آن مردم خودشان اهل مبارزه با هوای نفس نبودند
و وقتی میدیدند که علی(ع) چقدر به خودش سخت میگیرد،
میترسیدند که با آنها نیز سختگیری کند،
لذا -از دور- از حضرت میترسیدند.
بعد این مردم علی(ع) را کنار گذاشتند -و لااقل یک گروه از آنها-
به سراغ معاویهای رفتند که برای خودش کاخ سبز ساخته بود،
و جالب اینکه از معاویه بهتر و راحتتر تبعیت کردند تا از امیرالمؤمنین(ع)!
کمااینکه حضرت میفرمود:
من حاضرم ده نفر از شما را بدهم و یک نفر از یاران معاویه را بگیرم
(صَاحِبُکُمْ یُطِیعُ اللَّهَ وَ أَنْتُمْ تَعْصُونَهُ وَ صَاحِبُ أَهْلِ الشَّامِ یَعْصِی اللَّهَ
وَ هُمْ یُطِیعُونَهُ لَوَدِدْتُ وَ اللَّهِ أَنَّ مُعَاوِیَةَ صَارَفَنِی بِکُمْ صَرْفَ الدِّینَارِ بِالدِّرْهَمِ فَأَخَذَ
مِنِّی عَشَرَةَ مِنْکُمْ وَ أَعْطَانِی رَجُلًا مِنْهُمْ؛
(نهجالبلاغه/خطبۀ 97)
نقل قول
