حقیقت عمر و تحویل سال

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

برای رسیدن به این مقصد باید خود را به حیات محض متصل کند و از فیوضات آن بهره‌مند شود.
راه اتصالی که خداوند بیان کرده، همان سببی است که از آن به حقیقت محمدی(ص) تعبیر می‌شود.
خداوند در آیات بسیاری از جمله آیات ۳۱ و ۳۲ سوره آل‌عمران به طور خاص
و در آیه ۳۵ سوره مائده به طور عام می‌فرماید که خود را به وسیله پیامبر(ص) به خدا متصل کنید
تا بتوانید از فیوضات الهی بهره‌مند شده و دنیا و آخرت شما آبادان شود.

پس به جای اینکه انسان در آستانه سال تحویل یا هنگام جشن‌های تولد
از سال و عمرش بپرسد که چه کرده است؟
ببیند که در مدار چه چیزی گردش کرده است؟

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

این گردش سال یک امر تحمیلی و جزو نظام طبیعت و دنیاست.
زمین همان‌طوری که دور خودش می‌گردد و شبانه‌روز را ایجاد می‌کند
مدت زمانی نیز در مدار خودش به دور خورشید می‌گردد و سالی را رقم می‌زند.

این زمین رسالت خود را در این مدت شبانه‌روز یا سال به انجام رسانیده است؛
اما آیا ما نیز بر مدار حقیقت خورشید هستی یعنی پیامبر(ص) گردش کرده
و خود را برای ابدیت، آباد و نورانی کرده‌ایم یا نه؟

در روایات آمده عید حقیقی انسان زمانی است
که بتواند در هر شبانه‌روز یا هر سال، یک تحول اساسی در زندگی خود ایجاد کرده
و در مدار حقیقت وجود محمدی(ص) بهره‌ای از کمال ببرد.
آن زمان است که باید جشن بگیرد و عید داشته باشد.

اما اینکه ما در جای خود بنشینیم و گردش خورشید و زمین را نگاه کنیم این تأثیر اساسی در ما ندارد،
چراکه ما تحویل و تحول نیافته‌ایم بلکه دنیا دگرگون شده
و ما شاید درجا یا حتی عقب‌گرد کرده باشیم.
آن خورشید و زمین رسالت خویش را به پایان برده‌اند
و ما یا خواب بوده یا به تباهی افتاده‌ایم.

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

وقتی ما مجاز هستیم که عید بگیریم که ما هم براساس رسالت انسانی و خلافت الهی
که به عهده ماست در فرصت عمر به دور شمس حقیقت و خورشید هستی بگردیم
تا به نور و کمال آن حضرت دست یابیم و بهره‌مند شویم.

اگر عمر سی و پنجاه و نود و صد ساله خود را به گردش زمین به دور خورشید استناد دهیم،
این کار دیگری است و ما کاری نکرده‌ایم که عید بگیریم.

آن زمین است که رسالت خودش را به درستی انجام داده و دور خورشید یک سال گردش داشته
است؛ اما ما که نشسته بودیم و رسالت خود را انجام نداده و دور خورشید حقیقت هستی
یعنی پیامبر(ص) نگشته و از نور آن بهره‌مند نشده‌ایم چگونه می‌توانیم عید و جشن بگیریم.

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

عمر حقیقی هر کسی محصول کار خود اوست.
اگر کسی کاری نکند این محصولی ندارد و تحول و احوالی نو نداشته است تا جشن و عید بگیرد.
وقتی زمین به کمالش رسید می‌تواند جشن بگیرد
ما نیز اگر به کمال خود رسیدیم می‌توانیم عید داشته باشیم.

برای کسی که معنای عمر را می‌داند، عید زمانی است که به حقیقت برسد
و گردش و تغییر احوالی داشته باشد.

حرکت انسان می‌بایست به دور حقیقت باشد و چنانکه امیرمؤمنان(ع) حقیقت محض است
می‌بایست در چنین مداری به گردش درآئیم.
پیامبر(ص) می‌فرماید:
«علی مع‌الحق والحق مع علی یدور معه حیثما دار»
(الفصول المختاره، شیخ مفید، ص۱۳۵)

ما نیز بایستی این‌گونه دور حقیقت بگردیم تا نورانی شویم
و به رسالت خود وفادار باشیم. اگر بر مداری چون عدالت و حق و علم و عقل نباشیم
نمی‌توانیم مسیر را به درستی بپیمائیم.
آنگاه است که عمر ما بیهوده می‌رود و در سکرات نادانی دست و پا خواهیم زد.

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

اما اگر بر مدار حق باشیم عمر انسانی ارزش می‌یابد و خداوند بدان سوگند می‌خورد
چنانکه در حق پیامبر(ص) می‌فرماید:
لعمرک انهم لفی سکرتهم یعمهون (حجر، آیه ۷۲).

انسانی که خدایی شده و خودش را دگرگون کرده باشد می‌تواند دیگران را نیز دگرگون کند.
چنین شخصی می‌تواند بگوید: «یا محول‌الحول و الأحوال».
یعنی ای خدایی که خورشید و زمین و زمان را تحول می‌دهی و می‌گردانی حال ما را نیز به بهترین احوال تغییر بده.

در این زمان است که باید انسان جشن عید بگیرد چون سالی را پشت سر گذاشته است
که توانسته خودش رابه کمال نزدیک کند و خدایی شود.

این عمر، پر برکت بوده و سالی را چنان گذرانده که جسدش را نه تنها آباد کرده
بلکه آخرتش را نیز آباد کرده است.
چنین شخصی گردش حقیقی بر مدار شمس هستی یعنی حقیقت محمدی(ص) داشته است
و اکنون جشن سال و عید نو می‌گیرد.



سماموس