شهادت و فداكارى امام حسين عليه السلام و خاندان و يارانش موجب ايجاد مسئوليت و حساسيت در قبال شريعت مقدس اسلام مى شود، كه آن حضرت چراغ هدايت است : ان الحسين ... مصباح هدى و سفينة نجاة .(48) اين چراغ تا روز قيامت فراروى انسانها برافروخته است و راه نجات و هدايت را نشان خواهد داد. مسلمانان و به ويژه شيعيان ، از همان روزهاى نخست ، به زنده نگاه داشتن واقعه كربلا اهتمام مى ورزيدند؛ از جمله اين امر را مى توان در حركت توابين و گريستن آنان براى مصيبت امام حسين عليه السلام در كنار قبر شريف آن حضرت و نيز فداكارشان در خون خواهى امام حسين عليه السلام جست وجو كرد.(49) همچنين است قداستى كه خاك كربلا يافت و شيعيان و دوست داران خاندان پيامبر از آن براى شفاى دردهاى صعب العلاج بهره مى جستند. از سوى ديگر، خواست خدا بر اين بود كه نام و ياد امام حسين عليه السلام به منزله راهنماى انسانها جاودانه بماند؛ از اين روى ، معاندان هرچه كوشيدند ياد و خاطره آن حضرت را محو كنند، راه به جايى نبردند. اين كوششهاى شوم از قرون نخستين هجرى تا امروز ادامه داشته است . براى نمونه ، در عصر رضاشاه عزادارى امام حسين عليه السلام ممنوع بود؛ واعظان اجازه نداشتند لباس روحانيت بپوشند؛ صداى مرثيه خوانى نبايد از مكانى بلند مى شد، و هيچ مجلسى نمى بايست به نام امام حسين عليه السلام تشكيل مى گرديد.
اما بايد پرسيد مگر نام سيدالشهدا عليه السلام چه خطرى براى حكومت پهلوى داشت . چرا اين قدر با احياى ياد آن حضرت دشمنى مى كردند؟(50) چرا امروز نيز به گونه اى برنامه ريزى شده ، با نام سيدالشهدا عليه السلام دشمنى مى ورزند؟ اين معاندان كه خود را روشنفكر دينى مى دانند، در واقع ، نه از دين بهره اى دارند و نه از فكر روشن ، اثرى . آنان اصرار مى ورزند كه شهادت امام حسين عليه السلام رويدادى عادى يا واكنشى در برابر خشونت پيغمبر صلى الله عليه و اله بوده است : پيامبر صلى الله عليه و اله در جنگ بدر با بنى اميه خشونت كرد؛ در مقابل ، بنى اميه نيز در كربلا آتش جنگ را برافروختند و پسر پيامبر صلى الله عليه و اله و يارانش را كشتند و اين عمل نتيجه آن خشونت بود.(51)
البته در جنگ بدر، شمارى از مسلمانان نيز كشته شدند ولى كشتگان كفار بيشتر بود و خداى تعالى مسلمانان را پيروز ساخت . مى گويند: چون در جنگ بدر پيغبمر صلى الله عليه و اله با بنى اميه با خشونت برخورد كرد، فرزندان بنى اميه نيز با اولاد پيامبر صلى الله عليه و اله همان گونه رفتار كردند. اين امرى طبيعى و عكس العمل رفتار پيامبر صلى الله عليه و اله با بنى اميه بوده است . به زعم اين روشنفكران ، درس عبرت از واقعه عاشورا اين است كه در برابر هيچ كس نبايد خشونت به خرج داد تا موجب خشونت متقابل نشود. در نظر اين افراد، جهاد، دفاع و امر به معروف و نهى از منكر بايد تعطيل شود تا كسى به ديگرى كارى نداشته باشد، و اين دستور خداوند در قرآن بى پايه است كه مى فرمايد:
قاتلوهم يعذبهم الله باءيديكم و يخزهم و ينصركم عليهم ويشف صدور قوم مؤمنين ؛(52) با مشركين بجنگيد تا خدا آنها را به دست شما عذاب كند و رسوايشان كند و شما را بر آنها پيروز كند تا دلهاى مؤمنان شاد شود.
ايشان عمل پيغمبر صلى الله عليه و اله را در جنگ بدر اشتباه مى دانند؛ زيرا نتيجه اش كشته شدن فرزندش در كربلا بود؛ اما يزيد و يزيديان را تبرئه مى كنند؛ چرا كه كار آنان واكنشى طبيعى بيش نبود. اين نوع تلقى از اسلام ، ((اسلام مدرن )) و ((قرائت جديد از اسلام )) خوانده مى شود! اين قرائت ، نگره اى است كه ميان جوانان معصوم ترويج مى شود تا آنان بعد از اين ، امام حسين عليه السلام را اين گونه بشناسند. اين دشمنيها از آن روست كه امام حسين عليه السلام چراغ هدايت و مانع گم راهى و ضلالت انسانهاست ؛ وظيفه مردم را درباره حمايت از دين روشن مى سازد؛ در سيره او غيرتمندى به بهانه تساهل و تسامح ، كنار نمى رود. امام حسين عليه السلام فرمود: هيهات منا الذلة ، و از اين روى نتوانستند او را با مال و قدرت بفريبند، و پيروان امام حسين عليه السلام نيز به او اقتدا مى كنند.
نقل قول
پاسخ : ◦¨ْ°ْ¨◦¨ْ°ْ¨◦ آذرخش كربلا ◦¨ْ°ْ¨◦¨ْ°ْ¨◦
پاسخ : ◦¨ْ°ْ¨◦¨ْ°ْ¨◦ آذرخش كربلا ◦¨ْ°ْ¨◦¨ْ°ْ¨◦
