خلاصه مصائب جانسوز چهارده معصوم"عليهم السلام"

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

فرزندان امام حسن مجتبى (عليه السلام ) از پسر و دختر

امام حسن مجتبى (عليه السلام ) داراى پانزده اولاد پسر و دختر بودند بدين شرح


1. زيد اولين فرزند بوده مكنى به ابو الحسن است

2. حسن

3. عمرو

4. قاسم

5. عبد الله

6. عبد الرحمان

7. فاطمه سادات حسنى همه از نسل زيد و حسن بوده اند

8. حسين

9. عبد الله اكبر

10. عبد الله اصغر

11. اسماعيل

12. يعقوب

13. جعفر

14. محمد

15. طلحه .



يگانه دختر او فاطمه مادر امام محمد باقر (عليه السلام ) است مكنى به ام الحسن است بعضى تا 20 پسر و يازده دختر براى امام حسن نوشته و شمرده اند.


پسران يك زيد بن حسن دوم حسن مثنى سوم حسين اثرم چهارم على اكبر پنجم على اصغر ششم جعفر هفتم عبد الله اكقبر هشتم عبد الله اصغر نهم قاسم دهم عبد الرحمن يازدهم احمد دوازدهم اسماعيل سيزدهم يعقوب كه دو نفر آخر از جعده بنت اشعث بود. چهاردهم عقيل پانزدهم محمد اكبر شانزدهم محمد اصغر هفدهم حمزه هجدهم ابوبكر نوزدهم عمران بيستم طلحه .

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

دختران امام حسن (عليه السلام )

يك ام الحسن دوم ام الحسين سوم فاطمه كبرى چهارم فاطمه صغرى پنجم سكينه ششم ام الخير هفتم ام سلمه زن عمر بن امام زين العابدين (عليه السلام ) هشتم ام عبد الرحمان نهم ام زين العابدين دهم رقيه زن عمرو بن منذ بن زبير بن عوام بود يازدهم رمله خاتمه زيدبن حسن در زمين حاجز نزديك ثعره وفات كرد جسدش را در بقيع دفن كردند عمرش 100 سال نوشته اند.



حسن مثنى


حسن مثنى يكى از فرزندان امام مجتبى است حسن بن حسن بن على كه معروف به مثنى مى باشد از آن هائى است كه در واقعه كربلا شركت كرد و زخمى شد و شب برخاست از معركه بيرون رفت .


نوشته اند چون بناى نام زدى و ازدواج حسن مثنى شد از دختران امام حسين (عليه السلام ) را خواست حضرت سيد الشهداء (عليه السلام ) فرمود من دو دختر دارم فاطمه و سكينه هر كدام را مى خواهى به تو عقد بندم .


از حياء سر به زير انداخت تا عمويش فرمود فاطمه شبيه به مادرم فاطمه زهرا مى باشد و تو يادگار برادرم حسن مجتبى (عليه السلام ) هستى فاطمه را به حباله تو در آوردم و فاطمه را به حسن عقد بست و از او سه پسر آورد عبد الله ، ابراهيم و حسن و ين دومين فرزند حضرت مجتبى (عليه السلام ) بود در سن سى و پنج سالگى در مدينه در گذشت و در بقيع دفن شد و فاطمه بر قبر او خيمه اى ساخت و تا يكسال عزادارى مى كرد.

((ارشاد شيخ مفيد ص 22 و زندگانى امام حسن مجتبى (عليه السلام ) عمادزاده ، ص 567)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

پنجمين پسر امام مجتبى (عليه السلام ) عبد الله بن حسن مكنى به ابوبكر است اشمس عبد الله كينه ابوبكر است كه در روز عاشورا به دست مردى از بنى عدى شهيد شد و امام حسين (عليه السلام ) دختر خود حضرت سكينه را براى او تزويج كرده بود.




((همان مدرك ، ص 569)).

ششمين نفر از فرزندان حضرت امام حسن (عليه السلام ) حضرت قاسم بود كه سيزده ساله بود در روز عاشورا شهيد شد قاتل او مردى از بنى عدى بود البته تاريخ در اين مورد مفصل است كه در اين كتاب گنجايش ندارد معذرت مى طلبم .

خدايا بر بركت وجود مقدس حضرت امام حسن مجتبى (عليه السلام ) ما را از پيروان راستين امامان قرار بده و ما را از بركت شيوه زندگى سازنده آن هم بهره مند ساز،

آمين يا رب العالمين .

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

نگاهى به زندگانى امام حسين (عليه السلام )

مقدمه يا پيشگفتار:



ما قرآن را به عنوان كتاب آسمانى پذيرفته ايم و باور داريم كه از سوى خدا به پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم ) نازل شده است در قرآن به ده ها معجزه از پيامبران و اوصياى آن ها اشاره شده است

به عنوان نمونه در قرآن آمده حضرت سليمان (عليه السلام ) در شهر بيت المقدس به بزرگان اطرافيان خود گفت كدام يك از شما توانائى آن را داريد كه تخت ملكه سباء را (كه در صنعا در سرزمين يمن است ) اكنون به اين جا بياوريد عفريتى از جن گفت پيش از آن كه از مجلس خود برخيزى من آن تخت را (از يمن ) به اين مى آورم (با اين كه فاطمه اين دو شهر بيش از صد فرسخ بود - آيه شريفه سوره نمل آيه 40.



قال الذى عنده علم من الكتاب انا آتيك به قبل ان يرتد اليك طرفك فرما راه مستقرا عنده ؛


اما كسى كه از كتاب آسمانى داشت يعنى آصف برخيا وصى و زير سليمان گفت من آن تخت را پيش از آن كه يك چشم بر هم زنى نزد تو خواهم آورد او همين كار را كرد ناگهان سليمان (عليه السلام ) بلقيس را در نزد خود مستقر ديد و شكر خدا را به جاى آورد و يا در قرآن ردمورد معجزات حضرت عيسى (عليه السلام ) و موسى (عليه السلام ) سخن يه ميان آمده است .



امام باقر (عليه السلام ) فرمود

اسم اعظم داراى هفتاد و سه حرف آصف برخيا وزير سليمان و وصى او يك حرف آن را مى دانست و بر اثر آن تواسنت تخت ملكه سبا را در يك لحظه (از صنعا در شهر يمن به بيت المقدس ) بياورد ولى ما داراى هفتاد و دو حرف از آن هفتاد و سه حرف هستيم كه يك حرف آن مخصوص ذات پاك خداست .

((تفسير نور الثقلين ، ج 4، ص 88)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

طبق روايت يكى از ياران امام باقر (عليه السلام ) به نام ابو بصير كه نابينا بود در ضمن گفتارى به امام باقر (عليه السلام ) چنين گفت آيا شما وارث پيامبران هستيد

امام باقر فرمود:

آرى ابو بصير گفت روى اين اساس آيا شما مى توانيد مرده را نزده كنيد و كور مادر زاد را بينا كنيد و مبتلا به بيمارى بيسى را درمان نماييد امام باقر (عليه السلام ) فرمود آرى به اذن خدا مى توانيم .




آن گاه امام باقر (عليه السلام ) (براى اين كه ثابت كند كه محض ادعا نيست بلكه مى تواند) به ابو بصير فرمود نزديك بيا ابوبصير مى گويد نزديك رفتم امام باقر (عليه السلام ) دست به چهره و ديده ام كشيد همان دم خورشيد و آسمان و زمين و خانه ها و هر چه در شهر بود همه را ديده


آن گاه به من فرمود مى خواهى اين گونه باشى و در روز قيامت در سود و زيان با مردم شريك گردى يا آن كه به حال اول برگردى و بدون باز داشت به بهشت بروى ؟



گفتم مى خواهم به همان گونه كه بودم بازگردم امام باقر (عليه السلام ) بار ديگر بر چشم ابوبصير دست كشيد و چشمان او به حال اول بازگشتند.

((اصول كافى ، ج 1، ص 470، حديث 3)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

مژده جبرئيل در مورد ولادت امام حسين (عليه السلام )




بنابر روايتى امام حسين (عليه السلام ) روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت در مدينه ديده به جهان گشود

روايتى ديگر روز پنجم شعبان حضرت امام حسين (عليه السلام ) متولد شده ،

هنوز امام حسين (عليه السلام ) به دنيا نيمامده بود جبرئيل نزد پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) آمد

و عرض كرداى محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) خدواند تو را به نوزادى از فاطمه (عليها السلام ) مژده مى دهد كه به دنيا مى آيد و امتت بعد از تو او را مى كشند.



پيامبر از اين خبر نگران شد بار ديگر جبرئيل نازل گرديد همين خبر را داد باز پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) نگران شد.

جبرئيل به آسمان صعود كرد و سپس باز گشت و عرض كرداى محمد پروردگارت سلام مى رساند و مژده مى دهد كه مقام امامت و ولايت را در ذريه او قرار دادم

پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) از نگرانى بيرون آم و گفت راضى شدم پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) هيمن مطلب را به فاطمه (عليها السلام ) گفت

فاطمه (عليها السلام ) نگران شد وقتى پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) به فاطمه (عليها السلام ) فرمود خداوند مقام امامت را در زريه او قرار مى دهد فاطمه (عليها السلام ) شاد شد و گفت خشنود شدم .

((اصول كافيت ج 1، ص 414)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

ولادت

وقتيكه ولادت آن حضرت را به پيامبر اكرم خبر دادند آن حضرت نوزاد را به دست گرفته در گوش راستش اذان و در گوش چپش جمله هاى اقامه را به زبان آورد و نامش را حسين گذاشت سپس گوسفند رابه عنوان عقيقه قربانى نمود.



فاطمه (عليها السلام ) به دستور رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) موى سر حسين (عليه السلام ) را تراشيد و به اندازه وزن آن نقره به فقير صدقه داد.

((ترجمه ارشاد مفيدت ج 2، ص 44 و انوار البهيه ، ص 43)).

روايت شده جبرئيل به پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) تبريك گفت و تسليت هم گفت تبريك به خاطر ولادت حسين (عليه السلام ) و تسليت به خاطر شهادت جانسوزش .

((انوارالبهيه ، ص 139)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

اولين كلام حسين (عليه السلام )

در اين هنگام كه هنوز حسين (عليه السلام ) زبان نگشوده بود پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) براى انجام نماز مستحبى ايستاد حسين (عليه السلام ) نيز در كنارش بود



رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود الله اكبر حسين (عليه السلام ) نتوانست اين جمله را بگويد پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) شش بار اين جمله را تكرار كرد ولى حسين (عليه السلام ) هم چنان توان گفتن اين جمله را به طور كامل نداشت .



هنگاميكه پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) براى بار هفتم فرمود الله اكبر حسين (عليه السلام ) زبان گشود و به طور كامل و شيوا جمله فوق را ادا نمود




امام صادق (عليه السلام ) مى فرمايد از اين رو گفتن هفت تكبير در آغاز نماز قبل از تكبيره الاحرام سنت (مستحبى گرديد).

((بحار، ج 43، ص 307)) م

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

محبت سرشار پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) به حسين (عليه السلام )

روزى پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) با جمعى به نماز جماعت ايستاد در آن هنگام حسين (عليه السلام ) كودك خردسال بود

هنگامى كه پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) به سجده رفت حسين (عليه السلام ) نيز به سوى پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) دويد و بر پشت آن حضرت سوار شد و پاهاى خود را حركت مى داد و مى گفت حل حل (اين دو كلمه را عرب هنگام راندن شتر به زبان مى آورد)


هنگامى كه پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) مى خواست سر از سجده بردارد حسين (عليه السلام ) را با دست هايش مى گرفت باز حسين (عليه السلام ) بر پشت آن حضرت سوار مى شد و پاهايش را حركت داده و همان جمله را ادا مى كرد

يك نفر يهودى كه شاهد اين منظره بود نزد پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) آمد و عرض ‍ كرد شما با فرزندان خود به گونه اى رفتار مى كنيد كه در ميان ما چنين رفتارى نيست


پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) در پاسخ او فرمود آگاه باشيد اگر شما ايمان به خدا و رسولش بياوريد به كودكان مهر و محبت ميورزيد همين منظره و سخن قلب آن يهودى را به اسلام جذب كرد و همان دم مسلمان شد.

((سيره چهاردهم معصوم ، ص 310؛ اقتباس از مناقب آل ابيطالب ، ج 4، ص 71 و 72)).

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

بازى كودكانه و جالب





(ابو رافع ) يكى از اصحاب نزديك پيامبر صصمى گويد من در دوران كودكى با حسين (عليه السلام ) كه او نيز كودك بود سنگ بازى مى كرديم گودال كوچكى در زمين كنده و سنگى كروى شكل را از فاصله معين بر طرف آن گودال مى غلطانديم هر گاه سنگ هر كدام داخل گودالمى افتاد او برنده مى شد و شرط ما اين بود كه هر كس برنده شد اندكى بر پشت بازنده (به صورت سجده ) سوار گرديد


اين بازى در آن عصر معمول بود و هر گاه من برنده مى شدم به او عرض مى كردم مرا به پشت حمل كن

ايشان در پاسخ مى فرمود: آيا بر پشت كسى سوار مى شوى كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) او را بر پشتش سوار كرده است من با شنيدن اين خسن گذشت مى كردم بار ديگر به بازى ادامه مى دادم

وقتى كه حسين (عليه السلام ) برنده ميشد عرض مى كردم تو را بر پشتم سوار نمى كنم همان گونه كه تو مرا سوار نكردى


در پاسخ مى فرمود آيا راضى نيستى كه كسى را بر پشت سوار كنى كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) او را بر پشتش سوار مى كند در اين هنگام او را بر پشتم سوار مى كردم .

((همان مدرك ، ص 72)).