همسفر خورشید {ویژه نامه وفات حضرت خدیجه (س)

[نرگس منتظر]

به نام خدا

پیامبراكرم(ص) در شأن همسرش خدیجه(س) فرمود:

سوگند به خدا، پروردگار كسی را بهتر از خدیجه نصیبم نكرد.

زیرا در حالی كه مردم، كفر می ورزیدند، او به من ایمان آورد؛

در حالی كه مردم تكذیبم می كردند، او مرا تصدیق كرد؛

در حالی كه مردم محرومم كرده بودند،

او با دارایی های خود با من مساوات كرد و خداوند از

او به من فرزندانی عطا كرد،

كه از سایر همسرانم چنین موهبتی نصیبم نشد


منبع:رمضان در تاریخ، ص 76


وفات حضرت خدیجه(س) تسلیت باد

[نرگس منتظر]

خدیجه،

ای هم درد غربت های رسول خدا صلی الله علیه و آله ،
تو نوری بودی که در تاریکی و ظلمت جاهلیت درخشیدی و به همه تعصبات آن عصر ننگین پشت پا زدی.
اخلاق نیک و امانتداری جوانی پاک،
تو را به سویش کشاند و بزرگان و ثروت مندان قریش را از خود راندی و غرق در دریای فضایل آن وجود ملکوتی گردیدی.
اطرافیان زبان به ملامتت گشودند و تحقیرت کردند ولی تو،
هم چون کوهی استوار و با قلبی لبریز از عشق به محمد صلی الله علیه و آله بر این زخم زبان ها صبرو مقاومت پیشه
و بر این انتخابت که برترین و بهترین بود، پافشاری و از آن دفاع کردی.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

سيماي حضرت خديجه(س) در آينه وحي


پيامبر اکرم(ص) در نخستين سير شبانه ي خود که در ماه ربيع الاول، دو سال بعد از بعثت و از خانه ي حضرت خديجه(س) انجام پذيرفت ، هنگامي که به سوي زمين باز مي گشتند، از پيک وحي چنين مورد خطاب قرار گرفتند:

حاجَتي أن تَقراً عَلي خَديجَةَ مِنَ الله و مِنّيِ السّلام؛
حاجت من اين است که از خداوند منان و از من جبرئيل، بر خديجه سلام برساني.

هنگامي که پيامبر اکرم(ص)، درود خداوند منان را به حضرت خديجه ابلاغ نمودند، او در پاسخ گفت:
خداوند سلام است، سلام از اوست و به سوي اوست.
پيک وحي يکبار ديگر به پيامبر(ص) عرضه داشت، اي محمّد، به خديجه از پروردگارش سلام برسان.
حضرت خديجه(س) فرمودند:
خداوند خود سلام است، و سلام از اوست و بر جبرئيل امين سلام باد.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

وصیت هاى حضرت خدیجه سلام الله علیها

حضرت خدیجه در آخرین لحظات زندگى وصایایى به شرح زیر به پیامبر اكرم(ص) نمود:

1. براى او دعاى خیر كند.

2. او را با دست خود در خاك قرار دهد.

3. پیش از دفن در قبر او وارد شود.

4. عبایى را كه به هنگام نزول وحى بردوش داشت، روى كفن او قرار دهد.

حضرت خدیجه كه همه اموال منقول وغیر منقولش را به حبیب خود بخشیده بود، در مقابل فقط یك عبا مطالبه نمود و آن را مستقیماً طلب نكرد، بلكه به وسیله حضرت فاطمه سلام الله علیها تقاضا كرد.آنگاه پیك وحى فرود آمد وكفن بهشتى از سوى پروردگار از بهشت آورد.

ام ایمن وام الفضل (همسر عباس) پیكر مطهر حضرت خدیجه(س) را شستشو دادند و براى آخرین بار وداع كردند.

پیامبر(ص) رحمت نخست با عباى خود او را كفن كرد، آن گاه كفن بهشتى را بر روى آن قرار داد.
حضرت خدیجه سلام الله علیها در آن لحظات آخر در مورد حضرت زهرا سلام الله علیها ابراز نگرانى كرد،
اسماء بنت عمیس تعهد نمود كه در شب زفاف او به جاى خدیجه(س) نقش مادرى ایفا كند
و حضرت خدیجه (س) دیده از جهان فرو بست

[یاس بهشتی* خادمه باب الحوائج جواد الائمه (ع)*]

خديجه كبرى سلام الله عليها از ديدگاه رسول خدا صلى الله عليه وآله

از رسول اكرم صلى الله عليه وآله احاديث فراوان در مناقب حضرت خديجه سلام الله عليها رسيده است، كه به گوشه اى از آنها اشاره مى كنيم:
1. هر روز خداى متعال چندين بار با وجود خديجه بر فرشتگان مباهات مى كند.
2. او هنگامى به من ايمان آورد كه ديگران به من كفر مى ورزيدند. او مرا تصديق نمود، هنگامى كه ديگران انكار مى كردند، او همه ثروتش را در اختيار من قرار داد هنگامى كه ديگران دريغ مى ورزيدند. خداى منان از او به من فرزند عنايت كرد ولى ديگران را محروم ساخت.
3. بهترين بانوان عالميان عبارتند از: مريم دخت عمران، آسيه دخت مزاحم، خديجه دخت خويلد وفاطمه دخت محمد صلى الله عليه وآله.
4. برترين بانوان بهشت عبارتند از: خديجه دختر خويلد، فاطمه دختر محمد، مريم دختر عمران وآسيه دختر مزاحم (همسر فرعون).
5. خديجه پيش از همه بانوان عالم، به ايمان به خدا ورسول خدا سبقت گرفت.
6. من او را از اعماق دل دوست داشتم.
7. من دوستداران خديجه را نيز دوست مى دارم.
8. هرگز خداى متعال همسرى بهتر از خديجه به من عطا نكرد.
9. خداى متعال على، حسن، حسين، حمزه، جعفر، فاطمه وخديجه را بر جهانيان برگزيد.
10. خطاب به عايشه: از خديجه اينگونه سخن مگو، او نخستين بانويى بود كه به من ايمان آورد، او براى من فرزند آورد وتو محروم شدی

[یاس بهشتی* خادمه باب الحوائج جواد الائمه (ع)*]

مقام حضرت خدیجه در پیشگاه خدا


ابوسعید خدری می­گوید: رسول خدا فرمود: وقتی که در شب معراج ، جبرئیل مرا به سوی آسمانها برد و سیر داد، هنگام مراجعت به جبرئیل گفتم : «آیا حاجتی داری؟»

جبرئیل گفت: « حاجت من این است که سلام خدا و سلام مرابه خدیجه برسانی »پیامبر (صلی الله علیه وآله) وقتی که به زمین رسید ، سلام خدا و جبرئیل را به خدیجه ابلاغ کرد.

خدیجه گفت «ان الله هو السلام ، وفیه السلام ، الیه السلام ، وعلی جبرئیل السلام ؛ همانا ذات پاک خدا سلام است، واز او است سلام ، وسلام به سوی او باز گردد و برجبرئیل سلام باد.»[2]

پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود:
جبرئیل نزد من آمد و گفت : ای رسول خدا!این خدیجه است ، هرگاه نزد تو آمد، بر او از سوی پروردگارش و از طرف من ، سلام برسان:
« و بشرها ببیت فی الجنة من قصب لاصخب و لانصب»
«و او را به خانه­ ای از یک قطعه (از زبرجد ) در بهشت که در آن رنج و ناآرامی نیست ، مژده بده »[3]

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

«رنج تنهایی مادر»

پاینده باد واژه زیبای مادر، که از آغاز تا پایان خلقت، نقش دل‏های مهربان است.
چه زیباست تکرار نام مادر بر لبان دختری که خود مادری درد آشناست؛ فاطمه.

فاطمه علیهاالسلام سوگوار مادری فداکارست.

چقدر دشوار است تحمل رحلت مادری چنان صمیمی که در
رحم خویش با او سخن می‏گفته است.

بازار اشک، در چشمان فاطمه رونق گرفته است و رسول
خدا، خود، دل شکسته و نالان، دل جوی فاطمه علیهاالسلام غمگین است.

خدیجه علیهاالسلام ، همسری مهربان، که با شنیدن اولین ندای
وحدانیت، رو به سوی قبله می‏کند و خدای را به یکتایی می‏خواند، پذیرای
پیامبری مبعوث و لرزان بازگشته از حرا و شاهد نبوت، اکنون آرام، آرمیده است.

«تنهایی» به گریه می‏افتد، هنگامی که ناچار باید همدم رسول خدا شود.

امّا خدیجه، هرگز رنج تنهایی را بر محمد بر نمی‏تابد و
دختر کوچک خویش را به تیمارداری پدر می‏گمارد.

زین پس، فاطمه علیهاالسلام تیماردار و غمخوار پدر خواهد بود،
در لحظه ‏های خاکستر و سنگ و دشنام.

پروردگارا! همسر فداکار محمد صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله ‏وسلم
به سوی تو می‏آید؛زنی که برای دین تو و در راه رسول تو،
از دنیا چشم پوشیده و غرق در جمال نور است؛

کوله ‏باری از زخم زبان قبیله قریش را لِه کرد و پر افتخار،
خود را همسر وفادار محمد امین نامید تا یار و یاور رسالت او باشد
و نامش در پیشگاه حق، در صف اولین زنان بزرگ عالم درآید.

و فاطمه، گریان بر مزار مادر با او وداعی جاودانه می‏سراید:
مادر! قسم به خدایی که به من قدرت داد تا در رحم با تو
سخن بگویم و سبب آرامش تو باشم و سوگند به نوری که
از تو زاده شدم، پدرم را تنها نخواهم گذاشت.

و این پیمانی خواهد بود، میان ما سه تن.
مادرم! چه خوش آرام گرفته‏ای نزد پروردگارت بر بلند جایگاه
بهشت، که همسر رسول خدا را جز این جایگاه نشاید.

رفتنت ای بزرگ مادر! غمی است بر دل و اشکی است در چشم من و پدر.



حبیب مقیمی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

شهادت جانگداز همسر با وفای رسول خدا صلی ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله ، یاور، حامی و همراه خاتم الانبیاء، نماد ایمان و تقوا، همسر عصاره هستی، سمبل صلابت و استواری،
افتخار بانوان گیتی،
بزرگ بانوی اسلام، حضرت خدیجه کبری بر تمام مسلمانان جهان، تسلیت باد.


مشخصات بزرگ بانوی اسلام حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها


پدر: خو يلد بن عبد الغري بن قُصَي بن كلاب است.
مادر : فاطمه دختر زائده بن أصَم است.
تولد: سال ۵۵ پيش از هجرت (سه دهه پیش از طلوع اسلام)
همسر: حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله
فرزندان: قاسم، عبدا...، ام كلثوم و فاطمه مي باشند.
لقب: طاهره
خديجه عليها السّلام از قبيله هاشم بود و پدرش خويلد بن اسد قريشي نام داشت .
مادرش فاطمه دختر زائدبن اصم بود .
شهادت: سه روز بعد از شهادت حضرت ابوطالب ،
درروز دهم ماه رمضان سال دهم بعثت (سه سال قبل از هجرت).
به هنگام شهادت حدود۵۳ سال داشت.
سال شهادت او عام الاحزان (سال اندوه ها) ناميده شده است.

[نرگس منتظر]

کوچه‏ های شهر را غمی سنگین فرا گرفته است. فضای مکه گویی آکنده از اندوه است!
کعبه نیز چند روزی است بر فرشته ‏ای لبخند نمی‏زند و مگر می‏توان چهره نورانی رسول‏ خدا صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله را گرفته و اندوهناک دید و بی‏تفاوت بود؟!
وقتیشب پیش، یکی از اصحاب در کنار زمزم، آهسته در گوش دیگری گفت:
«خدیجه همسررسول‏خدا صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله سخت بیمار است»، زمزم گویی دیگر نمی‏جوشید،اشک می‏افشاند!
حتی سنگریزه ‏های حرم نیز دریافته ‏اند دل رسول‏خ داصلی‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله از چه لبریز غم است.
این رسول‏خداست که از خانه بیرون می‏آید؛ چقدر شکسته شده!
آه، این قطرات اشک است که از چشمان آسمانی‏اش می‏ریزد؛ چه شده؟ خدای من، چه بر زبان زمزمه می‏کند؛

«انّالِلّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ»

[نرگس منتظر]

آخرین وصیت
ملائک، بی‏تاب واشک‏ریزان بر گرد حجره‏ای کوچک، در اطراف بستری محقر، یکی از غمبارترین لحظه های تاریخ را به نظاره نشسته بودند.
بزرگ بانوی اسلام، خدیجه کبرا،ساعات آخر عمر خویش را می‏گذراند.
برترین مخلوق خدا، رسول خاتم کنار بستراو دل‏شکسته و محزون به وصایای خدیجه گوش فرا می‏داد.
ناگهان خدیجه از سخنباز ایستاد و فرمود:
«وصیت دیگرم را از زبان فاطمه به شما خواهم گفت که شرم، مانع گفتارم می‏شود».
پیغمبر خدا نیز با لبخندی تلخ، مادر و دختررا تنها گذاشت.
چیزی نگذشت که فاطمه کوچک آکنده از اندوه، از حجره بیرون آمد و نگاه منتظر پدر را این‏گونه پاسخ گفت: «مادر فرمود به پدرت بگو من ازقبر وحشت دارم؛ از شما می‏خواهم لباسی را که هنگام نزول وحی الهی به تنداشتید، به من عطا کنید تا آن را کفن خویش سازم ـ تا مایه آرامش من گردد ـ ».
و تو از اوج معرفت و عظمت بانویی که همه هست و نیست خود را در راهرسول خدا صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله و رسالتش فدا کرد، متحیر می‏مانی وبی‏اختیار، درودی خالصانه از وجودت نثار آن روح آسمانی می‏شود.
خدایا! به فاطمه صبر بده!
پیامبر،اندوهگین و افسرده، اما لبریز از رضا و صبر، به خانه می‏آمد.
چشم‏هایمبارکش هنوز نمناک از اشک بود و دلش سوگوار فراق خدیجه؛
اما اکنون به غمدیگری می‏اندیشید؛ غم تسلای دختر یتیم خدیجه.
آیا قلب کوچک فاطمه، تاب فراق مادر را دارد؟
در را که گشود، نگاه نگران و به در دوخته فاطمه بود کهانتظارش را می‏کشید؟
فاطمه با دیدن پدر به سوی او دوید و خود را به اوچسباند:
مادرم کجاست؟ پدر! مادرم خدیجه کجاست؟ و این تنها سؤالی بود کهمدام از زبان کودکانه دختر، وجود رسول خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏آله را آکنده ازاندوه می‏کرد.
لحظاتی نگذشت که جبرئیل نازل شد و عرضه داشت:
«ای رسول خدا! پروردگارت می‏ فرماید سلام مرا به فاطمه برسان و بگو: مادرت در خانه ‏ای بهشتی است که بند بند آن از طلا و ستون‏هایش از یاقوت سرخ است و در کنارآسیه (همسر فرعون) و مریم دختر عمران به سر می‏برد».

روح الله حبیبیان