لاله سرخ کربلا {ویژه نامه ولادت با سعادت حضرت رقیه *س* }

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

بسکه بوی خوش تو رایحه غم دارد
روز میلاد تو هم بوی محرم دارد

میلاد لاله کبود کربلا , سه ساله مظلومه حسین بی علی علیه السلام
حضرت رقیه خاتون مبارک باد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

داشت آن روز زمین قصه ای از سر میخواند
قصه ی دیگری از یاس معطر می خواند

رخ مولود چنان با رخ مادر میخواند
که پدر زیر لبی سوره ی کوثر میخواند

خانه غوغا شده ،انگار زمان برگشته
نکند حضرت زهرا به جهان برگشته

نه فقط دور و بر خانه ی او همهمه است
عرض تبریک به ارباب برای همه است

زینب آیینه به کف بر لبش این زمزمه است
به خدا خون علی در رگ این فاطمه است

دختری که نفسش جلوه ی زهرا دارد
پدرش بوسه به دستش بزند جا دارد

فاطمه پر زده اما برکاتش باقی است
راه باز است ببینید صراطش باقی است

هم خدا هست هم این قوم حیاتش باقی است
حال اگر نیست پیمبر صلواتش باقی است

کار خورشید به ناخواه درخشندگی است
کار هر لحظه ی این طایفه بخشندگی است

تو که بالای سرت نور امامت داری
جزء این طایفه ای دست کرامت داری

محشری گشته به پا باز قیامت داری
چون که بر دوش ابالفضل اقامت داری

وقت پرواز تو افلاک به هم می ریزد
تا می آیی به زمین خاک به هم می ریزد

آمدی نازترین یاس معطر باشی
در دل خسته ی ما عاطفه پرور باشی

آمدی چند بهاری گل اکبر باشی
نفسی هم شده همبازی اصغر باشی

باز لبخند بزن عشق خریدار تو است
کاشف الکرب اباالفضل شدن کار تو است

تو که در دلبری ازما مثَل بابایی
اسم بابا که می آری غزل بابایی

چشم بد دور چه شیرین بغل بابایی
ساده،شیرین و صمیمی عسل بابایی

دم به دم می وزد از هر نفست بوی بهشت
دختر حضرت اربابی و بانوی بهشت

یاد دادید به ما رنج کشیدن زیباست
پس از این فاصله تا شام پریدن زیباست

پابرهنه شدن و جامه دریدن زیباست
بعد هم پای ضریح تو رسیدن زیباست

عاشقم عاشق عشقی که تو در آن باشی
عشق من شهر دمشقی که تو در آن باشی

زائری آمده در قلب تو جا می خواهد
صحن زیبای تورا دیده، صفا می خواهد

یک نفر آمده و اذن دعا می خواهد
او مسیحی است ولی از تو شفا می خواهد

باز باشوق یکی چادر کوچک آورد
دختری نذر نگاه تو عروسک آورد

یاد آن روز می افتم که اسیرت کردند
اول کودک ات بود که پیرت کردند...





مجید تال

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

عجب شبي ست كه يك ماه منظر آوردند
براي هاشميان باز مادر آوردند

زبس حسين دلش تنگ روي مادر بود
شبيه مادرش اينبار دختر آوردند


مثال عمه خود كافتخار حيدر بود
به دختران جهان دختري سرآوردند

درست مثل زمان تولد زهرا
سه آيه اي به بلنداي كوثرآوردند

براي اينكه بگيرند گاهوارش را
هزار مريمُ آسيه از در آوردند

عجيب نيست كه عباس ماه هديه كند
شبي كه حضرت زهراي ديگر آوردند

براي اينكه غزلهاي حق شود كامل
سه بيت از صدُ چارده غزل درآوردند

اگرچه حضرت زهرا ز نسل احمد بود
رقيه را ولي از نسل حيدر آوردند

[یاس بهشتی* خادمه باب الحوائج جواد الائمه (ع)*]

پریوشی كه غزل خوان مهربانی هاست
سه ساله دخترك خـانـواده ی زهراست

شــب ولـادت او روز مـرگــــ نــومــیـدی
شروع لحظه ی تحویل سال خورشیدی

شكوفه های بهاری مُرید خنده ی او
شـكفتن گـل مریـم نـویـد خنده ی او

چه انعكاس شگرفی نگاه او دارد!
از آسمان نگاهش ستاره می بارد

نماز پنجره ها سمت كعبه ی چشمش
حواس آینه ها پـَرت جذبـه ی چشمش

ستاره ها به رقیه سلام می كردند
بـرای دیـدن او ازدحـام می كردند

رجال اهل كهف، خواب ناز امشب را
به پلك منـتـظر خـود حرام می كردند

زنان پاك سـرشـت قـبیله ی مریم
به احترام مقامش؛ قیام می كردند

و شاعران علی دوست تمام جهان
قصیده گفتن خود را تمام می كردند

فرشته ها به قامتش دخیل می بندند
فقیرهای بهـشـتـی چـه آبـرومـنـدند !

طواف قاصدكان گرد او تماشایی ست
شكوه فاخر اعمال حج شیدایی ست

به پای بوسی خاكش هزار سرو بلند
بـر آسـتانـه ی گهواره سـر فـرود آرنـد

چكیده شهد گل از غنچه ی تبسم او
مسـیـر بـاد صـبـا كـوچـه ی تبـسم او

نسیم، شانه ی صبح حریر گیسویش
عقـاب قـلـب اباالفضل گیر گیسویش

گلِ سرِ شب این كودك شكر شیرین
ستاره های درخشان خوشه ی پروین

صدای گریه ی او شرح آیه های بهشت
رسد ز پیرهنـش عـطر جانفزای بهشت

نـگـاه فاطـمی اش ، باغ خاطرات حسین
سرشك دیده ی او، باده ی حیات حسین

عقیله آمد و قنداقه را به دستش داد
حسین ذوق كنان یـاد مادرش افـتـاد

به گریه گفت: غم از دیده ی تَرَم رفته
نـگـاه كـن چـقـدر او بـه مـادرم رفته !

شاعر : وحید قاسمی

[یاس بهشتی* خادمه باب الحوائج جواد الائمه (ع)*]

مرغ دلم، عاشق هوای رقیه است
عالم امکان ، همه برای رقیه است

عرش ، قلم، لوح، همه ارض و سماوات
شمس ، قمر ، نور ، مبتلای رقیه است

خون خدا قبل هر نماز و دعایـش
روی لبش نام دلربای رقیه است

کل جهان را بـه پای دختر خـود ریـخت
شاه ، رضایش فقط رضای رقیه است

سـر در قـلـبـم نـوشـــتـه بـا خَـطِ الـماس
جای کسی نیست فقط جای رقیه است

از چه تو رفتی به درب خانه ی حاتم؟
حاتم طائی خودش گدای رقیه است

قـلـب ابـوفـاضـل بـن حـیـدر کـرار
عاشق آن روی مه لقای رقیه است

دست جـدا شـد ولی علم کـه نیـفتاد
چون که به دستان او لوای رقیه است

کاش بگـویـنـد بـه مـن در صـف محشر
"جعفر" بی دل غزل سرای رقیه است






شاعر:جعفر ابوالفتحی

[یاس بهشتی* خادمه باب الحوائج جواد الائمه (ع)*]

صبح ولادتش همه جا عطر سیب داشت
گل بانویی که ایل و تباری نجیب داشت

نیلوفر عفاف به قنداقه اش دخیل
گلبوسه نسیم زعطرش نصیب داشت

می آمد از طراوت گلخانه خدا
بیخود نبود رایحه ای دلفریب داشت

شیرین زبان قافله نازدانه ها
تن پوشی از حریر پر عندلیب داشت

از وقت آفرینش نور مطهرش
با نام پاک فاطمه اُنسی عجیب داشت

تنها سه ماه آخر عمر سه ساله اش
اندازه سه قرن فراز و نشیب داشت

(مصطفي متولي)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

الدخیلک یا مولاتی یا رقیه بنت الحسین علیه السلام

میلاد با سعادت باب الحوائج نازدانه آقا اباعبدالله (ع)

شهیده سه ساله کربلا , حضرت رقیه سلام الله علیها مبارک باد

[ملکوت* گامی تارهایی *]

عجب شبي ست كه يك ماه منظر آوردند

براي هاشميان باز مادر آوردند
زبس حسين دلش تنگ روي مادر بود

شبيه مادرش اينبار دختر آوردند

مثال عمه خود كافتخار حيدر بود

به دختران جهان دختري سرآوردند

درست مثل زمان تولد زهرا

سه آيه اي به بلنداي كوثرآوردند

براي اينكه بگيرند گاهوارش را

هزار مريمُ آسيه از در آوردند
عجيب نيست كه عباس ماه هديه كند

شبي كه حضرت زهراي ديگر آوردند

براي اينكه غزلهاي حق شود كامل

سه بيت از صدُ چارده غزل درآوردند

اگرچه حضرت زهرا ز نسل احمد بود

رقيه را ولي از نسل حيدر آوردند

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شهبانوی ملک دل شیدایی رقیه
سرچشمه زیبایی دنیایی رقیه

در هر ورق دفتر عشاق حسینی
شغر غزل و واژه ی رویایی رقیه

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

... و تو آمدی؛ ناگهان‏تر از همه باران‏های بهاری.

آمدی و بی‏ مضایقه باریدی.

مهربان‏تر از همه باران‏ها، مهربانی‏ات فراگیر شد.

رقیه جان لبخند تو، طلیعه مهر بود، در بادیه ‏های تاریکی؛

شریعه عشق بود در بیابان‏های سوخته.

سالروز ولادتت گل باران