ಠ_ಠ ... يتيم و يتيم نوازي در اسلام ... ಠ_ಠ

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

از ديگر دستورهاي اسلام بر اكرام يتيمان مي‌توان به موارد ذيل اشاره كرد:


مدارا با يتيم


خداوند متعال به پيامبرش دستور مي‌دهد كه با آنها با نرمي و مدارا سخن بگو و با لبخندي كه بر آنان مي‌زني، حالت سرخوردگي و اندوه را از آنان دور كن؛ چنان‌كه مي‌فرمايد: «فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَر»؛[28] «با يتيم قهر مكن.» قهر به معناي غلبه توأم با تحقير است.



اين درس رسا، نه براي پيامبر‏صلی‏الله‏علیه‏وآ له كه براي امت اوست تا بدانند كه بايد از قهر با يتيمان و تطاول و تندي در برخورد با آنان و گاه چهره‌هاي عبوس در مقابل ايشان خودداري كنند؛ چنان‌كه قرآن مي‌فرمايد: «أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ * فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ»؛[29] «[اي پيامبر!] آيا ديدي كسي را كه روز جزا را انكار مي‌كرد؟ اين، همان شخص [بي‌رحمي] است كه يتيم را [به قهر] از خود مي‌راند.» دع به معناي دفع شديد و راندن توأم با خشونت است.آنچه مي‌توان از اين آيه نتيجه گرفت آن است كه راندن يتيم از خود، و ترشرويي در برابر آنان و رد خواسته‌هاي ايشان، دور سازندة انسان از قرب به خداوند است.

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

نوازش يتيم


خلأ و كمبودهايي در زندگي انسانها وجود دارد كه جز از طريق محبت و دوستي نمي‌توان آنها را جبران كرد. در اين ميان، كودكان يتيم، بيش‌ترين نياز را احساس مي‌كنند؛ زيرا بر اثر از دست دادن پدر يا والدين از سرچشمة محبت دور افتاده و بدين سبب، بيش از هر چيز به نوازش محتاج‌اند و براي اين احساس عاطفي و روحي، خواه ناخواه در انتظار پاسخ هستند؛ از اينرو در آيات و روايات بسياري بر مسئلة يتيم‌نوازي تأكيد شده است.
پيامبر گرامي اسلام‏صلی‏الله‏علیه‏وآل ه فرمود: «إِذَا بَكَى الْيَتِيمُ اهْتَزَّ الْعَرْشُ عَلَى بُكَائِه؛[30] هنگامي كه يتيم گريه مي‌كند عرش خدا به‌خاطر گريه‌اش به لرزه در مي‌آيد» و امام صادق‏علیه‏السلام مي‌فرمايد: «مَا مِنْ عَبْدٍ يَمْسَحُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ يَتِيمٍ تَرَحُّماً لَهُ إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِكُلِّ شَعْرَةٍ نُوراً يَوْمَ الْقِيَامَةِ؛[31] هيچ بنده‌اي از روي محبت دست بر سر يتيم نمي‌كشد؛ مگر اينكه خداوند در مقابل هر مو، نوري در روز قيامت به او عنايت مي‌كند.»
اين، درست در مقابل چيزي است كه در جوامع دور از ايمان و اخلاص، همچون جامعة عصر جاهليت ديروز و امروز رواج داشته و دارد كه نه تنها به انواع حيله‌ها براي تملك اموال يتيمان متوسل مي‌شوند؛ بلكه خود او را در جامعه چنان تنها مي‌گذارند كه درد يتيمي و فقدان پدر را به تلخ‌ترين صورت احساس مي‌كند.