چنانچه امام صادق علیه السلام نیز در مورد این گناهان کوچک که قرآن کریم از آنها به (اللمم ) تعبیر می کند این چنین می فرماید:
(اَلْلَّمَمُ الرَّجُلُ یُلِمُّ بِالذَّنْبِ فَیَسْتَغْفِرُ اللّهَ مِنْهُ: «لمم آن است که انسان به سراغ گناهى رود، سپس از آن استغفار کند.(( کافى، ج 2، صفحه 320)
خصوصیت دیگری که خداوند متعال در مورد این افراد که به نیکوکاران معروف هستند بیان می کند این است که هیچ گاه در صدد خودستایی و تعریف کردن از خود بر نمی آیند و به همین جهت خداوند متعال به همگان توصیه می کند که از این صفت زشت و پلید در زندگی خود دوری کنید .
چرا که چنانچه در برخی از کتب تفسیری نقل شده است، بعضی بعد از مقداری عبادت و روزه گرفتن شروع به تعریف از خود کردند و به عبارتی دیگر این حس خود برتر بینی در آنها شکوفا شد که خداوند متعال با نزول این آیه شریفه آنها را از این عمل زشت منع کرد. (روح المعانى ج 7، ص 55)
در مورد خودستایی امام باقر علیه السلام در حدیثی این گونه می فرمایند:
(لایَفْتَخِرُ أَحَدُکُمْ بِکَثْرَةِ صَلاتِهِ وَ صِیامِهِ وَ زَکاتِهِ وَ نُسُکِهِ، لِأَنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى:«هیچ کس از شما نباید به فزونى نماز و روزه و زکات و مناسک حج و عمره افتخار کند;
زیرا خداوند پرهیزگاران شما را از همه بهتر مى شناسد.)(نور الثقلین، ج 5، ص 165)
و در آخر این که همیشه رسم بوده است که انسان ها به داشته های خود افتخار کنند، حال بیایید با الهام از این آیات الهی و عمل کردن به توصیه هایی طلایی قرآن کریم برای یک بار هم که شده به نداشته های خود افتخار کنیم .
به خود ببالیم که صفت خودستایی در وجود ما راهی ندارد، آن وقت است که مردم با چشم دیگری به ما نگاه می کنند و بیشتر از گذشته به ما ابراز عشق و علاقه می کنند، پس هرگز از خودتان تعریف و تمجید نکنید، بگذارید صفات خوب شما به وسیله دیگران در جامعه منتشر شود.
امین ادریسی
بخش قرآن تبیان
