مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

دیدن روی تو را دیده جان بین باید
وین کجا مرتبه چشم جهان بین من است
یار من باش که زیب فلک و زینت دهر
از مه روی تو و اشک چو پروین من است

[شهیده]

تو همچو صبحی من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که همی سپرم

[نرگس منتظر]

ملک عاشقی و گنج طرب
هرچه دارم ز یمن دولت اوست

بی خیالش مباد منظر چشم
زانکه این گوشه خاص خلوت اوست

[نرگس منتظر]

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت ازرده گزند مباد

[شهاب منتظر]

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را

دردا که راز پنهان خواهد شد آشـــکارا

[*~* مهسا *~*]

اگر دشـنام فرمایی و گر نـفرین دعا گویم ... جواب تـلـخ می‌زیبد لـب لعـل شـکرخا را

نصیحـت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند ... جوانان سـعادتـمـند پـند پیر دانا را

[*~* مهسا *~*]

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند
چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

[*~* مهسا *~*]

رونق عهد شباب است دگر بستان را...


دوش از مسجد سوي ميخانه آمد پير ما...
َ

[شهاب منتظر]

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت


حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد

صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک


باور مکن که دست ز دامن بدارمت