تورا من چشم در راهم .....(( ادبيات انتظار ٬نجوا بامولاي منتظران))

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

به اشك ديده كوثر،به دست بسته حيدر،
به حق غربت مادر،به جان دخت بيغمبر
به جان محسن پرپر
بيا اي يوسف زهرا

قسم برغربت مولا،به حق مادرت زهرا،
به آن انسيه حورا به آن حوريه عذرا
به اشك مادري تنها ميان كوچه اعدا،
به آن نيلي شده پيكر
بيااي يوسف زهرا

به آن ريسمان افلاكي،به آن سرچشمه پاكي،
به حق كوچه غربتبه آن اندوه غمناكي
به ابر چهره عصمت،به حق چادر خاكي
به خاك نيلي معجر
بيا اي يوسف زهرا

به آن زخمي شده بازو،به خون رفته ازپهلو،
به حق مادري نيلي كه از همسر گرفته روپس
ازآن ضربه سيلي
بيا اي يوسف زهرا

بهآن ياس غريبانه، به خون شمع پروانه،
به سوز سينه اي خونين زميخ درب كاشانه
به حق مادري غمگين كه گم كرده ره خانه
ميان كوچه ومعبر

بيا اي يوسف زهرا ......
بيا وقبر مخفيش براي ما تو پيدا كن

(اللهم عحل لوليك الفرج )

[خادمه زینب کبری(س)]

به نام توای قرارهستی

يا مهدي فاطمه

پس کي شود بيايي



اي مـاه قلب تـارم ، پس کي شود بيايي

خورشـيد هر دو عالم پس کي شود بيايي
3

برروي گـل نوشـتم،با جوهـري ز جانم

اي يــار دلنــوازم پس کي شود بيايي

3

تا لحظه اي بخواني،جان مي دهم به آني

در آرزوي وصـــلم پس کي شود بيايي
3

افـتاده دل به پـايت ، قلبـم اسيـر دامت

از حسـرت تـو مردم پس کي شود بيايي

3

دل را زدم به نـامت،ليلي که خاک پايت

فـرمانـرواي قلـبم پس کي شود بيايي
3
افسـار دل به دستت،امّـيد من ز هستت

دردا کـه بـي قرارم پس کي شود بيايي

3
در روي تـو ببستم،در روي تـوبه بستم

شرمـنده ام دمـادم پس کي شود بيايي

3

جدت حسين مظلوم،بيگانه گشت و مهجوم

با ذوالـفقار محـکم پس کي شود بيايي

3

در زيـر پـا فتاده،دين حرمتش چه ساده

بغضـي به سينه دارم پس کي شود بيايي

3

در شيشه گشته خونـم،سر گشته پر جنونم

چشـم انتظارت هستم پس کي شود بيايي
3

اي منتظَر به پـا خيز ، صبـرم بگشته لبريز

ترسـم ز غـم بميـرم پس کي شود بيايي

3

خـونـين دلـم نگارا ، دردم شد آشکارا

تـا کي تـو را بخوانم پس کي شود بيايي



شاعر : عليرضا قنادی

[عطر یاس]

بخوان دعاي فرج را دعا اثر دارد

دعا کبوتر عشق است وبال وپر دارد

بخوان دعاي فرج را وعافيت بطلب

که روزگار بسي فتنه زير سر دارد

بخوان دعاي فرج را ونا اميد مباش

بهشت پاک اجابت هزار در دارد

بخوان دعاي فرج را که صبج نزديک است

خداي را شب يلداي غم سحردارد

بخوان دعاي فرج را به شوق روز وصال

مسافر دل ما نيت سفر دارد

بخوان دعاي فرج را که يوسف زهرا

زپشت پرده غيبت به ما نظر دارد

بخوان دعاي فرج را که دست مهر خدا

حجاب غيبت از آن روي ماه بر دارد

[خادمه زینب کبری(س)]

کوچه ‏ى آخرالزمون

باور کنين همين روزا
مسافر از سفر مياد
بعد از يه عمرى انتظار
ساکت و بى‏خبر مياد


قدِّ يه چشم بِهَم زدن
ستاره از راه مى‏رسه
دستِ کوچيکِ بچه‏ها
به دامنِ ماه مى‏رسه


يه روزى از سفر مياد
بعضيا باور ندارن
غريب‏ترين مسافره
اسمشُ هر جا ميارن


آخه چه جور غريبيه
که هستى چش‏براهشه
خورشيد داره داد مى‏زنه
تشنه‏ى يه نگاهشه


منجى داره داد مى‏زنه
مثه يه بى‏نام و نشون
ولى چقد سوت و کوره
کوچه‏ى آخرالزمون


تنهاتر از اين نمى‏شه
غريب‏تر از اون نمياد
مردمِ آخر الزمون
کى گفته بود منجى مى‏خواد؟


مى‏ترسم از تو شعرِ من
فريادُ باور نکنى
حتى مى‏ترسم که تو هم

بيادُ باورنکنی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

بـیـا بــاغ و گــل بـی قـــرار تـــو انـد

شـب و پـنجره وامدار تو اند

در ایــن بـغـض و تردید و نـاهـمدلی

دل و دیـده در انـتـظـار تو اند

غـزل را بــگـو بی قراری بس است

که این بیتها سر به دار تو اند

نـشـان یـقـیــنـی در آن کوچـــه باغ

بـیـا کوچـه‌ها بی قرار تو اند

درخـتـان هـمــه ارغوانــی شدنـــد

شهـیـدی ز خون و تبار تو اند

بــه آن سیصـد و سـیــزده تن عزیز

کـه فـرمــانـبـر و رازدار تـو اند

اگر بغض و تردید و ناهمدلی است

همه عاشق بی شمار تو اند

[نرگس منتظر]

اشـک ستاره ريخـت

امــــــا نيـــــــــامدي

ظلـــمت فـرو کشيد

امــــــا نيـــــــــامدي

شب مرد از سـکوت

امــــــا نيـــــــــامدي

وقتم به ســر رسيد

امــــــا نيـــــــــامدي

من مرده ام کــــنون

روييده از خــــــاکــم

صدها شـقايق ليک

حتي پــــي گــــورم

هــــــرگز نيــــــامدي

اي نـــرگس خموش

چــــشم هــــمرهان

مانده در خيـــــال تو

گـــو بمـــــن کـــنون



پس کي تو مي رسي ؟ پس کي تو مي رسي ؟

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

آقا بيا بنه پا بر ديده هاي ترم

منگر که از همه گنه آلوده ترم

بيا تا بشويم جاده ها با سرشکم

سرشکهايي که مي بارد از چشمهاي ترم

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

گلی گم کرده‌ام می‌جویم او را

به هر گل می‌رسم می‌بویم او را

گل من نی بود این و نه آنست

گل من مهدی صاحب زمان است

دلم اندر هوایش می‌زند پر

شرر افکنده بر جانم چو آذر

خوش آن روزی که با شم یاور او

بمانند گدایان بر در او

خوش آن روزی که من پروانه باشم

فدای آن گل یکدانه باشم

خوش آن روزی که من بر عهد دیرین

نثار او کنم این جان شیرین

الا ای گل کجایی جان فدایت

چه باشد گر که گردم خاک پایت

ز درد انتظارت جان به لب شد

تن فرسوده‌ام در تاب و تب شد

بسی رفتند و مردند از فراقت

ندیدند در جهان آن روی ماهت

[خادمه زینب کبری(س)]

به نام خدا

ز سوز حسرت سينه ام آتشفشان است


چشمم به پيچ كوچه هاي آسمان است

از پشت بغض ابرها، اي ابرمرد

روزي قدم بر چشم ما بگذار و برگرد

اي چلچراغ اين شب خاموش، برگرد

تا كي سَرِما باشد و زانوي حسرت؟

تا كي بگرديم از پي ات غربت به غربت؟

تا كي جهان آكنده از نيرنگ باشد؟

كار برادر با برادر جنگ باشد

اي قلب عالم را به خود مشتاق كرده

اي طاقت آيينه ها را طاق كرده

كُشتي عروس عشق را از رنج دوري

خون شد دل آيينه ها تا كي صبوري؟

فرهاد را از جان شيرين سير كردي

اي يوسف زهرا بـميـرم دير كردي

[نازنین مریم * لحظه هاي سبز *]

جمعه يعنى يك غزل دلواپسى
جمعه يعنى گريه هاى بى كسى
جمعه يعنى روح سبز انتظار
جمعه يعنى لحظه هاى بى قرار
بى قرار بى قراريهاى آب
جمعه يعنى انتظار آفتاب
جمعه يعنى ندبه اى در هجر دوست
جمعه خود ندبه گر ديدار اوست
جمعه يعنى لاله ها دلخون شوند
از غم او بيدها مجنون شوند
جمعه يعنى يك كوير بى قرار
از عطش سرخ و دلش در انتظار
انتظار قطره اى باران عشق
تا فرو شويد غم هجران عشق
جمعه يعنى بغض بى رنگ غزل
هق هق بارانى چنگ غزل
زخمه اى از جنس غم بر تار دل
تا فرو شويد غم هجران دل
لحظه لحظه بوى ظهور مى آيد
عطر ناب گل حضور مى آيد
سبز مردى از قبيله عشق
ساده و سبز و صبور مى آيد