آري، به خدا سوگند كه آنها سخن خدا را شنيده و به خاطر سپرده بودند. ولي دنيا در چشم ايشان زيبا جلوه كرد و زينت و زيور دنيا آنانرا فريفت».
آن روز كه مسلمانان با جهاني شور و شوق و قلبي آكنده از اميد و آرزو، خسته از همهي انحرافها و كجرويها و تبعيضهاي دوران سياه حكومت خلفاي سهگانه، به سوي خانهي امام علي (ع) شتافتند، و از آن امام حق درخواست پذيرش بيعت كردند. امام به منظور اتمام حجت، خاطرهي تلخ روزهاي پس از شهادت و رحلت رسولالله (ص)، و سياه كاريها و سياست بازيهاي ناجوانمردانهي مدعيان خلافت را به مردم گوشزد كرد و فرمود، به ياد داريد كه هنگام بيعت با عثمان خطاب به او گفتم:
لقد علمتم اني احق بها من غيري و و الله لا سلمن ما سلمت امور المسلمين و لم يكن فيها جور الا علي خاصه التماسا لاجر ذلك و فضله و زهدا فيما تنا فستموه من زخرفه و زبرجه. [143].
«شما خوب ميدانيد، كه من از همهي مردم به جانشيني رسولالله (ص) سزاوارترم. به خدا سوگند به اين دليل خلافت را به ديگري واگذار ميكنم. تا شايد امور مسلمانان سامان پذيرد و در اين رابطه به هيچ كس، مگر من ستمي نشود. اين كار را به خاطر پاداش نيكوي آن و به دليل بيميلي به زر و زيور دنيا انجام ميدهم، همان چيزي كه شما به آن شيفتهايد و براي فراهم آوردن آن جنگ و ستيزه ميكنيد».
يادآوري حوادث تلخ گذشته در خاطر مردم از سوي امام عليهالسلام
[صفحه 146]
براي اين بود، كه همهي مردم به ياد داشته باشند، كه امام علي (ع) از حكومت و امامت امت اسلامي، جز حاكميت مطلق اسلام، اجراي دقيق سنت پيامبر خدا، حفظ و پاسداري كيان اسلام و عزت و قدرت مسلمين هدف ديگري را تعقيب نميكند. و به همين دليل در دوران خلافت زمامداران سهگانهي گذشته، امام (ع) از حق قطعي و حتمي خود چشم پوشيد، تا مگر شريعت اسلام باقي بماند و شرف و عزت و قدرت مسلمانان بازيچه و دستخوش تندباد حوادث نشود. و از آنجا كه علي عليهالسلام مسلمانان رفاه طلب و سست عنصر روزگار خود را خوب ميشناخت و آنان را مردمي حق جوي و عدالت طلب نميشناخت و نيك ميدانست كه روي آوري ايشان به امام، به خاطر رهايي از بنبست نابسامانيهاي دوران گذشته و به اميد دستيابي به اركان حكومت آينده و برخورداري از منابع بيتالمال مسلمين است و اهداف اين مردم دنيا طلب با آرمانهاي مقدس و الهي وي سازگار نيست، به ناچار از پذيرش بيعت آنان خودداري ميكرد. با اينهمه سرانجام مقاومت امام در عدم پذيرش بيعت مردم، به دليل اشتياق و اصرار و التماس بيپايان مردم در هم شكست. و بالاخره مسلمانان در نهايت شادماني و اميد و نشاط، امامت آن بزرگوار را گردن نهاده و با امام پرهيزگاران و وصي پيامبر اكرم (ص) بيعت كردند.
نقل قول
