تو معصومه ای پاک بی انتهایی * تو عشق علی ابن موسی الرضایی* اشعار ویژه وفات حضرت معصومه (س)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ملیكه ی ارض و سماء ، ای زینب امام رضاع
كی میدونه درد غربت،چه جوری آروم می گیره

كی میدونه ، چقدر سخته، كسی تو غربت بمیره
ای ابر بی بارون ببار،بر دشت و بر هامون ببار

در عزای اون، نیمه جونی، كه بین نامردا اسیره
چشم براه یه، آشنا مونده ،تا به راه اون بمیره

ملیكه ی ارض و سماء ، ای زینب امام رضاع
توی مهتاب نگاهت، فقط از شب كینه داره

روی لب های عطش بارش، نوایی دیرینه داره
می ذاره رو خاكا سرش، با ذكر زهرا مادرش

تك ستاره ی، غربت شبهاش ،می رسه آخر به پیشش
مثل بارونه، وقتی می زاره، سر رو دامن حبیبش

ملیكه ی ارض و سماء ، ای زینب امام رضاع
نگاهش می گه كه انگار، غروب غم روبروشه

شده كاری ،همون زهری، كه یك عمره در گلوشه
حجره شده كرببلا،بالا گرفته روضه ها

چشمه می جوشه، زیر پای این، چشمه ای كه روضه خونه
این دم آخر ، از مدینه تا كربلا داره نشونه

شاعر:سید مجید بنی فاطمه

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مـاه بـانو بـه شب دهكده نازل شد و بعد
سهمش از بركت ده زهر هلاهل شد و بعد

ابـر شـد آمـد و بـاریـد بـه اقـبــال كــویــر
خـاك لـم‌یـزرع ایـن ناحیه هم گل شد و بعد

دری از نور به این سمت گشود از ملكوت
شهـر بــا آمــدنـش نقـل مـحافل شد و بعد

آسمــان یــا حــرم كــوچك بانوی غریب؟
قـصـه حـور و پـری قـصـه دل دل شـد و بعد

قرعـه افتاد به نام من و همسایگی‌اش
و دلــم وارث سـرمــایــه دعــبل شد و بعد..

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

گفتــه بـودن به خدا به قدری معصومه دلت
که تُو هر جای حرم انگاری معلومه دلت

گفته بـودن کـه بـاید پیش تو دل‌خسته اومد
مث مرغای غریبِ بال و پـر بـستـه اومد

گــفــتــه بــودن کــه بــیام درد دلامو رو کنم
فــقــط از تــو طــلــب عـزّت و آبــرو کنم

این منم مسافری از کوچه‌های سوت و کور
کوله‌بارم پُره از رودخـونـه‌هــای بــی‌عبور

اومـدم کــه عـصمـتـت شامل حال من بشه
اومدم که اسمت آویــز خـیــال مـن بشه

اومدم کـه با نـگات روحــمــو دلــداری بــدی
مرهمی همیشگی به زخمای کاری بکن

می‌گــن اسمــت مث بارون دلارو تر می‌کنه
می‌گن عصمت تو دل‌هـا رو کبوتر می کنه

اگـه فــرصــتـی کــنی و مـنـو قــابل بدونی
دسـت مـهـربـونـتو مهـمون این دل بدونی

با خیال تو پریشونی مـو بـیــرون می‌کـنــم
دلمـو بـه یاد خـوبـی‌هات چراغون می کنم

دسـتــای خــالــی مــن مــنـتـظــر جـوابته
دل مـن مـنـتــظـر بـــارش بــی حـسـابـتـه

قَسَمِت می خـوام بــدم بــه غربت برادرت
بــه تـــبـــر‌ّک قـــشـنــگ تــربــت بــرادرت

قَسَمِت می‌خوام بدم بــه زائــری حــرمت
به بزرگـی و صداقـتـت، بــه مِهـر و کــرمـت

قسمت می‌دم به عزّتت که دستمو بگــیر
قسمت می‌دم که دست دل خسته‌مو بگیر

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مرغ دلم راهی قم میشود
در حرم امن تو گم میشود
***
عمه سادات سلام علیک
روح عبادات سلام علیک

***
كوثر نوری به كویر قمی
آب حیات دل این مردمی
***
عمه سادات بگو كیستی؟
فاطمه یا زینب ثانیستی؟
***
از سفر كرب و بلا آمدی؟
یا كه به دنبال رضا آمدی؟
***
من چه كنم شعله داغ تو را
درد و غم شاهچراغ تو را
***
کاش شبی مست حضورم كنی
باخبر از وقت ظهورم كنی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

لبخند برلبان زمین آشکار شد
امسال در عزای تو فصل بهار شد

خجلت زده درخت به کنجی نشسته است
که با گل و شکوفه چرا هم‌قطار شد؟

مهتاب شمع سوخته در پیش گنبدت
خورشید هم ستاره ی دنباله دار شد

هر کفتری که صبح به دور شما نگشت
آن‌روز را به شب نرسانده شکار شد

پروانه‌ی عبور به غیر از حرم نداشت
پروانه ای که ظهر به گنبد دچار شد

غیر از حریم تو سر هر شاخه ای نشست
حق با پرنده بود ولی سنگسار شد

بی‌بی کریمه است و برای گناهکار
درهای صحن آینه راه فرار شد

زیباست سویت آمده این رود غم ولی
هرجا که قلب رود شکست آبشار شد

اینجا نه! روبروی ضریحت مرا بخر
وقتی که خوب گونه‌ی من آبدار شد

اشک تو می‌چکید به خاک و می آمدی
ساوه به قم تمام درخت انار شد

گردیده ام به دور حرم هفت مرتبه
اما چرا طواف شما هشت بار شد؟

غیر از سلام حامل"آه"ست هرکسی
از قم به سمت طوس سوار قطار شد

از جنس سنگ نیست از اشک ملایک ست
آن سنگ که برای تو سنگ مزار شد

در زیر پای اینهمه زائر به لطف تو
موری به زنده بودنش امیدوار شد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای سر نهاده بر قدمت سرفرازها
مخفی نماند از نظرت سوز و سازها

هم دختر امامی و هم خواهر امام
آری خدای داده تو را امتیاز ها

معصو مه ای و جلوه ای از عصمت بتول
در جان توست ز آیه تطهیر رازها

تو دختر گرامی موسی بن جعفری (ع)
جویند چاره از کرمت چاره سازها

کوی تو را بهشت نخوانم که از صفا
قم را بود به جنت فردوس نازها

تا آورند دامن لطف تو را بدست
مردم برند بر سر کو یت نمازها

ای از حجاب عفت و عصمت گشوده دست
بر حل مشکلات و به رفع نیازها

سر تا بپا حقیقت و آئینه دلت
هر گز کدر نشد ز غبار مجازها

قم شاهد است داغ دلت را که داشتی
از دوری برادر به سوز و گدازها

این ما کجا و مدح تو ای آنکه جبرئیل
باشد به بام وصف تو از نغمه سازها

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای دختر عقل و خواهر دین
وی گوهر درج عز و تمکین

قسمت شده پای بند مویت
ای علم و عمل مقیم کویت

ای میوه شاخسار توحید
همشیره ماه و دخت خورشید

وی گوهر تاج عالمیت
فرخنده نگین خاتمیت

گل خاطره شمیم رویت
صد سلسله دل مقیم کویت

خاک قدمت شفای دلهاست
خشنودی تو رضای زهراست

تو بنت کریمه رسولی
تو زاده عصمت بتولی

بانو به دعای مستجابی
دریاب مرا به یک نگاهی

یا فاطمة المعصومه اشفعی لنا فی الجنة

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

از مدينه به قصد خطه طوس

رهروي خسته پاست معصومه

تا زيارت كند برادر خويش

فكر و ذكر دعاست معصومه

روز و شب عاشقي بيابان گرد

خواهري با وفاست معصومه(23)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

الا ای مه که جلوت می دهی خورشید انور را

به نور جلوه خود می پرانی چشم اختر را

الا ای دختر موسی که عیسی زنده می سازی

دخیلم گوشه چشمی بنده از خاک کمتر را

تویی تالی زهرا( س ) کز شمیم فاطمی بویت

پدر پیش از ولادت بر تو داده نام مادر را

تو مصداق صداقت هستی و در باور عالم

نباشد انتظار دیگری دخت پیمبر را

ز حلم و علم و ایثار و وقار و عصمت و غیرت

تجلی میکنی آئینه وش زهرای اطهر را

اگر چه فاطمه هستی ، تورا معصومه میخوانند

که با نامت نلرزانند دل ساقی کوثر را

تویی تسکین هر درد و یقین دارم اگر بودی

نمیکشت آن غل و زنجیرها موسی بن جعفر را

تو آن بانوی پر مهری که همچون عمه ات زینب(س)

گواهی میدهد هر عضو تو داغ برادر را

تو هم دنبال دلبر کو به کو رفتی ولی چشمت

ندیده از برادر غرق در خون جسم بی سر را

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

روی قبرم بنویسید که خواهر بودم
سال ها منتظر روی برادر بودم

روی قبرم بنویسید جدایی سخت است
این همه راه بیایم، تو نیایی سخت است

یوسفم رفته و از آمدنش بی خبرم
سال ها میشود و از پیرهنش بی خبرم

روی قبرم بنویسید ندیده رفتم
با تن خسته و با قد خمیده رفتم

بنویسید همه دور و برم ریخته اند
چقدر دسته ی گل روی سرم ریخته اند

چقدر مردم این شهر ولایی خوبند
که سرم را نشکستند خدایی خوبند

بنویسید در این شهر سرم سنگ نخورد
به خداوند قسم بال و پرم سنگ نخورد

چادرم دور وبرم بود و به پایی نگرفت
معجرم روی سرم بود وبه جایی نگرفت

...من کجا شام کجا زینب بی یار کجا؟
من کجا بام کجا کوچه و بازار کجا؟

بنویسید که عشّاق همه مال هم اند
هر کجا نیز که باشند به دنبال هم اند

گر زمانی به سوی شاه خراسان رفتید
من نبودم به سوی مرقد جانان رفتید...

روی قبرش بنویسید برادر بوده
سال ها منتظر دیدن خواهر بوده

روی قبرش بنویسید که عطشان نشده
بدنش پیش نگاه همه عریان نشده

بنویسید کفن بود، خدایا شکرت
هر چه هم بود بدن بود خدایا شکرت

یار هم آن قدری داشت که غارت نشود
در کنارش پسری داشت که غارت نشود

او کجا نیزه کجا گودی گودال کجا؟
او کجا نعل کجا پیکر پامال کجا؟

بنویسید سری بر سر نی جا می کرد
خواهری از جلوی خیمه تماشا می کرد