مشاعره با اشعار زیبای مهدوی

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

رانده از عــــالم و آدم شـــده ایم آقـا جان
بی کس و خسته و بی پشت و پناهیم هنوز


دســــتمان را تو گرفتی که بیـــاییم به راه
ولی افســـوس که ما در ته چاهیم هنــــوز

[شهاب منتظر]

ز چشم های آینه ای َش برای ما

ایمان می آورند، وَ تردید می برند


این برگه های روزی یک ساله ی مرا

امشب برای فرصت تمدید می برند

[ملکوت* گامی تارهایی *]

دلم قرار نمي گيرد از فغان بي تو


سپند وار زكف داده ام عنان بي تو




ز تلخ كامي دوران نشد دلم فارغ


زجام عشق لبي تر نكرد جان بي تو

[شهاب منتظر]

وقتی تو از سفر برسی عید می‌شود

دنیا دوباره صاحب خورشید می‌شود


چشمان روشنت که طلوعي دوباره کرد

دلها پر از تجلّی توحید می‌شود

[شهاب منتظر]

در حسرت آن جمعه ام آخر که بگویند

خورشید علی آمده از کعبه رسیده


ای منتظران، بار دگر جمعه رسیده

دلتنگ فرج، وقت خوش ندبه رسیده

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هزار پنجره، عاشق، هزار جمع نجیب
دلی به شوق ظهورت، صبور خواهم داشت

همیشه منتظرم با دو شاخه نرگس
من انتظار قریب ظهور خواهم داشت

[ملکوت* گامی تارهایی *]

تا تار شدی، ز هر طرف پود شديم

صد بار عدم شديم و موجود شديم

صد بار غبار ره موعود شديم

القصّه نيامدی و نابود شديم

[شهاب منتظر]

مزار حضرت مهتاب را نشان بدهی

به شهر سبز ترین آفریده برگردی


گمان کنم که زمانش...گمان کنم حالا

که پلک شاعری من پریده برگردی

[ملکوت* گامی تارهایی *]

يک بار ديگر از غم انسان طلوع کن

از عمق استغاثه ياران طلوع کن

يا از خدا عذاب زمين را طلب نما

يا اينکه مثل رحمت باران طلوع کن

[شهاب منتظر]

نـه هر که مدعی عشق شد تو را خواهد

عیار عشق بود بی سری و بی دستی


اگر همیشه عطا دست توست، می ارزد


فقیر بودن و آوارگی، تهیدستـی