۞|*|۩|*|۞ ويژه نامه شهادت مظلومانه ماه کاظمين ٬‌آقا جواد الائمه (ع) ۞|*|۩|*|۞

[خادم کریمه اهل بیت]

قال الامام الجواد (علیه السلام):
غِنَى المُومِنِ غِناهُ عَنِ النّاسِ؛

توانگرى مومن در بى نیازى از مردم است.

(بحارالانوار،ج ۷۸ص ۳۶۴)

شهادت جانسوز نهمین اختر امامت و ولایت ، بر تمام شیعیان جهان تسلیت باد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

صلوات بر امام جواد(ع)

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ

خدايا درود فرست بر محمد

وَاَهْلِ بَيْتِهِ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ الزَّكِىِّ التَّقِىِّ وَالْبَرِّ الْوَفِىِّ
و خاندانش و درود فرست بر محمد بن على آن امام پاكيزه
و با تقوى و نيكوكار با وفا

وَالْمُهَذَّبِ النَّقِىِّ هادِى الاُْمَّةِ وَوارِثِ الاَْئِمَّةِ وَخازِنِ الرَّحْمَةِ
و مبراى بى عيب و راهنماى امت و وارث امامان
و خزينه دار رحمت (حق )

وَيَنْبوُعِ الْحِكْمَةِ وَقآئِدِ الْبَرَكَةِ وَعَديلِ الْقُرْآنِ فِى الطّاعَةِ وَواحِدِ
و سرچشمه حكمت و پيشواى خير و بركت و همطراز قرآن
در وجوب اطاعت و يكى از

الاَْوْصِيآءِ فِى الاِْخْلاصِ وَالْعِبادَةِ وَحُجَّتِكَ الْعُلْيا وَمَثَلِكَ الاَْعْلى
اوصياء در جهت اخلاص و عبادت و حجت والاى تو و نمونه برتر

وَكَلِمَتِكَ الْحُسْنى الدّاعى اِلَيْكَ وَالدّآلِّ عَلَيْكَ الَّذى نَصَبْتَهُ عَلَماً
و نشانه نيكوى تو كه (مردم را) به تو دعوت كرد و بر تو
راهنمائى فرمود آنكس كه او را منصوب كردى (چون ) پرچمى

لِعِبادِكَ وَمُتَرْجِماً لِكِتابِكَ وَصادِعاً بِاَمْرِكَ وَناصِراً لِدينِكَ وَحُجَّةً
براى (هدايت ) بندگانت و مترجمى براى كتاب (قرآن ) و با
صداى بلند فرمان تو را برساند و دينت را يارى كرد و حجتى

عَلى خَلْقِكَ وَنوُراً تَخْرُقُ بِهِ الظُّلَمَ وَقُدْوَةً تُدْرَكُ بِهَا الْهِدايَةُ
است بر خلق و نورى است كه تاريكيها بدو شكافته شود
و پيشوائى است كه هدايت بوسيله او بدست آيد

وَشَفيعاً تُنالُ بِهِ الْجَنَّةُ اَللّهُمَّ وَكَما اَخَذَ فى خُشوُعِهِ لَكَ حَظَّهُ

و شفيعى است كه به شفاعتش به بهشت توان رسيد
خدايا چنانچه او از فروتنى در برابرت بهره خود را گرفت

وَاسْتَوْفى مِنْ خَشْيَتِكَ نَصيبَهُ فَصَلِّ عَلَيْهِ اَضْعافَ ما صَلَّيْتَ عَلى
و ازمقام خشيت وترسى كه از تو داشت نصيبش را دريافت
داشت پس درود فرست بر او چندين برابر آنچه درود فرستى بر

وَلِي ارْتَضَيْتَ طاعَتَهُ وَقَبِلْتَ خِدْمَتَهُ وَبَلِّغْهُ مِنّا تَحِيَّةً وَسَلاماً

يكى از دوستانت كه اطاعتش را پسنديدى و خدمتش را
پذيرفتى و برسان به او از جانب ما تحيت و سلامى

وَآتِنا فى مُوالاتِهِ مِنْ لَدُنْكَ فَضْلاً وَاِحْساناً وَمَغْفِرَةً وَرِضْواناً اِنَّكَ
و بده به ما بواسطه دوستى او فضل و احسان و آمرزش
و خوشنودى خود را كه براستى تو

ذوُ الْمَنِّ الْقَديمِ وَالصَّفْحِ الْجَميلِ
داراى بخششى ديرينه و چشم پوشى نيكوئى هستى

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

قطب آسياي وجود

جواد بود و شه کشور امامت بود
یگانه در ثمین یم کرامت بود

به سرو گو نکند ناز پیش قامت او
که سرو قامت او غطبه قیامت بود

بیا قدم به رهش نه که اسوه دین است
درود باد بر او مظهر شجاعت بود

به غیر رسم و ره آن امام حق کی جست
هر آنکه در دو جهان طالب سلامت بود

جهاد و معرفت و عشق حق به هم آمیخت
همیشه در ره تقواش راست قامت بود

زنی که شهد شهادت به کام پاکش ریخت
اسیر رنج و پریشانی و عزامت بود

همان خلیفه ناحق که نام معتصم است
ز ظلم و جور مگر بهره جز ندامت بود

ایا امام به حق، قطب آسیای وجود
توئی که افصح ناس عاشق کلامت بود

در آن زمانه که مظلوم را پناه نبود
دل شکسته دلان، زنده پیامت بود

به من بگو که پس از ثامن ائمه دین
کدام نام بجویم که به ز نامت بود

سزد همی که ببالد به خود ز عز و شرف
هر آنکه ذره خاکی به زیر گامت بود

مرا به روز الست ای نگار شیفته دلان
ز عشق و مهر ولای تو یک علامت بود

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آیا از مرگ می ترسی؟

امام جواد علیه السلام به عیادت یكی از اصحابش كه بیمار شده بود رفت در حالیکه آن شخص گریه می‎كرد و در مورد مرگ بی‎تابی می‎نمود.
حضرت به او فرمود: «ای بنده خدا! آیا از مرگ می‎ترسی؟»

دلیل آن این است كه نمی‎دانی ماهیت مرگ چیست؟ آیا اگر پلیدی ها تو را فرا گیرد و موجب ناراحتی تو گردد و جراحات و زخم‎های پوستی در بدن تو پدید آید و بدانی كه غسل كردن و شستشو در حمام، همه این زخم‎ها را از بین می‎برد، آیا نمی‎خواهی كه وارد حمام شوی و بدنت را شستشو نمایی و از زخم‎ها و آلودگی‎ها پاك گردی؟ و یا میل نداری به حمام بروی و با همان آلودگی و زخم‎ها باقی بمانی!

بیمار عرض كرد: البته دوست دارم در این صورت به حمام بروم و بدنم را بشویم.

امام جواد علیه السلام فرمود: مرگ (برای مؤمن) همان حمام است و آن آخرین پاكسازی از آلودگی گناهان و شستشوی ناپاكی‎ها است. بنابراین وقتی كه به سوی مرگ رفتی و از این مرحله گذشتی، در حقیقت از همه اندوه و امور رنج آور رهیده‎ای و به سوی خوشحالی و شادی روی آورده‎ای»بیمار از فرموده‎های امام جواد علیه السلام قلبی آرام پیدا كرد و خاطرش آسوده شد و عافیت و نشاط پیدا كرد و با آرامش استوار دلهره و نگرانی‎اش از بین رفت.

آری وقتی كه انسان از نظر فكری، روحی، روانی و با پشتوانه ایمان و عمل صالح، خود را آماده سفر آخرت كند، ترس را هنگام مرگ به خود راه نمی‎دهد و در می‎یابد كه در حقیقت با این سفر، به سوی نجات و رهایی از رنج‎ها، و روی آوردن به شادی‎ها انتقال پیدا خواهد كرد.
منبع: معانی الاخبار، ص 290 .