مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد
گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ
گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

[taraneh bahar]

دردم از یار است و درمان نیز هم
دل فدای او شد و جان نیز هم

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد می دارد که بر بندید محملها

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

ای شاهد قدسی! که کِشَد بند نقابت؟
و ای مرغ بهشتی! که دهد دانه و آبت؟

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز
کآغوش که شد منزل آسایش و خوابت؟

[مدير اجرايي]

قابل توجّه دوستانی که در مشاعره های نوشتاری شرکت می فرمایند:


با توجه به شرایط مشاعره ی نوشتاری ، به نظر منطقی می رسد و لازم است در مواردی که دو کاربر به طور همزمان با حرف آخر یک بیت به مشاعره پاسخ داده اند ، پاسخی که ابتدا درج شده ملاک باشد و فردی که پاسخش دیرتر آمده سریعاً قبل از درج ابیات بعدی نسبت به اصلاح بیت شعر خود اقدام نماید.

بدیهی است که ممکن است فرد بعدی بدون این که متوجه باشد پاسخ دوم درج شده اشتباه است و با حرف اوّل بیت قبلی اش آغاز نشده ملاک پاسخ کاربران بعدی قرار گیرد که فلسفه ی مشاعره را تحت الشعاع قرار می دهد و دیگر نام این تاپیک را مشاعره نمی توان گذاشت. لازم است فردی که می خواهد پاسخ دهد بدون عجله علاوه بر بیت آخر بیت های قبلی را هم چک کند تا به اشتباه نیفتد و مسیر مشاعره را به اشتباه نیندازد و پس از ارسال پاسخ هم مجدداً پاسخ احتمالی همزمان کاربران آنلاین آن تاپیک را کنترل نماید و اگر پاسخش بعد از کاربر آنلاین دیگر درج شده فوراً آن را اصلاح نماید.

لذا خواهشمندیم این مورد و همچنین کوتاه بودن بیت شعر و استفاده نکردن از تصاویر بزرگ را همچون گذشته رعایت فرمایید.



موفق باشید و التماس دعا.

مدیر محتوایی

[taraneh bahar]

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که دوست خود روش بنده پروری داند

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا
زلف سنبل به نسیم سحری می‌آشفت

گفتم ای مسند جم جام جهان بینت کو
گفت افسوس که آن دولت بیدار بخفت

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

تو همچو صبحی من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که همی سپرم

[taraneh bahar]

تو همچو صبحی من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که همی سپرم

ببخشید یک کلمه از بیت شما جا افتاده :
تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی سپرم

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم