدعاء

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هم جمعه است و دلتنگ مولاییم هم عزادار حسین ...

امید آخر دلهای داغ دیده بیا
بیا تو ای شب اندوه را سپیده بیا

به طول غیبت و اشک مدام و سوز دلت
که جان شیعه ز هجران به لب رسیده بیا

قسم به مهر رخت کشته تیرگی ما را
به ناله ای که حسین از جگر کشیده بیا

به آن سری که به دیدار دخترش آمد
به کودکی که به ویرانه آرمیده بیا

به لاله های افتاده از دم تیر
به غنچه ای که شده از ضرب تیر چیده بیا





صوتی این شعر زیبا

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

تا ظهورت چقدر فاصله داریم آقا
آه از جمعه ی بی تو گله داریم آقا

زلف شب را به سراپای سحر می ریزم
تا خود صبح به راه تو قمر می ریزم

ساحل چشم من از شوق به دریا زده است
چشم بسته به سرش موج تماشا زده است

جمعه را سرمه کشیدم كه مگر برگردی
با همان سیصد و دلتنگ نفر برگردی

زندگی نیست ممات است، تو را کم دارد
دیدنت ارزش آواره شدن هم دارد

خیر از جمعه ندیدیم به والعصر قسم
بی تو ما طعنه شنیدیم به والعصر قسم

از دل تنگ من آیا خبری هم داری؟
آشنا، پشت سرت مختصری هم داری؟

لذت درد تو شد مزد دعای پدرم
من به این چشم کشم درد، به جای پدرم

هیچ کس تاب و تب چشم تو را درک نکرد
هیچکس اشک شب چشم تو را درک نکرد

ما کجا درد کشیدیم به اندازه ی تو
روز و شب گریه ندیدیم به اندازه ی تو

منّتی بر سر ما هم بگذاری بد نیست
آه کم چشم به راهم بگذاری، بد نیست

نگرانم كه پس از مردن من برگردی
پای تابوت، سر بردن من برگردی

نکند منتظر مردن مایی آقا ؟
منتظرهات بمیرند میایی آقا ؟

من به جز تو به کسی جان بدهم ممکن نیست
به اجل مهلت جولان بدهم ممکن نیست

به نظر می رسد این فاصله ها کم شدنی ست
غیر ممکن تر از این خواسته ها هم شدنی ست

دارد از جاده صدای جرسی می آید
مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

چون قرار همه با حضرت آقا جمعه است
همه ی دلخوشی هفته ی ما با جمعه است

منجی ما به خداوند قسم آمدنی است
یوسف گم شده، ای اهل حرم آمدنی است

من شب جمعه قرار تو دلم میخواهد
صبح فرداش کنار تو دلم میخواهد

رفته بودی که بیایی چقدر طول کشید
عرض کردیم كه نبودی سحر طول کشید

ما برای خودمان اینهمه گفتیم بیا
نذر کردیم به پای تو بیافتیم بیا

تا ببینیم تو را تا به کجا باید رفت
شب جمعه نکند کرببلا باید رفت

نذر کردیم به هر حال ببینم تو را
کربلا یا دم گودال ببینیم تو را

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

آقا جان بیا
بیا به حق آن زمانی که زینب زمزمه می کرد:

ای کاروان آهسته ران ، کآرم جانم می رود
وآن دل که با خود داشتم ، با دلستانم می رود

در رفتن جان از بدن ، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن ، دیدم که جانم می رود

آقا جان به حق این دو بیت زینب بیا ..
یا نه بگذار بیشتر بگویم .
زینب بجز این دو بیت یک حرف دیگری هم زده آقا جان …
از کنار گودی قتلگاه که برمی گشت این را خواند:

ای عاشقان ای عاشقان . میخانه را گم کرده ام ….
چرا ؟ چرا این رو گفت ؟ بیا آقا بیا تو برای ما بگو /

بگو برای ما که چون که دیده بود چوب و سنگ و نیزه و شممشیر
و تیر را که بالا می رود و کجا فرود می آید ؟

جلوی چشمان زینب بر بدن برادر ... بگو که چشمان زینب نابینا شده بود ..
بگو که عطش اولین کاری که می کند چشمان را کم سو می کند
اما نه علت چیز دیگری بود ...

بگو که چشمان زینب به رگ های بریده ی گلوی برادر ...

آه بیا آقا .. بیا به خاطر دل زینب ظهور کن
یا لا اقل از کوچه ی دل خسته ی ما عبور کن.