5. علت آغازين خلقت
خداوند صريحا مي گويد : « براي رحمت و محبت بود که انسان را آفريديم » .(15) حال ، وقتي تو را براي محبت آفريده اند ، آيا مي تواني راهي جز راه رحمت و محبت ، انتخاب کني ؟
6. اطاعت امر
دستورهاي خداوند رحمان و رحيم ، در قالب آيات قرآني ، ما را به فرمانبري از پيامبر (ص) و ائمه (ع) نيز فرا مي خواند، (16) که اطاعت امر پيامبر و امام ( اولي الأمر ) ، همان اطاعت فرمان خداست.
رسول خدا (ص) در حديثي کوتاه و گويا بدين نکته اشارت کرده است : « دل ، در بند دوستي کسي است که بدو نيکي کرده است و در بند دشمني کسي است که با او بدي کرده است » .
و در جايي ديگر مي فرمايد: « همچون عامه ي مردم نباشيد که مي گويند اگر ديگران نيکي کنند ، ما هم نيکي مي کنيم و اگر ظلم کنند ، ما نيز ظلم مي کنيم ؛ بلکه خود را بر آن داريد که اگر مردم نيکي کنند، شما هم نيکي کنيد و اگر بدي کنند ، شما ظلم نکنيد » .
7. اقتدا به اسوه
هر ديني و هر مسلکي ، شيخي دارد و مقتدايي ، رهروان و سالکان به دنبال الگويند تا گام بر جاي پاي او نهند و به کمال ، نزديک و نزديک تر شوند. خداوند ، پيامبر خاتم (ص) را اين گونه معرفي مي کند : « رحمه للعالمين » .(17) صفت « رحمت » ، آن هم نه براي قوم و قبيله اي خاص ، بلکه براي « عالميان » ، از مشهورترين و دلنوازترين صفات پيامبر (ص) است.
8. رفتار متقابل
پاره اي از ويژگي هاي اخلاقي ، قدرت توليد مثل دارند. يعني اگر ظاهر شوند ، عين آن زاده مي شود. خشونت و محبت در اين شمار است. از خشونت ، خشونت زاده مي شود ؛ چنان که از محبت ، محبت. ريشه ي بسياري از نزاع ها اين است که يکي خشونت مي ورزد و تندي مي کند و ديگري ، آرامش و کف نفس را از کف مي دهد و با تندي ؛ مقابله مي کند و نزاع در مي گيرد . اما اگر دومي با مدارا و رفق برخورد کند ، طرف مقابلش را از موضع خشونت به ملايمت و مدارا مي کشاند و از بروز نزاع ، جلوگيري مي کند. در آيات قرآني نيز به « پاسخ دادن بدي با خوبي » اشاره شده است : « کساني که بدي را با خوبي پاسخ مي دهند ، سراي آخرت ، خاص آنان است » ؛ (18) « بدي را با خوبي پاداش بده » .(19)
سعدي نيز با الهام از آموزش هاي اسلامي گفته است:
گر انديشه باشد ز خصمت گزند
به تعويذ اسحان زبانش ببند
عدو را به جاي خسک در بريز
که احسان کند کند دندان تيز .(20)
9. اصل اخلاقي سپاسگزاري
در تمامي فرهنگ ها سپاسگزاري در مقابل نيکي ، پسنديده و ضد آن ، ناپسند است. در متون ديني ما ، اولياي دين صريحا فرموده اند که : « شکر نعمت خدا ، به دوست داشتن همگان است » ؛ يعني محبت عام به همه حتي به بدکار . در اين باره، علي (ع) صريحا مي فرمايد : « پاسخ نعمتي که خدا به تو ارزاني داشته است ، آن است که در حق آن که به تو بدي کرده ، نيکي و خيرخواهي کني » .
10. اثبات محبت از منظر دعا
در بسياري از دعاهاي مشهور و منتسب به ائمه ، آنچه درخواست مي شود، براي همه درخواست مي شود، بي استثنا ، و بي انتخاب . حتما دعاي تعقيب نماز در ماه مبارک رمضان را به خاطر داريد: « خدايا تمام بيماران را شفا بخش ! خدايا تمام فقرا را بي نياز کن ! پروردگارا تمام اسيران را رهايي بخش ! بارالها کليه گرسنگان را سير کن! ...» .(21)
پس پيشوايان ما به ما آموخته اند که : هر حاجتي که از خدا مي خواهي و خيري که طلب مي کني براي همه طلب کن . حالا چگونه مي شود از خدا خواست که به همه ، خير برساند ، ولي آنها را دوست نداشته باشد ؟!




نقل قول

