استدلال برهان "إنّی قسم دوم" در وجوب دعا برای فرج:
ص: 110
همانطور که در تعریف برهان "إنّ" گفتیم پی بردن از معلول به علت است و در برهان قسم دوم "إنّ" که رسیدن به یک تلازم بین "صغری" و "کبری" است و یقین آور می باشد، پی به وجوب دعا برای فرج امام زمان علیه السلام می بریم.
(صغری) دعا نکردن برای فرج باعث محرومیت از امام است.
(کبری) محرومیت از امام ابتلاء جامعه به ظلم و فساد است.
(نتیجه) پس دعا نمودن برای فرج باعث نجات از ظلم و فساد است که واجب است.
تلازم بین صغری و کبری "دعا ننمودن و مبتلا به ظلم و فساد شدن" باعث سلوکی است از یک ملازم به ملازم دیگری، که هر دو معلول یک علت که غفلت است، می باشد پس دعا برای فرج واجب است.
به عبارت روشن تر هرگاه دعا برای فرج مهدی موعود علیه السلام نکنیم جامعه در ظلم و فساد باقی مانده و بیشتر به تباهی سوق داده می شود، پس هرگاه دعا برای فرج کردیم خود یکی از عوامل و راههای نجات از ظلم و فساد می باشد، نتیجتاً دعا برای فرج واجب است.
نقل قول
