▌*๑۩๑*▌ گزیده ای از سخنان پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم)▌*๑۩๑*▌

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
مَنْ اَرادَ اللّه‏ُ بِهِ خَيْرا رَزَقَهُ اللّه‏ُ خَليلاً صالحِا؛

هر كس كه خداوند براى او خير بخواهد، دوستى شايسته نصيب وى خواهد نمود.

نهج الفصاحه، ح 3064.

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
قالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ اللّه‏ِ! ما حَقُّ ابْنى هذا؟ قالَ: تُحْسِنُ اسْمَهُ وَ اَدَبَهُ وَ تَضَعُهُ مَوْضِعا حَسَنا؛


مردى به رسول خدا (صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله) عرض كرد: حق اين فرزند بر من چيست؟ پيامبر فرمودند: اسم خوب برايش انتخاب كنى، به خوبى او را تربيت نمايى و به كارى مناسب و پسنديده بگمارى.

عدّة الداعى، ص 76.

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
يَقولُ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ : اَلشّابُّ الْمُؤمِنُ بِقَدَرى الرّاضى بِكِتابى ، اَ لْقانِعُ بِرِزْقى ، اَلتّارِكُ لِشَهْوَتِهِ مِنْ اَجلى هُوَ عِنْدى كَـبَعْضِ مَلائِكَتى ؛

خداوند عزّوجلّ مى ‏فرمايد : جوان معتقد به قضا و قدرم، خشنود به آنچه برايش مقدر كرده ‏ام ، قانع به روزى ‏ام و رهاكننده هوا و هوس به خاطر من ، در نزد من مانند يكى از فرشتگان من است.

كنز العمّال ، ح 43107 .

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما مِنْ شابٍ تَزَوَّجَ فى حَداثَةِ سِنِّهِ اِلاّ عَجَّ شَيْطانُهُ : يا وَيْلَهُ ، يا وَيْلَهُ! عَصَمَ مِنّى ثُلُـثَى دينِهِ ، فَلْيَتَّقِ اللّه‏َ الْعَبدُ فِى الثُّـلُثِ الْباقى ؛

هر جوانى كه در سن كم ازدواج كند ، شيطان فرياد بر مى‏ آورد كه : واى برمن ، واى بر من! دو سوم دينش را از دستبرد من ، مصون نگه داشت . پس بنده بايد براى حفظ يك سومِ باقى مانده دينش ، تقواى الهى پيشه سازد .

نوادر راوندى ، ص 112 .

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
يا مَعْشَرَ الشَّبابِ عَلَيْكُم بِالْباهِ فَاِنْ لَمْ تَسْتَطيعوهُ فَعَلَيْـكُمْ بِالصّيامِ فَاِنَّهُ وِجاؤُهُ ؛
اى گروه جوانان! ازدواج كنيد . اگر نمیتوانيد ، روزه بگيريد ، كه روزه مهارِ شهوت است .

كافى ، ج 4، ص 180، ح 2 .

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
كانَ رَسولُ اللّه‏ِ (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) جالِساً مَعَ اَصْحابِهِ ذاتَ يَوْمٍ فَنَظَر اِلى شابٍّ ذى جَلَدٍ وَ قُوَّةٍ قَدْ بَكَّرَ يَسْعى فَقالوا : وَيْحَ هذا لَوْ كانَ شَبابُهُ وَ جَلَدُهُ في سَبيلِ اللّه‏ِ تَعالى؟ فَقالَ (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) لا تَقولوا هذا ، فَاِنَّهُ اِنْ كانَ يَسْعى عَلى نَفْسِهِ لِيَكُفَّها عَنِ الْمَسْاَ لَة وَ يُغْنيَها عَنِ النّاسِ فَهُوَ سَبيلِ اللّه‏ِ ، وَ اِنْ كانَ يَسْعى عَلى اَبَوَيْنِ ضَعيفَيْنِ اَوْ ذُرّيَّةٍ ضِعافٍ لِيُغْنيَهُمْ وَ يَـكْفيَهُمْ فَهُوَ فى سَبيلِ اللّه‏ِ و اِنْ كانَ يَسْعى تَفاخُرا وَتَـكاثُرا فَهُوَ فى سَبيلِ الشَّيطانِ ؛

روزى پيامبر (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) ، در ميان ياران خود نشسته بودند . چشمشان به جوانى چالاك و نيرومند افتاد كه از صبحگاهان ، تلاش می‏كرد . ياران گفتند : واى بر او! چه میشد اگر جوانى و چالاكى‏ اش در راه خدا بود؟ پيامبر (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) فرمودند : چنين نگوييد . اگر او براى خود تلاش میكند تا از مردم بى نياز شود و نزد آنان دست دراز نكند ، در راه خدا كار میكند . اگر براى پدر و مادر ناتوان و يا فرزندان ناتوان خويش تلاش میكند، تا آنان را بی نياز و زندگى‏ شان را اداره كند ، كار او در راه خداست، ولى اگر براى ثروت‏ اندوزى و فخر فروشى تلاش میكند ، كار او در راه شيطان است .

المحجّة البيضاء ، ج 3، ص 140 .

[خادم کریمه اهل بیت]

عَن رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
وَلّى رَسولُ اللّه‏ (صلی ‏الله‏ علیه و‏آله) عَتّابَ بْنَ اَسيدٍ وَ عُمُرُهُ اِحدى وَ عِشْرونَ سَنَةً اَمْرَ مَكَّةَ وَ اَمَرَهُ (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) اَنْ يُصَلّى بِالنّاسِ وَ هُوَ اَوَّلُ اَميرٍ صَلّى بِمَكَّةَ بَعْدَ الْفَتْحِ جَماعَةً.
ثَمّ اِلْتَفَتْ (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) لَهُ قائلاً: يا عَتّابُ! تَدْرى عَلى مَنْ اِسْتَعمَلْتُكَ؟!اِسْتَعم� �لْتُكَ عَلى اَهْلِ اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ ، ولَو اَعْلَمُلَهُمْ خَيْرا مِنْكَ اِسْتَعْمَلْتُهُ عَلَيْهِم . وكَـتَبَ اِلى اَهْلِ مَكَّةَ: لا يَحْتَجَّ مُحْتَجُّ مِنْكُمْ فى مُخالَـفَتِهِ بِصِغَرِ سِنِّهِ فَلَيْسَ الاَْكبَرُ هُوَ الاَْفْضَلَ ، بَلِ الاَْفْضَلُ هُوَ الاَْكْبَرُ؛

رسول خدا (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) ، عتّاب بن اَسيد را ـ كه جوانى ساله بود، به فرماندارى مكّه منصوب كردند و به او فرمان دادند كه امامتِ جماعت [و جمعه] مردم را نيز به عهده بگيرد و او نخستين فرماندار بعد از فتح مكه بود كه در اين شهر، نماز جماعت [و جمعه] برگزار كرد.
رسول خدا (صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله) ، سپس به او رو كردند و فرمودند: اى عَتّاب! مى‏ دانى تو را بر چه كسانى فرماندار كرده ‏ام؟ تو را بر مردم شهر خداى عزّوجلّ فرماندار كرده ‏ام و البته اگر كسى بهتر از تو سراغ داشتم، او را فرماندار آنان قرار می دادم. آن حضرت، سپس به اهل مكّه نوشتند: مبادا كسى در نافرمانى از او، به كم سِن بودنش استدلال كند، چرا كه بزرگ‏تر، شايسته‏ تر نيست ، بلكه شايسته‏ تر ، بزرگ تر است .

السيرة الحلبية ، ج 3، ص 59 .
بحار الأنوار ، ج 21، ص 123، ح 20 .

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
لَيْسَ بِحَليمٍ مَنْ لَمْ يُعاشِرْ بِالْمَعْرُوفِ مَنْ لابُدَّ لَهُ مِنْ مُعاشَرَتِهِ حَتّى يَجْعَلَ اللّه‏ُ مِنْ ذلِكَ مَخْرَجا؛

بردبار نيست آن كه با كسى كه چاره ‏اى جز معاشرت با او ندارد به نيكى معاشرت نكند تا اين‏كه خداوند براى او راه نجاتى از معاشرت با وى فراهم آورد.

كنزالعمال، ج 3، ص130، ح5815 .

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
يا عَلىُّ عَلَيْكَ بِالْعَدَسِ فَإِنَّهُ مُبارَكٌ مُقَدَّسٌ وَ هُوَ يُرِقُّ الْقَلْبَ وَ يُكْثِرُ الدَّمْعَةَ وَ إِنَّهُ بارَكَ عَلَيْهِ سَبْعونَ نَبيّا؛

اى على تو را به خوردن عدس سفارش میكنم، زيرا مبارك و پاك است، و باعث دل‏نازكى و فراوانى اشك میشود و هفتاد پيامبر براى آن بركت طلب كردند.

وسائل الشيعه، ج 17، ص 100، ح 9

[خادم کریمه اهل بیت]

قَال رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم):
مَنْ تَرَكَ اللَّحْمَ اَرْبَعينَ صَباحا ساءَ خُلُقُهُ. مَنْ اَكَلَ اللَّحْمَ اَرْبَعينَ صَباحا، قَسا قَلْبُهُ؛

هر كس چهل روز گذشت نخورد، بد اخلاق مى ‏شود. هر كس چهل روز گوشت بخورد، سنگ‏دل مى ‏شود.

طب النبى، ص 5.