ویژه نامه ولادت پنجمین سرو بوستان امامت و ولایت, امام محمد باقر(ع)

[مليکه]

ای به تو از خالق داور سلام
از لب جان بخش پیمبر سلام
شمس و قمر را به نسب اختری
نسل امام از پدر و مادری
اختر تابنده ی دانش تویی
بلکه شکافنده ی دانش تویی
دانش کل نقطه ای از مکتبت
علم لدنی سخنی بر لبت
هر نفست باغ گلی از کمال
هر سخنت پاسخ صدها سؤال

[نرگس منتظر]

امام محمد باقر (ع)، شكافنده علوم

ولادت
حضرت امام محمد باقر عليه‌السلام پنجمين امام شيعيان است که در سال 57 هجري قمري در مدينه متولد شد. پدر بزرگوارش امام سجاد عليه السلام و مادر والامقامش ام عبدالله است.
وي اولين شخصي است که نسب پدر و مادرش به حضرت فاطمه زهرا عليهاسلام مي رسد.
فضائل
پيشوايي امام باقر عليه السلام از صدر اسلام روشن و مسلم بود و نص بر امامت آن امام همراه با تعاريف رسول خدا، فراوان به ما رسيده است. br>از آن امام معجزات و کرامات بسيار و نيز امور غريبه فراواني در کتب معتبر ثبت شده و جنّ و ملائکه و حتّي جبرئيل خدمت او مي‌رسيده‌اند.
مکارم اخلاق امام، زبانزد خاص و عام است و علوم و معارف فراواني از وجود او سرچشمه گرفته . وي همچنين توجه خاصّي به عبادت و ذکر و مناجات داشته است. در زمان اين امام، عده‌اي متمايل به رهبانيت و ترک دنيا بودند که با مخالفت امام مواجه مي‌شدند.

[نرگس منتظر]

علم
امام باقرعليه السلام چون در اواخر دوران حکومت بني‌ اميه به‌سر مي‌برد، از ضعف قدرت حاکمه استفاده نمود و در نشر معارف اسلامي، تلاش گسترده‌اي کرد و با مخالفين و صاحبان عقايد مختلف، مناظرات مفصّلي داشت و به سؤالات شيعيان و مخالفين پاسخ داد. لذا از آن امام در تمام مسائل فقهي و اجتماعي و حکومتي روايات فراواني نقل شده است، به‌طوري‌که تقريباً هيچ کتاب روايي نيست مگر اين که از امام باقر عليه السلام در موارد مختلف روايتي ذکر شده است.
امام باقر عليه السلام با صحابي بزرگ رسول خدا، جابر بن عبدالله انصاري روابط صميمانه‌اي داشت و براي او احترام خاصي قائل بود.
براي آن امام، غير از جابر، اصحاب و راويان زيادي نام مي‌برند که در بين آنها جابر بن يزيد جعفي و محمّد بن مسلم و زراره و حمران، بسيار معروفند. شاعر معروف امام نيز کميت نام دارد.

[نرگس منتظر]

حوادث دوران امامت

برادر امام باقر عليه السلام زيد بن علي بن الحسين پس از شهادت امام سجاد عليه السلام پرچم مخالفت با بني‌اميه را برافراشت و افراد زيادي را به دور خود جمع کرد.

ولي امام باقر او را از قيام مسلّحانه منع کرد و فرمود: « هنوز وقتش نرسيده است، و قيام تو در انتها به ضرر مسلمين مي انجامد.»

اما زيد که خون حسيني در رگ‌هاي او مي‌جوشيد، زير بار نرفت و قيام کرد و عاقبت در اثر اعلان مخالفت با بني‌اميه به شهادت رسيد.

[نرگس منتظر]

حاکمان دوران امامت

امام باقر عليه السلام در زمان حکومت وليد بن عبدالملک به امامت رسيدند که پس از او سليمان بن عبدالملک و سپس عمربن عبدالعزيز و سپس يزيد بن عبدالملک و پس از او هشام بن عبدالملک، يکي پس از ديگري حاکم مَمالک اسلامي شدند.

امام با هر يک از آنها به نحو خاصّي برخورد مي‌کرد، ولي متأسّفانه بعضي از بستگان وي، از جمله زيد بن حسن بن علي به بدگويي او دست زدند تا سرانجام هشام ، امام را مسموم کرد و به شهادت رساند.

امام باقر عليه السلام به فرزند ارجمندش امام صادق عليه السلام وصيت فرمود و به لقاء پرورگار شتافت.

آن حضرت داراي سه همسر و هفت فرزند بود. از امام باقر عليه السلام مواعظ بسيار ارزشمندي به يادگار مانده است که تمام نسل‌ها تا قيامت از آن بهره‌مند خواهند بود.

مردي از اهالي شام در مجالس امام باقر عليه السلام حاضر مي شد و مي گفت:«من مي دانم طاعت خدا و رسول خدا در دشمني با شما اهل بيت است، ولي چون شما مرد فصيح و با ادب و خوش‌سخني هستيد، در مجالس‌تان شرکت مي‌کنم .

[نرگس منتظر]

امام باقر عليه السلام پاسخ او را با خوشرويي مي‌داد و مي فرمود:
«هيچ چيزي بر خداوند پنهان نيست.

چندي بعد مرد شامي مريض شد و مرضش شدت يافت. دوست خود را صدا کرد و به او وصيت کرد که وقتي از دنيا رفتم، برو محمد بن علي الباقر را خبر کن تا بر من نماز بگزارَد. نيمه هاي شب، مرد شامي از دنيا رفت. او را در پارچه‌اي پيچيدند. نيمه‌هاي شب، دوست او خدمت امام باقر عليه السلام رسيد و گفت:«آن مرد شامي از دنيا رفت. او از شما خواسته تا بر او نماز بخوانيد.

حضرت باقر عليه السلام فرمود:«برو تا من بيايم.
سپس برخاست و وضو گرفت و دو رکعت نماز خواند و تا طلوع آفتاب در سجده بود. آن‌گاه به خانه‌ي آن مرد شامي رفت، و نام او را صدا زد.
مرد در کفنش جواب امام را داد. امام او را نشاند و فرمود شربتي براي او بياورند. سپس برخاست و رفت.
چند روز بعد مرد شامي کاملا بهبود يافت و خدمت امام باقر رفت و عرض کرد : « مجلس را براي من خلوت بفرماييد.
امام مجلس را خلوت کرد. مرد گفت:«شهادت مي‌دهم که شما حجّت خدا بر بندگانش هستيد و دري که از آن بايد به سوي خدا رفت شماييد. هر کس از غير راه شما به سوي خدا برود زيانکار و گمراه خواهد بود.

امام باقر عليه السلام فرمود:«چرا عقيده‌ات عوض شده؟
او گفت:«من در حال مرگ، با چشم خود ديدم و با گوش خود شنيدم که منادي ندا کرد: روح او را باز گردانيد چرا که محمد باقر از ما خواسته است او را به دنيا بازگردانيم.
امام فرمود:«مگر نمي داني که گاهي خداوند، بنده اي را دوست دارد، ولي از عملش خشمگين است؟ و گاهي نيز از بنده‌اي خشمگين است ولي عملش را دوست دارد؟» (يعني تو از همان ها هستي )

از آن روز به بعد، مرد از اصحاب خوب امام باقر عليه السلام شد.
ابوبصير مي گويد:
روزي مولايم، امام محمد باقر عليه السلام ، به من فرمود : « وقتي به کوفه برگشتي ، خداوند به تو دو پسر خواهد داد . اولي را عيسي و دوّمي را محمد بنام . آن دو از شيعيان ما هستند، اسم آنها در صحيفه ما ثبت شده و تمام فرزندان آنها تا روز قيامت نزد ما مشخص‌اند.br>عرض کردم:«آيا شيعه شما با شماست و همراه‌تان به بهشت داخل مي‌شود؟
امام فرمود:«بله تا زماني که از خدا بترسد و تقوا داشته باشد.
در ايام برگزاري حج، روزي ابوبصير به امام باقر عليه السلام گفت:« چقدر حجّاج زيادند و ناله و گريه فراوان!!»
امام فرمود:«ناله و فرياد زياد است، امّا حاجي کم! آيا مي‌خواهي خودت به چشم ببيني؟
در اين هنگام امام دستي بر چشم ابوبصير کشيد و دعايي خواند. ابوبصير که نابينا بود، بينا شد.
امام باقر فرمود : « به اين حاجي‌ها نگاه کن!
ابوبصير وقتي به مردم نگاه کرد، ديد بيشتر آنها ميمون و خوک‌اند و مؤمن در بين آنها مانند ستاره درخشان در ظلمت و تاريکي مي‌درخشد.
بنابراين گفت:« بله اي مولاي من! راست گفتيد. چقدر حاجي واقعي کم، و ناله و فرياد زياد است!
ابوبصير از امام درخواست کرد که بينا بماند.
اما امام باقر فرمود:«اي ابا بصير! من درباره تو بخل ندارم. خداوند هم به تو ظلمي نکرده است . با اين حال، او براي تو «نابينايي» را اختيار فرموده. پروردگار همه ما خداوند است و ما بندگان اوييم، از عبادت او تجاوز نمي کنيم و از طاعت او خسته نمي‌شويم، بلکه تسليمش هستيم.»
آن‌گاه دعايي فرمود و ابوبصير دوباره نابينا شد.

********************************
منابع:
بحار الانوار، ج 46، ص 261 ، حديث 62.
بحار الانوار، ج 46، ص 233 ، حديث 1

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

سرشار از نور و لبخند







زان ازلی نور که پرورده‏ اند
در تو زیادت نظری کرده ‏اند

خوش بنگر در همه خورشید وار
تا بگدازند که افسرده ‏اند

جوانه‏ ها و شکوفه‏ های جاری در شریان تاریخ ـ هوایی منبسط سرشار از نور و لبخند
کدام مسیر، به سرانگشتِ تاریخ پیچیده می‏شود تا چشم‏های از تحیّر گشوده آسمان به پیشواز
آمدنشخاک را به تپش وا دارد؟

ملایک، دست افشان کدام حادثه شگفت‏اند که گاهواره غرق نورش را در عرش
دست به دست می‏چرخانند؟
کدام نهر در توازی قدم‏هایش بر دیواره ‏ها و جداره‏ ها می‏کوبد؟
کدام خورشیدِ روشن در پیشانیِ میلادِ شکفتنش آسمان و زمین را در نور شناور می‏سازد؟

دست‏هایش ستون هفت آسمانند که شکوفه‏ های یقین داده ‏اند.
دریچه‏ های بسته جهل، روبروی نگاهش به سمت آسمانی از معرفت گشوده
می‏شوند وتمام منابر، بوی حکمت می‏گیرند تا کلمات، بال و پر بگیرند در هوایی گسترده.

می‏آید و چشم‏های روشنش می‏جوشد از بطن آسمان‏ها و جاری می‏شود بر گستره خاک
لابلای نارنجستان‏ها، عطر گام‏هایش می‏پیچد.

انارستان‏های دوردست، در سرانگشت‏هایِ اشارتش روشن و خاموش می‏شوند و درختان
گیسو رها در نسیم می‏پیچند از اشتیاق آمدنش.

دریچه‏های آسمان باز می‏شود تا آبروی زمین، «باقرالعلوم» هرچه روشنایی را با
خویشبه ارمغان بیاورد. هرچه پروانه بر پیله ‏های هیجان بال می‏کوبند
و در آسمان جاودانگی، پرواز را پر می‏زنند.

می‏آید؛
با دستاری از سبز، از جوانه، از رویش، با بهاری شکفته
در آستین با خوشه‏ های سرشار شکوفه در گریبان.

کبوتران رها در کنار چشمه مهتاب، در سرشاری لطفش غبار از بال‏های پرواز
می‏شویند و بر آستانِ کرامتش بال می‏گسترند. نفس‏هایش مردگیِ خاک را به حیات وا می‏دارد.

می‏آید؛
هوا بوی پونه‏های باران خورده می‏گیرد و هر آن‏چه روزن، رو به آسمان پر می‏گیرند
و نور را در آغوش می‏فشارند.

جذبه نگاهش نور است و نور
زان ازلی نور که پرورده ‏اند...







حمیده رضایی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

کلام نور



نخستين چيزى كه در روز قيامت به آن رسيدگى مى‏ شود
(ثواب) صدقه آب (دادن به تشنه) است .
منتخب ميزان الحكمة : 274




هیچ کس از گناهان سالم نمی ماند ، مگر اینکه زبانش را نگه دارد .

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (178)

مؤمن برادر مؤمن است ، او را دشنام نمی دهد ،
از او دریغ نمی کند ، و به او گمان بد نمی برد .

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (176)



خداوند دنیا را به دوست و دشمن خود می دهد ،
اما دینش را فقط به دوست خود می بخشد .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 2 ، ص (215)



افزایش نعمت از جانب خداوند قطع نمی شود ،
مگر اینکه شکر از جانب بندگان قطع گردد .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 68، ص (54)

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هماره نامت بلند باد اي آسماني مرد زميني!
تو از تبار نوري و تاريخ وامدار شعاع تباناک انديشه توست.

اي تو سيراب از سرچشمه کلام خداوند!
کام‌هايمان تشنه باران کلام توست.

سخن بگو، تا نور کلامت بر ما ببارد و زمين و زمان
سينه به سينه از عطر گل محمدي آکنده شود.

دانش، از نام تو آوازه گرفت، آنگاه که شکافته شد و شگفتي آفريد.
اي اَبَرمردِ دانش و اي شکوه فرهنگ!

تو در زمانه‌اي که ابرهاي سياه، سايه ترديد مي‌گستردند،
خورشيدوار تابيدي تا بذرهاي يقين جوانه زند و يخ‌هاي يأس و ترديد آب شود.

اي امانت‌دارِ رسالت توحيد و وارث تعليمات محمدي و علوي!
تو يادگار کربلا بودي و سند مظلوميت بقيع.

اينک بقيع قلب ما روشن از نور توست.
اينک خيل قاصدک‌ها را بدرقه سلامي مي‌کنيم که پيامبر(ص) بر تو فرستاد.

سلام ما را نيز پذيرا باش!

[نرگس منتظر]

دارم به دل ولاي تو يا باقر العلوم
بر سر بود هواي تو يا باقر العلوم
عهد ولادت تو و جشن و سرور ماست
جانم شود فداي تو يا باقر العلوم
ميلاد شكافنده ي دانش نبوي و وارث علم علوي، خجسته باد