مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

غمت در نهانخانه دل نشیند
به نازی که لیلی به محمل نشیند

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست، مشکل نشیند

[شهاب منتظر]

دریغ مدت عمرم که بر امید وصال

به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق


سری که بر سر گردون به فخر می‌سودم

به راستان که نهادم بر آستان فراق

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

قسام بهشت و دوزخ آن عقده گشای
ما را نگذارد که در آییم ز پای

تا کی بود این گرگ ربایی بنمای
سر پنجه دشمن افکن ای شیر خدای

[شهاب منتظر]

یکی چو باده پرستان صراحی اندر دست

یکی چو ساقی مستان به کف گرفته ایاغ


نشاط و عیش و جوانی چو گل غنیمت دان

که حافظا نبود بر رسول غیر بلاغ

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه
که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

[شهاب منتظر]

در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن

کس عیار زر خالص نشناسد چو محک


گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم

وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یک

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

کمند صید بهرامی بیفکن جام جم بردار
که من پیمودم این صحرا نه بهرامست و نه گورش

بیا تا در می صافیت راز دهر بنمایم
به شرط آن که ننمایی به کج طبعان دل کورش

[شهاب منتظر]

شراب خانگی ام بس می مغانه بیار

حریف باده رسید ای رفیق توبه وداع


خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید

که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عقل اگر داند که دل دربند زلفش چون خوش اســت
عــــاقلان دیـــوانه گـــــردند از پـــی زنجیــــــــر مــــــا

روی خوبــت آیتـــی از لطــف بـــر مــا کــشف کـرد
زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

[شهاب منتظر]

از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد

وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف


ابروی دوست کی شود دست کش خیال من

کس نزده‌ست از این کمان تیر مراد بر هدف