مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق

نوای بانگ غزل‌های حافظ از شیراز

[شهاب منتظر]

زان روی که از شعاع نور رخ تو

خورشید منیر و ماه تابنده شده‌ست


تو بدری و خورشید تو را بنده شده‌ست

تا بندهٔ تو شده‌ست تابنده شده‌ست

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

تو شمع انجمنی یک زبان و یک دل شو

خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

کمال دلبری و حسن در نظربازیست

به شیوه نظر از نادران دوران باش

[شهاب منتظر]

شممت روح وداد و شمت برق وصال

بیا که بوی تو را میرم ای نسیم شمال


احادیا بجمال الحبیب قف و انزل

که نیست صبر جمیلم ز اشتیاق جمال

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

لفظی فصیح شیرین قدی بلند چابک
رویی لطیف زیبا چشمی خوش کشیده

یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده
شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده

[شهاب منتظر]

هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل

هر کو شنید گفتا لله درّ قائل


تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول

آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ

عشقبازان چنین مستحق هجرانند

مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار

ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند

[شهاب منتظر]

دل داده‌ام به یاری شوخی کشی نگاری

مرضیه السجایا محموده الخصائل


در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت

و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

لطف الهی بکند کار خویش

مژده رحمت برساند سروش

این خرد خام به میخانه بر

تا می لعل آوردش خون به جوش

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

شب تـار است و ره وادی ایمـــن در پیش
آتش طــور کـــجا موعــــد دیــدار کــــجاست

هــر کــــه آمـــد به جهان نقش خرابـــــی دارد
در خـــرابات بگــــویید کــــه هشیـــار کـــجاست