از منظر قرآن، تمام زیبایی هایی که در نمایشگاه طبیعت وجود دارند و زیبایی هایی که محصول فکر و ذوق انسانی هستند، اگر فاسد نباشند، مثل زیبایی های معنوی به خداوند نسبت داده و به یک نقطه ختم می شوند.تمام این جلوه های زیبایی، در اطراف یک مرکز و اصل می چرخند.یوسف و زلیخا هر دو طالب جمالند، اما یوسف طالب جمال عقلی است و زلیخا خواستار جمال حسی.نه یوسف به بیراهه میرود و نه زلیخا، که هر کسی طالب یار است، چه هشیار و چه مست.ولی زلیخا در آغاز راه فقط همان جمال صوری را میبیند و یوسف در پایان راه، در حسن صورت قبول مینگرد.چون آنگاه چشم زلیخا بر مشاهده جمال ازلی گشوده شده است(ستاری، 171).
کلام و قلمی را که در جستوجو و تشنه زیبایی است، با کلام امامی که زینت بخش عابدان است، به پایان می رسانم:
و لا تحجب مشتاقیک عن النظر الی جمیل رویتک
خدایا!انسانهای مشتاق را از نظر به دیدار زیبایت محجوب و پوشیده مفرما.
نقل قول
