تغذیه و سلامت

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

مزایای جایگزین های شیر

استفاده از جایگزین های شیر مادر، برای کودکان مزایایی به همراه دارد. این شیر خشک ها نیز مغذی بوده و به عنوان جایگزین شیر مادر مورد استفاده قرار می گیرند. حتی در برخی از آن ها آهن نیز دریافت می شود.
یک حقیقت:
غذاهای کودکان که با آهن غنی می شوند، خطر بروز آنمی کم خونی در آنان را به پایین ترین میزان کاهش می دهند، به این دلیل آکادمی اطفال آمریکا، به مادرانی که کودکان خود را با شیر خود تغذیه نمی کنند، توصیه می کند حتما از شیر خشک های حاوی آهن استفاده کنند.
انواع شیر خشک در شرایط بهداشتی و استریل تولید می شوند و سازندگان آنها نیز تلاش می کنند که تا حد امکان ترکیبات شیر مادر را در آنها پیاده کنند.
آماده کردن ترکیبات پیچیده موجود در این شیرها شامل پروتئین، قند، چربی ها، ویتامین و مواد معدنی که مورد نیاز کودک نیز هست، در منزل غیر ممکن خواهد بود. بنابر این در صورتی که کودک خود را با شیر مادر تغذیه نمی کنید تنها از شیر خشک های موجود در بازار استفاده کنید.
برخی زنان احساس می کنند تغذیه کودک با شیشه، آزادی عمل بیشتری به آنها می دهد و همچنین سایر اعضای خانواده نیز می توانند در این امر به او کمک کنند. اما همانطور که تغذیه با شیر مادر شرایط خاصی دارد، تغذیه با شیر نیز شرایط خاص خود را می طلبد.
مهمترین شرط آن نیز آماده سازی صحیح شیر است. بنابر این لازم است که از کمیت و کیفیت درست آماده کردن شیر، اطمینان حاصل کنید. شیشه و سر شیشه باید تمیز نگه داشته شوند تا زمانی که به آنها نیاز دارید، آماده باشند.
پیش از شیر دادن، اندکی شیشه را گرم کنید. اما هرگز این کار را با مایکروفر انجام ندهید! زیرا ناگهان شیشه و شیر را داغ کرده و سوختن دهان کودک را سبب می شود بهترین راه گرم کردن شیشه، قرار دادن آن در آب گرم است. با این وجود، پیش از گذاشتن شیشه در دهان کودک، با ریختن چند قطره از شیر روی دست خود، از میزان گرمای مناسب آن اطمینان حاصل کنید.
تغذیه کودک با شیشه اندکی گران تمام می شود. به هر حال تصمیم گیری در این مورد، به میزان سازگاری شما با مسأله تغذیه با شیر مادر و همچنین شرایط زندگی تان بستگی دارد.
یک نکته مهم:
در صورتی که شیر خشک آماده، بیش از یک ساعت خارج از یخچال بماند و یا اینکه کودک نتواند همه شیر موجود در شیشه را بخورد، شیر باقیمانده باید دور ریخته شود. شما می توانید شیر آماده را تنها 24 ساعت، آن هم در یخچال نگهداری کنید.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

غذای کمکی

آغاز تغذیه با غذای کمکی، در حقیقت، آغاز تغذیه او در طول زندگی است که به طور مستقیم در سلامت او تأثیر دارد. آکادمی اطفال آمریکا توصیه می کند که کودکان در 4 تا 6 ماهه اول زندگی تنها با شیر مادر یا شیر خشک تغذیه شوند.
سپس غذای کمکی نیز به آن افزوده شود. زیرا پس از 6 ماهگی، دیگر شیر مادر به تنهایی نیازهای کودک را تأمین نمی کند.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

چه زمانی تغذیه با غذای کمکی آغاز می شود؟

از تغذیه زود هنگام کودک - پیش از 6 ماهگی - با غذای کمکی، خودداری کنید، زیرا بروز حساسیت های غذایی در وی را به همراه خواهد داشت. این مسأله به علت تکمیل نشدن روده و سیستم ایمنی کودک رخ می دهد. بنابراین کودک نمی تواند غذا را هضم کند. همچنین تغذیه بیش از اندازه کودک را به همراه خواهد داشت. زیرا کودک شما نمی تواند سیر شدن خود را ابراز کند. از سوی دیگر، کودک قدرت جویدن درست و بلع را نیز ندارد.
بین 4 تا 6 ماهگی، شیر مادر یا شیر خشک، به تنهایی نیازهای کودک را تأمین می کند.با این وجود، برای آشنا کردن کودک با طعم غذاها تغذیه با غذای کمکی را به تدریج آغاز کنید.
غذاهای کمکی حاوی آرد برنج غنی شده با آهن، تأثیر حساسیت زای کمتری داشته و جزو مناسب ترین و اولین غذاهای کمکی توصیه می شوند. شما می توانید یک قاشق سوپ خوری از آرد برنج را با شیر خود یا شیر خشک و یا حتی با آب مخلوط کنید و با قاشق - و نه شیشه - به کودک بدهید. می توانید 2 تا 3 بار در روز این کار را انجام دهید.
پس از آشنایی کودک با غلات می توانید در 5 تا 6 ماهگی، پوره های میوه و سبزیجات را امتحان کنید. در عین حال به تغذیه روزانه کودک با شیر و غلات غنی شده ادامه دهید. هر روز 1 تا 2 قاشق سوپ خوری سبزیجات صاف شده و 2 تا 3 بار میوه به کودک بدهید. هر سه چهار روز یک بار غذای جدیدی را امتحان کنید و تحمل و واکنش کودک نسبت به آن را مشاهده نمایید.
بین 6 تا 8 ماهگی، سیستم گوارش کودک، تا اندازه ای کامل تر شده و شما می توانید تغذیه او با غذاهای دیگر را نیز آغاز کنید. بنا بر این در کنار تغذیه با شیر مادر یا شیر خشک، روزی 4 قاشق سوپ خوری، از غلات غنی شده با آهن، استفاده کنید. هم چنین میزان سبزیجات صاف شده را به 2 قاشق سوپ خوری و یا بیشتر افزایش دهید. به علاوه روزی نیم تا یک قاشق سوپ خوری عصاره گوشت صاف شده و مرغ، گاو، بوقلمون، گوساله و بره و زرده تخم مرغ را نیز به غذای کودک زیر یکسال بروز حساسیت را به همراه خواهد داشت. هم چنین 2 تا 4 اونس آب میوه صد در صد طبیعی را نیز امتحان کنید. می توانید آب میوه را به نسبت 1 به 3 با آب مخلوط کنید و با فنجان به کودک بدهید.
هشدار!
در صورتی که از غذاهای کودک آماده استفاده می کنید، دیگر از سبزیجات و عصاره گوشت استفاده نکنید. زیرا با عصاره گوشت و پروتئین و آهن موجود در این غذاها سازگار نیست. در صورتی که کودک تان به عصاره گوشت علاقه نشان نمی دهد، آن را با سبزیجات مخلوط کنید تا طعم بهتری به خود بگیرد.
هم چنین در این سن می توانید تغذیه کودک با غذاهای نرم و سبک، از جمله غلات بدون شکر افزوده، کراکرها و نان های بسیار نرم را آغاز کنید در صورتی که بلع و هضم این غذاها برای کودک مشکل است، از تغذیه او با این غذاها خودداری کنید.
در 8 - 9 ماهگی به تغذیه با شیر غلات غنی شده با هم ادامه دهید. به تدریج غذاهای ابتدایی دیگر مانند گوشت، مرغ، سیب زمینی و یا سبزیجات پخته را به صورت صاف و له شده را امتحان کنید. همچنین می تواند کمپوت های له شده میوه ها را جایگزین میوه های صاف شده نمایید. اما نخست از طبیعی و خالص بودن شربت کمپوت و کم بودن میزان قند آن اطمینان حاصل نمایید به تدریج 1 تا 2 پیمانه کوچک نان، کراکر، غلات خشک، نان های تست و برشته یا نان سوخاری را نیز در غذای کودک بگنجانید. هم چنین یک پیمانه کوچک ماست و پنیر و ماست نرم را نیز به غذای او بیفزایید. در این زمان می توانید میزان کلی خوراک کودک را بر اساس اشتهای کودکانه او افزایش دهید.
میزان 10 - 12 ماهگی تغذیه با شیر و غلات غنی شده به میزان یک قاشق و بیشتر ادامه می یابد. به علاوه می توانید از سبزیجات پخته و خورد شده، میوه ها و گوشت نرم نیز استفاده کنید. سوپ و خوراک دارای برنج، مناسب ترین گزینه های ممکن هستند به علاوه بر تنوع غذایی کودک بیفزاید تا با اشتهای بهتری غذا بخورد.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

تغذیه کودک پس از یک سالگی

پس از 12 ماهگی کودک می تواند شیر گاو هموژنیزه و پاستوریزه را نیز به غذای او بیفزایید. اما بیش از 2 سالگی شیر دارای چربی را به او ندهید.
در صورتی که از شیر سویا برای کودک خود استفاده می کنید، به یاد داشته باشید که از نوع کم چرب آن استفاده کنید. زیرا مناسب ترین نوع ممکن بوده و هم چنین می توانید آن را در بخش های دیگر رژیم غذای کودک خود وارد نمایید.
فراموش نکنید ذائقه کودک در سالهای آتی که رشد او آهنگ کندتری به خود می گیرد تغییر کرده و اشتهای او کاهش می یابد.
هشدار!
از خواباندن کودک در حالیکه شیشه شیر خشک و یا آب میوه در دهان اوست خودداری کنید زیرا مواد قندی در دهان باقی مانده و کرم خوردگی دندان را به همراه می آورند. به علاوه از دادن نوشیدنی های کافئین دار و یا حاوی کربنات و هم چنین آنچه که مانند آب نبات به گلوی کودک می پرد و مواد غذایی مانند سوسیس، انگور و مواد چسبنده مانند کره بادام زمینی که احتمال خفگی را به همراه دارند، خودداری کنید.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

منحنی رشد

مرکز آمار پزشکی آمریکا، منحنی رشدی ارایه داده که برای اندازه گیری میزان رشد کودکان در سنین مختلف به کار می رود.
پزشکان با قرار دادن اندازه های کودک در این جدول ها، رشد فردی او را با سایر کودکان مقایسه می کنند. این کار کیفیت رشد کودک نسبت به سایر کودکان هم سن او را مشخص می کند. این منحنی در دختران و پسران به علت تفاوت در سرعت و الگوی رشد متفاوت است.
هشدار!
دو نمونه استاندارد و متداول این منحنی ها، منحنی رشد بین زمان تولد تا 36 ماهگی و منحنی رشد 20 تا 2 سالگی است که میانگین اندازهای موجود در آن ها در هر کشور متفاوت از سایر کشورهاست. پزشکان در معاینات معمول، این اندازه گیری ها را انجام داده و نتایج آن را ثبت می کنند. معمولا 4 اندازه گیری اصلی در تعیین این منحنی نقش دارد: قد نسبت به سن، به وزن نسبت به سن، وزن نسبت به قد و شاخص توده بدنی.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

حساسیت های غذایی

آگاهی از انواع حساسیت های غذایی بسیار مهم است، زیرا ممکن است این حساسیت ها در کودکان بروز پیدا کرده و تداوم یابد. احتمال بروز حساسیت به برخی مواد غذایی، شیر خشک و یا غذاهای کمکی، در صورت وجود سابقه خانوادگی در برخی کودکان بیشتر خواهد بود. در صورتی که کودکان تان را با شیر خود تغذیه نمی کنید و یا به مکمل تغذیه نیاز دارید، از انواع غیر حساسیت را استفاده کنید. اگر کودک را با شیر خود تغذیه می کنید، از مصرف شیر، تخم مرغ، ماهی، بادام زمینی و آجیل در رژیم غذای خود خودداری کنید.
هشدار!
شیر سویا و شیر بز جایگزین های مناسبی برای شیر خشک به شمار نمی روند. زیرا بسیاری از کودکان که به شیر گاو حساسیت نشان می دهند، ممکن است نسبت به این شیرها نیز حساس باشند.
در صورت مشاهده نشانه ای از حساسیت در کودک خود، تغذیه با غذاهای کمکی را دست کم تا پایان 6 ماهگی به تأخیر بیندازید. در این زمان می توانید از غلات غنی شده با آهن در کنار شیر استفاده کنید. سپس از برنج و جو شروع کنید و آرد گندم را برای بعد بگذارید. بعد به سراغ سبزیجات بروید، اما اول از بنشن، نخود فرنگی و باقلا استفاده نکنید. سپس از میوه ها به جز مرکبات و یا آب لیمو استفاده کنید. در پایان 8 - 9 ماهگی می توانید گوشت و مواد پروتئینی را نیز به رژیم غذایی کودک بیفزایید.
از تغذیه کودک با سفیده تخم مرغ، شیر گاو، گندم و آب مرکبات تا یک سالگی خودداری کنید. بادام زمینی و کره آن و هم چنین گروه صدف داران مانند میگو نیز به رژیم غذایی پس از سه سالگی تعلق دارند.
تا زمانی که از عدم حساسیت کودک به غذاهای مخلوط اطمینان حاصل نکرده اید، برای تغذیه او از این نوع غذاها استفاده نکنید. بنابر این از افزودن چاشنی و ادویه و سس به غذای کودک جدا خودداری کنید.
یک پرسش:
آیا عدم مصرف برخی غذاها در دوران بارداری، از بروز حساسیت کودک پیشگیری می کند؟
خیر! اما به زنان توصیه نمی شود که رژیم غذایی خود را در زمان بارداری محدود کنند. زیرا این کار تولد فرزندانی با وزن کم تر را به همراه خواهد داشت. هم چنین هیچ قاعده علمی مشخصی در جهت تأیید چنین موضوعی وجود ندارد.
زمانی که غذای جدیدی را وارد رژیم غذایی کودک می کنید، به مدت چند روز فقط از آن غذا استفاده کنید و غذای جدیدی را وارد رژیم غذایی او نکنید. این کار به کاهش بروز آلرژی در کودک کمک می کند. نشانه های آلرژی، شکم روش، حالت تهوع، استفراغ، تنگی نفس، ورم در اطراف گلو و دهان، سرفه، خس خس سینه، کهیر، جوش و خارش را شامل می شود. این نشانه ها معمولا به سرعت و در عرض چند دقیقه یا چند ساعت پس از خوردن غذاهای آلرژی زا پدیدار می شوند. بسیاری از آن ها نشانه عدم توانایی کودک برای تحمل بعضی غذاهاست. در صورتی که احساس می کنید کودک تان به غذایی حساسیت دارد اما از نوع آن خبر ندارید، فهرستی از غذاهایی که به تازگی وارد رژیم غذایی او کرده اید. هم چنین زمان بروز نشانه های حساسیت را نیز یادداشت کنید. این کار به تشخیص غذای مورد نظر بسیار کمک می کند. حساسیت ها معمولا در زندگی به همراه کودک باقی می مانند. با این وجود حساسیت به بادام زمینی و خشکبار، با گذشت زمان از بین می رود. بنابر این پزشک شماست که باید درباره استفاده مجدد از مواد غذایی که در گذشته به آن حساسیت نشان داده اید، تصمیم گیری کند.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

تغذیه و کودکان نوپا

کودکان نوپا تا سنین پیش از دبستان بسیار تأثیر پذیرند. از این رو این زمان، فرصت بسیار مناسبی برای تنظیم عادات غذایی آن ها بوده و بهتر است این کار به تأخیر انداخته نشود.
کودکان در این سنین با آهنگ آرام تری رشد می کنند. با این وجود، به انرژی کافی برای انجام فعالیت ها و هم چنین پیشرفت مراحل مختلف رشد نیاز دارند. اما این انرژی به اندازه انرژی لازم برای افراد بزرگسال نیست. بنابر این پرخوری در این سنین به معده کوچک آنان آسیب وارد کرده و بیش از اندازه بر اشتهای آنان می افزاید. پیمانه های مخصوص آنان یک چهارم تا یک سوم پیمانه افراد بزرگسال است. آنان تنها به اندازه رفع گرسنگی کودکانه خود به غذا نیاز دارند. بنا بر این به نشانه های حاکی از سیر شدن آنان توجه کنید و وقتی اظهار سیری می کنند، باقیمانده غذا را از جلوی آنان برداشته و به آنان اجازه بدهید سفره را ترک کنند.
اوقات صرف غذا را به کام خود و کودکان تان شیرین کنید و آن را به زمان تقلا و اصرار برای خوردن بیشتر تبدیل نکنید! برای حفظ اشتهای کودکان، اجازه ندهید پیش از غذا، از نوشیدنی ها مانند آب میوه، شیر و آب و... و هله و هوله استفاده کنند. هم چنین بیش از اندازه اشتهای کودکان، آنان را به خوردن وادار نکنید. به علاوه غذایی را که باب میل شان نیست به اجبار به آنها نخورانید. از خوراندن مقدار زیاد دسرها و آبمیوه های شیرین، نوشیدنی های طمع دار، غلات شیرین، چیپس و یا آب نبات به آنان خودداری کنید، این مواد، ارزش غذایی خاصی ندارند و شکم کن هستند بنابراین جلوی اشتهای کودک برای خوردن غذاهای مغذی را نیز می گیرند.
رعایت مواد زیر، خوردن غذا را برای شما و کودک تان دلپذیرتر می سازد:
پیش از خوردن غذا و یا میان وعده ها، اوقات آرامی را فراهم سازید. کودکان در فضای آرام، اشتهای بهتری نشان می دهند.
کودکان را تشویق کنید برای غذا خوردن در کنار سفره بنشینند و به آنان به اندازه کافی برای خوردن غذا فرصت بدهید.
حتی اگر خود شما میل به غذا خوردن ندارید، در کنار کودک خود بر سر سفره بنشینید. کودکان هنگام غذا خوردن به مراقبت نیاز دارند. این کار به آنان دلگرمی می دهد و از بروز خطرات احتمالی مانند پریدن غذا در گلو و خفه شدن آنان پیشگیری می کند.
از غذا به عنوان وسیله تنبیه و تشویق استفاده نکنید. این کار بروز عادات مخرب غذایی را به همراه خود داشت.
به سلیقه کودکان خود در انتخاب غذا احترام بگذارید. اجازه بدهید آنان مانند سایر کودکان و یا بزرگسالان، غذا انتخاب کنند و یا پس بزنند.
به کوکان خود اجازه دهید در آماده کردن مقدمات غذا به شما کمک کنند.
هنگام خوردن غذا تلویزیون را خاموش کنید. این کار تمام توجه کودکان را به خوردن غذا معطوف می سازد.
بشقاب و ظروف مخصوص کودکان را در اختیار آنان بگذارید تا به راحتی بتوانند از آن ها استفاده کنند. به کارگیری بشقاب بزرگتر، پر خوری را به دنبال خواهد داشت.
به غذای کودکان جلوه ای کودکانه ببخشید آنان غذاهای ساده با ظاهر زیبا را به غذاهای مخلوط و درهم و برهم ترجیح می دهند این کار بر اشتهای آنان می افزاید.
از گروهای مختلف غذایی استفاده کنید. اگر فرزندتان اسفناج دوست ندارد، فرض را بر این نگذارید که او اصلا سبزیجات دوست ندارد؟ انواع دیگر سبزیجات را امتحان کنید.
یک پرسش:
آیا کم اشتهایی کودکان مسأله نگران کننده است؟ احتمالا نه. کودکان اغلب در زمان گرسنگی، غذا می خورند و زمانی که سیر می شوند دست از خوردن می کشند. هم چنین آنان به غذای زیادی نیاز ندارند. بنابر این در زمان احساس گرسنگی به اندازه کافی غذا نمی خورند. اما در صورت نگرانی از این موضوع می توانید با متخصص کودک مشورت کنید.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

چه میزان غذا برای کودکان کافی است؟

بدنیست برنامه ای برای تغذیه روزانه کودکان طراحی کنید. با وجود این که آنان باید از سه وعده غذای اصلی روزانه استفاده کنند اما گاهی اوقات این وعده ها به دو و یا حتی یک وعده کاهش می یابد. به دلیل حجم اندک معده آنان بهتر است تعداد وعده های غذایی شان به 5 تا 6 وعده نیز برسد. میان وعده ها را نیز جزو وعده های اصلی قرار دهید. هم چنین از تغییر روز به روز ذائقه آنان نگران نشوید. زیرا امری کاملا طبیعی است.
برای تحریک اشتهای کودکان می توانید آنان را به انجام فعالیت بیشتر در هوای آزاد وادارید. اما در صورتی که به شدت خسته باشند، تمایلی به خوردن نشان نمی دهند. بنابراین زمان بازی و صرف غذای آنان را به درستی طراحی کنید. برطرف کردن نیازهای تغذیه کودکان به وقت زیادی نیاز ندارد. پس برنامه ریزی دقیقی در این باره انجام دهید.
اگر کودکان پیش از صرف غذای اصلی از هله و هوله استفاده کنند، اشتهای آنان از بین می رود. بین نیم تا یک ساعت پیش از صرف غذای اصلی از دادن نوشیدنی ها و هر چیز دیگر به آنان خودداری کنید.
نیازهای تغذیه کودکان به آهنگ رشد آنان وابسته است. اما اندکی پیش از سنین بلوغ به شدت افزایش می یابد. با این وجود گهگاه پیش می آید که کودکان از غذاهایی که قبلا دوست داشته اند، رویگردان می شوند و یا غذای خاصی طلب می کنند. این رفتار معمولا در کودکان نوپا تا سنین مدرسه - 2 تا 6 سالگی - دیده می شود. در این سال ها آهنگ رشد آنان آرام تر شده و اشتهای آنان کاهش می یابد. ممکن است این مساله نگرانی والدین را برانگیزد. اما خوب است بدانید کودکان در این سنین بیش از هر چیز دیگر مشتاق و کنجکاو کشف دنیای پیرامون خود هستند. بنابراین علت پس زدن یک نوع غذا می تواند یکنواخت شدن غذای همیشگی برای آنان و تلاش به دنبال کشف یک دلبستگی جدید است.
بهترین واکنش در این مورد، رد شدن از کنار مسئله است. زیرا متمرکز شدن بر روی مساله، تداوم آن سبب می شود. نشان دادن انعطاف یا سرسختی بیش از اندازه نیز سبب می شود. نشان دادن انعطاف یا سرسختی بیش از اندازه نیز به حل مشکل کمکی نمی کند. مجبور کردن کودکان به خوردن غذایی که نمی خواهند، نتیجه خوبی نخواهد داشت.
سلایق غذایی کودکان در شرایطی که غذای جدید در محیطی آرام به آنان عرضه شود، تغییر می کند. بنابراین به یاد داشته باشید که این دوران، بخشی گذرا از زندگی کودکان است. اما تامین تنوع رژیم غذایی آنان همواره برعهده شماست. پس، از انواع گروه های غذایی استفاده کنید تا بتوانید فرصت انتخاب از میان امکانات خود را در اختیار آنان بگذارید. خوراندن غذاهای قبلی به همراه غذاهای جدید به همراه تامین تنوع در رژیم غذایی، امری است که به دقت و ظرافت نیاز دارد. زیرا آنان از خوردن غذاهای قبلی خسته شده و به غذاهای مورد علاقه آنان در کنار جایگزین های جدید قرار دهید و مطمئن باشید آنان ظرف چند روز تمامی نیازهای غذایی خود را با استفاده از این غذاها تامین می کنند.
بنابراین تغذیه کودک با رعایت برنامه ای مناسب و منظم ادامه دهید. زمانی که کودک در کنار سفره می نشیند، اجازه دهید غذای مورد نظر خورد را انتخاب کند. این کار به کسب عادت مفید غذایی کودک نیز کمک می کند. در صورتی که روگردانی کودک از یک گروه از مواد غذایی بیش از دو هفته ادامه یابد، به متخصص کودک یا تغذیه مراجعه کنید.
یک حقیقت :
کودکان کنترل اندکی بر شرایط اطراف خود دارند. آنان زمانی که نگرانی والدین را به خاطر روگردانی یا خواستن یک غذا مشاهده می کنند، از غذا به عنوان یک ابزار قدرتمند برای جلب توجه والدین استفاده می کنند

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

غذاهای جدید را نیز امتحان کنید!

اجبار کودک به خوردن غذاهای جدید نتیجه ای در بر نخواهد داشت. زیرا آنچه در پذیرش غذا از سوی کودک موثر است، تنها طعم غذا نیست. دمای غذا نیز نقش مهمی در این میان ایفا می کند. بیشتر کودکان غذاهای ولرم را ترجیح می دهند.
برای افزایش پذیرش غذاهای جدید از سوی کودکان، به نکات زیر توجه کنید:
در یک زمان تنها یک نوع غذای جدید را در اختیار او قرار دهید و اجازه دهید کودک شیرینی، ترشی و یا شوری آن را درک کند.
در آغاز با مقادیر بسیار اندک آغاز کنید.
به کودک خود بگویید در صورتی که غذا را دوست ندارد، مجبور نیست به خوردن آن ادامه دهد.
گاهی اوقات کودکان چندین بار مجبور به خوردن غذایی می شوند که آن را دوست ندارند. در صورتی که کودک تان در اولین وعده، علاقه ای به غذای خاصی نشان نداد، برای امتحان مجدد غذای مزبور اندکی صبر کنید.
برای کودک خود سرمشق باشید. مراقبی که مرتب به کودک امر می کند که چه بخورد و چه نخورد، باید خود نیز بدین گونه عمل کند!
هنگام امتحان یک غذای جدید، از خواهر و برادر و یا دوستان کودک که اشتهای خوبی دارند، بخواهید در کنار کودک نشسته و از غذای جدید بخورند.
به یاد داشته باشید، عطر و شکل غذاها نیز عامل موثری در پذیرش آن از سوی کودک به شمار می روند.

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

فصل نهم: تغذیه در سنین رشد

کودکان در سنین مدرسه و اوان نوجوانی با استقلال عمل بیشتری غذای دریافتی خود را انتخاب می کنند. بنابراین به راهنمایی بیشتری نیاز دارند. اما گذشته از سن و سال، درک اهمیت در پیش گرفتن تغذیه سالم و برخورداری از وزن مطلوب برای حفظ سلامت دروران بلوغ ضروری است.