بیانات آیت الله بهجت درباره امام زمان (عج)

[seyed yasin]

افسوس که همه برای برآورده شدن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می روند،
و نمی دانند که خود آن حضرت چه التماس دعایی از آنها دارد که برای تعجیل فَرَج او دعا کنند!

[در محضر بهجت:2/118]

[seyed yasin]

هر کس باید به فکر خود باشد و راهی برای ارتباط با حضرت حجت (عج) و فَرَج شخصی خود پیدا کند،
خواه ظهور و فرج آن حضرت دور باشد، یا نزدیک!

[در محضر بهجت:2/133]

[seyed yasin]

اگر به قطعیّات و یقینیّات دین عمل کنیم، در وقت خواب و به هنگام محاسبه پی می بریم
که از کدام یک از کارهایی که کرده ایم قطعاً حضرت امام زمان (عج) از ما راضی است؛
و از چه کارهایمان قطعاً ناراضی است.

[در محضر بهجت:2/250]

[seyed yasin]

به طور یقین دعا در امر تعجیل فرج آن حضرت، مؤثّر است، اما نه لقلقه.

[در محضر بهجت:2/324]

[seyed yasin]

تا رابطۀ ما با ولیّ امر: امام زمان (عج) قوی نشود، کار ما درست نخواهد شد.
و قوّت رابطۀ ما با ولیّ امر (عج) هم در اصلاح نفس است.

[فیضی از ورای سکوت:65]

[seyed yasin]

روایت دارد که در آخر الزّمان همه هلاک می شوند به جز کسی که برای فرج دعا می کند. گویا همین دعا برای فرج،
یک امیدواری است و یک ارتباط روحی با صاحب دعا است. همین، مرتبه ای از فرج است.

[گوهرهای حکیمانه:115]

[seyed yasin]

هر کدام در فکر حوایج شخصی خود هستیم، و به فکر آن حضرت [امام زمان (علیه السلام)] –
که نفعش به همه برمی گردد و از اهمّ ضروریّات است - نیستیم!

[در محضر بهجت:2/27]

[seyed yasin]

هر کس که برای حاجتی به مکان مقدّسی مانند مسجد جمکران می رود،
باید که اعظم حاجت نزد آن واسطۀ فیض، یعنی فرجِ خود آن حضرت را از خدا بخواهد.

[در محضر بهجت:2/119]

[seyed yasin]

آیا می شود رئیس و مولای ما حضرت ولیّ عصر (عج) محزون باشد، و ما خوشحال باشیم؟!
او در اثر ابتلای دوستان، گریان باشد و ما خندان و خوشحال باشیم و در عین حال، خود را تابع آن حضرت بدانیم؟!

[در محضر بهجت:2/181]

[seyed yasin]

ای کاش می نشستیم و دربارۀ این که حضرت غائب (علیه السلام) چه وقت ظهور می کند،
با هم گفتگو می کردیم، تا لااقلّ از منتظرین فرج باشیم!

[در محضر بهجت:2/188]