ویژه نامه های دهه سوم ماه مبارک رمضان {ضیافتی در عرش }

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا اله الخلق رب الممكنات
یا بدیع المنشئات الحادثات

كن تو نزدیكم به خشنودی خود
تا شوم در این مه از اهل نجات

ای‌ خدا خشنودیت در نزد من
هست بهتر از بهشت و محسنات

عارف كامل بداند این سخن
كاین صفت الحق بود خیرالصفات

دور كن یا رب در این ماه عزیز
ما و كل بندگان از مبغضات

از خطایا و معاصی باز دار
و از جمیع موبقات و مهلكات

هم موفق كن به روز و شب مدام
خواندن قرآن و آی شامخات

تا بیفزاید به نور قلب من
ذكر آیات و بیان بینات

صوت قرآن خوش ملیح و دلكش است
من فدای او ز اسماء و ادات

این ‌دعا را كن الهی مستجاب
یا رحیماً بالنفوس الناقصات

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

روزهای من همه سرشار از فرود است
و لبريز از فراز

يک سو گناه و ناپسند و ناشايست،
و يک سو راز و نياز و نماز

يک سو بازی‌های اين جهانی
و يک سو کردارهايی برای رضای رحمانی

و در اين ميانه، اميدم به تو است که دستم بگيری
و پرستش‌ها و ناشايست‌ها را با هم بپذيری

نيک و بدم را با هم ببينی
و سره و ناسره را دَرهم بچينی

تلاش امروز مرا قبول کنی
و از سزا دادن به گناهان من عدول

عبادت‌های پيدا و پنهانم را به زيور پذيرش خويش بيارايی
و عيب‌ها و ناپسندهايم را پوشيده فرمايی

چه خواسته‌های گزافی!
و چه آرزوهای کلانی!

اما اگر نويدهای روح‌بخش و جان‌فزای تو نبود
و اميدهای ما را نمی‌افزود

من آيا چنين می‌کردم که
از تو بخواهم تا کشش و کوشش مرا قدر بشناسی
و گناه مرا ناديده انگاری

آيا اين رخصت را به خود می‌دادم که
اندک اعمال مرا بپذيری
و عيب‌هايم را در پرده گذاری؟

معبودا !
که نامت اميدآفرين است و پيامت نويدبخش!

ما را درياب
که تو از هر که گمان بريم شنواتری

و خواسته‌های ما را زودتر
به بوته‌ی اجابت می‌بَری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

چون رو کنم به احیاء، دل زنده گردم اما
دل مرده می‏شوم باز با غمزه گناهی

گرچه به ماه غفران بسته است دست شیطان
بدتر بود ز ابلیس این نفس گاه گاهی

ای کاش تا توانم بر عهد خود بمانم
شرمنده ‏ام ز مهدی وز درگهت الهی

تا در کفت اسیرم قرآن به سر بگیرم
چون بگذرم ز قرآن اُفتم به کوره راهی

من بندگی نکردم با خویش خدعه کردم
ترسم که عاقبت هم اُفتم به قعر چاهی

با اینکه بد سرشتم با توست سرنوشتم
دانم که در به رویم وا می‏کنی به آهی

ای نازنین نگارا تغییر ده قضا را
گر تو نمی ‏پسندی تقدیر کن نگاهی

دل را تو می ‏کشانی بر عرش می ‏کشانی
بال ملک کنی پهن از مهر روسیاهی

دل را بخر چنان حُر تا آیم از میان بُر
بی عجب و بی تکبّر از راه خیمه گاهی

امشب به عشق حیدر ما را ببخش یکسر
جان حسین و زینب بر ما بده پناهی

آخر به بیت زینب بیمار دارم امشب
از ما مگیر او را جان حسن الهی

در این شب جدایی در کوی آشنایی
هستم چنان گدایی در کوی پادشاهی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

قال رسول الله صلى ‏الله‏ عليه و‏آله:
ماه رمضان، سَرور ماه‏هاست .

قال الإمام الرضا عليه‏السلام:
امام رضا عليه‏السلام فرمود:

چون روز قيامت شود،
ماه‏ها را به رستاخيز مى‏ آورند،
در حالى كه ماه رمضان،
كه با هر زيور نيكويى آراسته است،
پيشاپيش آنهاست.

آن روز، ماه رمضان در ميان ماه‏ها،
همچون ماه در ميان ستاره‏هاست.
مردمى كه آنجا گرد آمده‏اند، به يكديگر مى‏گويند:
دوست داشتيم كه اين چهره‏ها را مى‏ شناختيم!

منادى، از سوى خداى متعال ندا سر مى‏دهد كه:
«اى همه آفريدگان!
اينها، سيماى ماه‏هايى است كه نزد خداوند،
از روزى كه آسمان‏ها و زمين را آفريد،
شمارشان در كتاب خدا دوازده ‏تاست.

سَرور و برترِ آنها، ماه رمضان است.
آن را آشكار ساختم تا برترى ماه مرا
بر ماه‏هاى ديگر بشناسيد

و تا براى مردان و زنانى كه بنده من‏اند،
شفاعت كند و من هم شفاعتش را درباره آنان بپذيرم.»

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا غافر الخطایا، یا دافع البلایا
یا مجزل البلایا، یا منهی الرجایا

یا باعث البرایا، یا واجب الهدایا
یا قاضی المنایا، یا سامع الشکایا

با آه سرد غفلت، با اشک گرم خجلت
از نفس سرکش خود، آورده ام شکایت

ازبس گناه کردم، دل را سیاه کردم
عمر عزیز خود را، من صرف آه کردم

اشک خجالتم را، هرشب گواه کردم
من اشتباه کردم، خود را تباه کردم

گر بر فلک رسیده، آوای یارب من
جان مرا گناهان، آورده برلب من

ای خالق خبیرم، ای قادر و قدیرم
از نور رحمت تو، روشن شده ضمیرم

تو آن همه بزرگی، من این همه حقیرم
تو بر همه کریمی، من بر درت فقیرم

برخوان رحمت خود، یک لحظه دعوتم کن
عفو و عنایتت را، از لطف قسمتم کن

من گرچه روسیاهم، سرتا به پا گناهم
شرمندۀ تو هستم، اشکم شده گواهم

ای آستان لطفت، تنها پناهگاهم
تا رحمت تو پُل زد، شرم من و نگاهم

بر عبد روسیاهت، یک دم نظاره ای کن
تا رو سفید گردم، بر من اشاره ای کن

در راه حق پرستی، یارب هدایتم کن
هنگام جنگ با نفس، مولا حمایتم کن

سوگند بر علی و، زهرا عنایتم کن
سرشار شور و عشق، مهر ولایتم کن

فردا اگر «وفائی»، روسوی محشر آرد
جز گوهر ولایت، چیزی دگر ندارد

استاد سید هاشم وفایی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا غافر الخطایا، یا دافع البلایا
یا مجزل البلایا، یا منهی الرجایا

یا باعث البرایا، یا واجب الهدایا
یا قاضی المنایا، یا سامع الشکایا

با آه سرد غفلت، با اشک گرم خجلت
از نفس سرکش خود، آورده ام شکایت

ازبس گناه کردم، دل را سیاه کردم
عمر عزیز خود را، من صرف آه کردم

اشک خجالتم را، هرشب گواه کردم
من اشتباه کردم، خود را تباه کردم

گر بر فلک رسیده، آوای یارب من
جان مرا گناهان، آورده برلب من

ای خالق خبیرم، ای قادر و قدیرم
از نور رحمت تو، روشن شده ضمیرم

تو آن همه بزرگی، من این همه حقیرم
تو بر همه کریمی، من بر درت فقیرم

برخوان رحمت خود، یک لحظه دعوتم کن
عفو و عنایتت را، از لطف قسمتم کن

من گرچه روسیاهم، سرتا به پا گناهم
شرمندۀ تو هستم، اشکم شده گواهم

ای آستان لطفت، تنها پناهگاهم
تا رحمت تو پُل زد، شرم من و نگاهم

بر عبد روسیاهت، یک دم نظاره ای کن
تا رو سفید گردم، بر من اشاره ای کن

در راه حق پرستی، یارب هدایتم کن
هنگام جنگ با نفس، مولا حمایتم کن

سوگند بر علی و، زهرا عنایتم کن
سرشار شور و عشق، مهر ولایتم کن

فردا اگر «وفائی»، روسوی محشر آرد
جز گوهر ولایت، چیزی دگر ندارد

استاد سید هاشم وفایی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

روزهای من همه سرشار از فرود است
و لبريز از فراز

يک سو گناه و ناپسند و ناشايست،
و يک سو راز و نياز و نماز

يک سو بازی‌های اين جهانی
و يک سو کردارهايی برای رضای رحمانی

و در اين ميانه، اميدم به تو است که دستم بگيری
و پرستش‌ها و ناشايست‌ها را با هم بپذيری

نيک و بدم را با هم ببينی
و سره و ناسره را دَرهم بچينی

تلاش امروز مرا قبول کنی
و از سزا دادن به گناهان من عدول

عبادت‌های پيدا و پنهانم را به زيور پذيرش خويش بيارايی
و عيب‌ها و ناپسندهايم را پوشيده فرمايی

چه خواسته‌های گزافی!
و چه آرزوهای کلانی!

اما اگر نويدهای روح‌بخش و جان‌فزای تو نبود
و اميدهای ما را نمی‌افزود

من آيا چنين می‌کردم که
از تو بخواهم تا کشش و کوشش مرا قدر بشناسی
و گناه مرا ناديده انگاری

آيا اين رخصت را به خود می‌دادم که
اندک اعمال مرا بپذيری
و عيب‌هايم را در پرده گذاری؟

معبودا !
که نامت اميدآفرين است و پيامت نويدبخش!

ما را درياب
که تو از هر که گمان بريم شنواتری

و خواسته‌های ما را زودتر
به بوته‌ی اجابت می‌بَری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب

ای آنکه هر که به درگاهت دعا کند اجابت می کنی...

ای آنکه هر کس اطاعتت کند او را دوست می داری...

ای آنکه هر که را دوست داری به او نزدیک هستی...

ای آنکه هر کس از تو محافظت طلبد، او را حفظ و مراقبت می کنی...

ای آنکه در حق کسی که به تو امیدوار است، کرم میفرمایی...

ای آنکه درباره کسی که نافرمانیت کند، حلم می کنی...

ای آنکه در عین عظمت و بزرگی، رئوف و مهربانی...

ای آنکه در انجام حکمتت بزرگواری...

ای آنکه لطف و احسانت قدیم است...

ای آنکه به هرکس اراده و اشتیاق تو دارد، آگاهی...

ای خدایی که جز تو خدایی نیست...

به تو پناه آوردم... به تو پناه آوردم...

ما را از آتش قهرت آزاد کن ای پروردگار من...

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سحرت را دوست می دارم و هلالت بسان ابروی یار است
و شبانگاهت عطر نیایش مولادارد.

عطش تو عاشورایی است و صیام، میثاق ما با قیام یاران نینواست.
غروب تو، طلوع فرحت ایمانیان است و خرسندی دوست؛

و طلوعت غروب رذیلت و ریمنی در آفاق انفاس روزه دار.
رمضان، ای موسم غفران و غوغای عفو!
تو ضیافت جمع علی جویان و محفل انس عاشقان مولایی!

عطشناکی ما در رؤیت هلال تو، عطش دیدار امیر عدل
و عاطفه، علی (ع) است. نکهت ولایت از لحظه های آسمانی تو
می خیزد و جان را به جنان والیان می خوانی.

عجبا از این ضیافت عظما و محفل زیبا و نشور بی همتا!
اینک آیا بانگ چاووش رحمت را می شنوی؟

مباد از کاروان نیایشگران و نمازگزاران و سخا صفتان
جدا افتی و ندیم حرمان و حسرت شوی.

در ماه مهرورزان و در ساحل زیبای ایمانیان،
آماده ی آن شو که تن به دریای ناپیدا کرانه ی قدر بسپاری
و همپای طاهران در وادی فطر پا گذاری و
آنگاه به مدینة الایثار عاشورا رسی.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دعای روز بیست و ششم


یا كریم الصفح یا رب الجلیل
ای كه بهر ذات پاكت نی عدیل

كن نصیب من چنین ماه عزیز
وفق و همراهی بهر نیك و اصیل

حشر با خوبان بفرما قسمتم
گر چه می باشند در دنیا قلیل

خلطه و آمیزشم باشد مدام
با كسی كو هست ذوالفعل الجمیل

از بَدانم دور فرما ای خدا
مردم معیوب بی اصل علیل

حشر با اشرار را قسمت مكن
هیچگه یا رب بر این عبد ذلیل

منزلم ده در بهشت جاودان
جنت الفردوس و نزد جبرئیل

خوش به حال آن كه در دارالقرار
عاقبت منزل كند بی قال و قیل

گر به فضلت لطف سازی چون شود
فیض ها بسیار داری زین قبیل

حق وحدانیتت بدهم قسم
یا اله العالمین انت المقیل