ب) حوادث فرهنگی اجتماعی پیش از قیامت
حدیثی از پیامبر اکرم(ص) خطاب به سلمان فارسی نقل شده است که در آن نشانه های فرهنگی و اجتماعی قیامت به گونه ای گسترده بیان شده، فرازهایی از آن بدین شرح است:
«از نشانه های قیامت، ضایع سازی نماز، پیروی از خواسته های نفسانی، گرامی داشتن ثروتمندان و فروختن دین به دنیاست.
در آن زمان زمامدارانی ستمگر و فاسق بر مردم حکومت می کنند.
زشتی ها زیبا و زیبایی ها زشت می شود، امانت به خیانت کار سپرده می شود و امانت دار خیانت می کند.
دروغ گو را تصدیق می کنند و راست گو را تکذیب.
مردم به پدر و مادر خود بدی می کنند و به دوستان نیکی.
در آن هنگام بازارهای خرید و فروش به هم نزدیک می شود. یکی می گوید: چیزی نفروختم و دیگری می گوید: سودی نبردم و همه زبان به شکایت و نکوهش پروردگار می گشایند.
در آن زمان اقوامی به حکومت می رسند که اگر مردم سخن بگویند، آنان را می کشند و اگر سکوت کنند، همه چیزشان را مباح می شمرند، اموال آنان را غارت می کنند، احترامشان را پایمال می سازند و خون هایشان را می ریزند.
در آن هنگام چیزی از مشرق و چیزی از مغرب می آورند و امت من به آن مشغول می شوند.
در آن روز نه بر کوچک رحم می کنند و نه به بزرگ احترام می گذارند و نه گنه کاری را می بخشند. بدن هایشان چون آدمیان است، ولی دل هایشان دل های شیاطین.
در آن زمان به تزئین مساجد می پردازند، قرآن ها را می آرایند، مناره های مساجد طولانی و صفوف نمازگزاران فراوان، ولی دل ها دشمن یکدیگر و زبان ها مختلف است.
در آن هنگام پسران امت و مردان آنان با طلا زینت می کنند و لباس های ابریشمین و دیباج می پوشند.
در آن هنگام طلاق فزونی می گیرد، ثروتمندان امتم برای تفریح و طبقه متوسط برای تجارت و فقرای آنان برای ریا و تظاهر به حج می روند.
در آن زمان پرده های حرمت دریده، بدان بر نیکان مسلط، دروغ، زیاد و لجاجت آشکار می شود، فقر فزونی می یابد و مردم با انواع لباس ها بر یکدیگر فخر می فروشند.
در آن هنگام باران های بی موقع می بارد، مردم قمار و آلات موسیقی را جالب می شمرند و امر به معروف و نهی از منکر را زشت می دانند. مؤمن از همه مردم خوارتر است و عبادت کنندگان و قاریان قرآن پیوسته از یکدیگر بدگویی می کنند. پس آنان را در ملکوت آسمان ها افرادی پلید و آلوده می خوانند».[24]
نقل قول
