اسوه احسان *ویژه نامه ولادت فرخنده امام حسن مجتبی علیه السلام*

[نرگس منتظر]

پانزده روز ریاضت را در این ماه طاعت، یک نفس دویده ‏ایم تا در بشارت ولادت او،

مژده عشق بشنویم و مژدگانی مهر بگیریم.

او که از اشراق مهربانی ‏ها طلوع کرده و در بستر بخشندگی، دامن گسترده است.

چقدر این دستان زخم‏خورده، به دستگیری کریم اهل‏بیت محتاج است!

[نرگس منتظر]

اَلْسلامُ عَلیکَ یَا اَبا مُحمّد یا حَسنَ بنَ عَلی، اَیُّها الْمُجْتبی!

ماه به نیمه رسیده است و در کامل ‏ترین صورت خویش به جلوه‏ گری،
دست ‏افشانی می ‏کند و ستارگان گرداگردش به تکاپو درآمده ‏اند.
آری، میلاد شکوهمند امام برگزیده، زینت عرش الهى، فرزند جمیل پیامبر رحمت است.


امشب که فرشتگان سخن می گویند
گویا سخن از زبان من می گویند

ذکر لبشان شنیدنی تر شده است
در ارض و سماء حسن حسن می گویند

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زمان با تمام شتابی که داشت، گویی متوقّف شده بود
و نبض هستی، با تمام هیجانش، جریان کُندی داشت!

خیل فرشتگان، با بال‏های پرندین، کوچه‏ های بلورین آسمان را اذین می‏بستند
و حضرت جبریل علیه ‏السلام در انبوه رنگین کمان، بر آسمانِ «مدینه» بال گسترده بود.

در خانه امامت و رسالت، نور و ولایت و در خانه حضرت زهرا علیهاالسلام ،
خورشیدی طلوع می‏کرد که تمام هستی، در انتظار پرتوافشانی‏ اش بود؛

خورشید بی‏بدیلِ شرافت و نَسَب،
کرامت و زهد، رحمت و مهر و شهادت و عشق.

میوه جلوه‏زار طوبی، آیینه تجلّی‏گاهِ پرتو ذات و تبلور عشق در عاطفه آباد ولایت!
که اوّلین اختر آسمان فروز «تشیّع» است و کریم‏ترین نخلِ بوستانِ آل اللّه‏.

آغوش آسمانی جبریل علیه‏ السلام قنداقه مولود را لمس می‏کند
و انعکاس زیبایی‏اش بر آسمان تابیده می‏شود.

کیست این مولود؟ چه نام دارد؟
کسی برای نام‏گذاری، تعجیل نمی‏کند. نوبتِ سروش آسمانی است؛

لب به دعا می‏گشاید: یا مُحسنُ بِحَقِّ الْحَسن! آری!
این تصویر، همان فَتَبارَکَ اللّه‏ُ اَحسَنُ الْخَالِقینْ است؛
تفسیر اللّه‏ُ جَمیلٌ و هُوَ یُحِبُ الجَمالْ!

بت پرستان، رخِ خورشید تو را گر بینند
بر قد و قامتِ زیبای تو، ایمان آرند

شمّه‏ای گر ز تو در عالم علوی برسد
قدسیان رقص برین گنبدِ گَردان، آرند

جان و دل، هر دو فدای شِکرستانِ تو باد
آب «کوثر» چو از آن چاه ز نخدان آرند!

نهایت شادمانی بر لب‏های حضرت زهرا علیهاالسلام نقش می‏بندد؛
این مولود، اولین میوه پیوند میان رسالت و امامت است.

اولین تبلور عشق و ایمان، طراوت و شور.
اَلْسلامُ عَلیکَ یَا اَبا مُحمّد یا حَسنَ بنَ عَلی، اَیُّها الْمُجْتبی!

با شادمانی پیامبر صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله ‏وسلم و علی علیه ‏السلام ، زهرا علیهاالسلام
و جمیع ملایک آستان کبرایی حضرت حق (جلّ جلاله) همراه می‏شویم

و عاشقانه می‏گوییم: مولاجان، ابا محمد،
حسن بن علی علیه‏ السلام ، ولادتت مبارک!

سید علی‏ اصغر موسوی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

امام حسن علیه السلام می فرمایند:

بدانيد كه‌ خدا شما را بيهوده‌ نيافريده‌ و سر خود رها نكرده‌ ، مدت‌ عمر شما را معين‌ كرده‌ ،
و روزى‌ شما را ميانتان‌ قسمت‌ كرده‌ ، تا هر خردمندى‌ اندازه‌ خود را بداند و بفهمد كه‌
هر چه‌ برايش‌ مقدر است‌ به‌ او مى‌رسد ، و هر چه‌ از او نيست‌ به‌ او نخواهد رسيد ،
خدا خرج‌ دنياى‌ شما را كفايت‌ كرده‌ و شما را براى‌ پرستش‌ فراغت‌ بخشيده‌
و به‌ شكرگزارى‌ تشويق‌ كرده‌ ، و ذكر و نماز را بر شما واجب‌ كرده‌
و تقوى‌ را به‌ شما سفارش‌ كرده‌ ،
و آن‌ را نهايت‌ رضايت‌مندى‌ خود مقرر ساخته‌ .


(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 234)

[شهاب منتظر]

وقتی نظر به حاجت بسیار می کنیم
تکیه به لطف حضرت دلدار می کنیم

تا که به دادمان برسد نسخه ی طبیب
خود را دوباره خسته و بیمار می کنیم

ویرانه ایم و با دمش آباد می شویم
وقتی یقین به قدرت معمار می کنیم

او آمده به جود و کرم آبرو دهد
مثل همه به رحمتش اقرار می کنیم

ماه خدا به نیمه رسید و دم اذان
با ذکر سبز یا حسن افطار می کنیم

در این شب خجسته که بابا شده علی
عیدی ما رسیده ز دست خود ِ علی

دنیا چشیده طعم مسیحایی تو را
هر لحظه دیده جلوه ی مولایی تو را

یوسف به قعر چاه غریبی، بسنده کرد
وقتی که دید نور تماشایی تو را

آری خدا همه هنرش را به رخ کشید
با دست خود رقم زده زیبایی تو را

چشم زمانه در تن دنیا ندیده است
یکدم لباس صبر و شکیبایی تو را

اين وسعت کرامت تو.. ایهاالکریم
اثبات کرده صحبت آقایی تو را

ما را خدا نوشته فقیر عطای تو
صدها هزار حاتم طایی گدای تو

دریای التفات شما موج می زند
رو به سواحل دل ما موج می زند

در بین ربنای سحر های عاشقی
بی وقفه " التماس دعا " موج می زند

نام تو را که می برم احساس می کنم
لحظه به لحظه عطر خدا موج می زند

هر جا که می روم به تو برمی خورم ... حسن
اصلاً حضور تو همه جا موج می زند

حتماً برای دیدن فیض کرامت است ...
اینجا اگر که خیل گدا موج می زند

دیگر نمی شود به غم و غصه دل اسیر
دست مرا بگیری اگر ... ایها المُجیر

خورشید بی کرانه ی صبح ازل تویی
یکّه سوار عرصه ی علم و عمل تویی

در لحظه ی سرودن ِ از " عین " و " شین " و " قاف "
واژه به واژه بانی شعر و غزل تویی

لب واکن و به تلخی دوران امان نده
حالا که التماس لبان عسل تویی

از بس کریمی و به همه لطف می کنی
آقا میان اهل کرم، بی بدل تویی

هستی همیشه در همه جا یار مرتضی
پرچم به دست جبهه ی سرخ جمل تویی

ذکر لبان تو همه دم ناد فاطمه
هستی بزرگ و سید اولاد فاطمه

خاک مدینه مقبره ی جسم پرپرت
جانم فدای خاک مزار مطهرّت

خواهد نشانمان بدهد غربت تو را
خاکی اگر شده پر و بال کبوترت

ما جان نثار غربت عظمای زینبیم
دشمن کجا و مرقد زیبای خواهرت

لطف تو دست خالی ما را گرفته است
شد التماس و حاجت قلبی ّ نوکرت

از کنج آستان بقیع خودت، شبی
ما را ببر به کرببلای برادرت

آقا بیا و دیده ی ما را جلا بده
امشب به ما مجوّز کرببلا بده

بستم دخیل، حاجت خود را هنوز هم
بر دامن کرامت تو شاه با کرم

در هر امامزاده فقط گریه می کنم
با یاد قبر خاکی تو، ماه بی حرم

مانده به روی شانه ی زخمی ّ صبر تو
سنگینی کمرشکن کوه رنج و غم

دستی رسید و غنچه ی عمر تو چیده شد
وقتی که مانده بود به گلخانه یک قدم

لرزید آسمان و زمین لحظه ای که تو
دربین کوچه داد زدی : " وای مادرم "

زلف سیاه رنگ تو شد، یک شبه سپید
در بین کوچه های مدینه شدی شهید

شاعر : اسماعیل شبرنگ

[عمار رهبری]

سلام بر مجتبای آل محمد

سلام بر مجتبای آل محمد، فرزند برومند علی و زهرا که گوهر دریای فضیلت بود.
سلام بر آن آیینه حسن ازلی که تولد فرخنده اش در آستانه شب های قدر، برکتی مضاعف بر سفره افطار و سحر روزه داران است.
سلام بر او که دل های شیعیان، با نسیم روح نواز نام زیبایش صفا می گیرد و یاد او همچون عطر بهشتی مشام جان ها را می نوازد.

سیمای تابناک سبط اکبر پیامبر، امام حسن مجتبی علیه السلام ، تجلی واقعی آفتاب تابناک جد گرامی اش، محمدمصطفی صلی الله علیه و آله است.
پیامبر گرامی اسلام با نظاره به جمال و کمال حسن، آن زاده زهرای اطهر می فرمود:
«تو در آفرینش و خلق و خوی شبیه من هستی.»

امام علی علیه السلام نیز در سخنی گران مایه فرمود:
«فرزندم حسن، شبیه ترین فرد به رسول خداست.»
خورشید عالم افروز وجود امام حسن علیه السلام درخششی شگرف داشت و فضیلت های بی کران آن بزرگ مرد تاریخ، در همه جا به روشنی جلوه می نمود.
نرگس کاملی
گنجینه های علم و عشق

[سابحات]

[شهاب منتظر]

دنیای این اطراف از چندین حرم خالی است
از چار ایوان طلایی دست کم خالی است

قم،کربلا،مشهد،دمشق و سامرا عشقند
در بین اینها جای یک باب الکرم خالی است

من آب و نان سفره های تو بزرگم کرد
من یک گدایم،دست و بالم،کاسه ام خالی است

یک می دهی "صد می ستانی از کریمی،گاه
بازار این عشاق از نرخ و رقم خالی است

اینجا گداها منصب شاهانه ای دارند
اینجا مسیر عاشقی از پیچ و خم خالی است

زائر که باشی روضه هایت فرق خواهد کرد
اینجا چرا از یک ضریح خشک هم خالی است

از هرچه خالی هست این وادی قبول اما
هرگز نگو اینجا چرا از درد و غم خالی است

من کمتر از آنم که آقا شاعرت باشم
اینروزها دور و برت از محتشم خالی است


شاعر: گمنام

[شهاب منتظر]

موکب باد صبا

شعر تولد امام حسن علیه السّلام


موکب باد صبا بگذشت از طرف چمن
تا چمن را پرنیان سبز پوشاند به تن

سبزه اندر سبزه بینی ارغوان در ارغوان
لاله اندر لاله بینی یاسمن در یاسمن
بلبل آنجا هر سپیده دم سراید نغمه ای
در ثنای خسرو خوبان امام ممتحن

از حریم فاطمه در نیمة ماه صیام
چهرة ماه حسن تابید با وجه حسن

میوة بستان زهرا نورچشم مصطفی
پارة قلب علی بن ابیطالب حسن

در محیط علم و دانش آفتابی تابناک
بر سپهر حلم و بخشش کوکبی پرتو فکن

شد عیان از چهرة تابان او نور خدا
شد جوان از چشمة احسان او چرخ کهن

چون دمد صبح و صالش دلشود دار السرور
چون رسد شام فراقش جان شود بیت الحزن

گر ببارد ابر احسان عمیمش بر زمین
گردد از هر قطره ای دریای رحمت موج زن

در شبستان ولایت مشعل گیتی فروز
در گلستان فصاحت بلبل شیرین سخن

سینه از نور فضایل روشنی بخش جهان
چهره در حسن شمایل رشگ خوبان زمن

بر حصار حلم او شد مایة دین استوار
محکم از ایمان او شرع نبی مؤتمن

پرچم صلح و صفا افراشت سبط مصطفی
تا براندازد لوای او در قلب کفر و آشوب و فتن

نورجاویدان او بر جان ما بخشد فروغ
عشق روزافزون او در قلب ما دارد وطن

در لگن شمع فروزان اشگ ریزد ایدریغ
خون دل جای سرشگ آن شمع ریزد در لگن

منبع فیض و عطای کبریای ذوالجلال
مظهر ذات و صفای کردگار ذوالمنن

تن مپرورجز بمهر خاندان حق رسا
تا زدل شوید غبار رنج و اندوه و محن


دکتر قاسم رسا

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

ای مولود خجسته رمضان!
ای بدر تمام ماه خدا!

تو تنهاترین فرزند رمضانی و آسمان،
در پیشگاه كرم و بخشش تو،
با این همه ابرهای باران زایش،
گمشده ای غریب بیش نیست.

رسول رحمت، تو را بر شانه های خویش سوار می كرد
و بر تو مباهات می نمود.

تو ادامه محمد (ص) و كرانه علی (ع) هستی.
تو امام مایی و ما مُرید و دلداده تو.
و اینك در بهار شكفتن تو،
در فصل خدا،

بر خود از رهبری تو می بالیم و بر نامت كه
زینت همه خوبی ها و نیكی هاست،
افتخار می كنیم.