تبدل امثال انسان در نشات و عوالم

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

پس انسانی که در آخرت دوباره ایجاد و انشاء می شود، همین انسان مادی و با همین جسم مادی زمینی و دنیوی نیست بلکه دارای جسمی است که مناسب عالم آخرت است.




از همین رو نمی توان آن را عین جسم مادی دنیوی دانست و قایل به معاد جسمانی به معنای جسم مادی و دنیوی شد بلکه معاد جسمانی انسان مثل جسم انسانی در دنیاست نه عین آن.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

از نظر آموزه های قرآنی این تبدل امثال به یک معنا بی نهایت است؛ زیرا نشئات و عوالمی که انسان آن را می پیماید بی نهایت است.


کاربرد واژه آخرت نسبت به عوالم دیگر همانند کاربرد عنوان معقول ثانوی در منطق و فلسفه است که مراد از آن معقول سوم و چهارم و فراتر از آن نیز خواهد بود.


پس وقتی از معقول اول مانند انسان یا معقول ثانی چون کلی و جزیی یا امتناع و امکان و وجوب سخن به میان می آید مراد از ثانوی معقول ثالث و رابع نیز خواهد بود. در عبارت عالم آخرت نیز همین مراتب مراد استِ؛ زیرا عالم آخرت تنها یک عالم نیست بلکه می تواند بی نهایت عوالمی باشد که انسان می پیماید.


در همه این عوالم امثال هر فرد انسانی است که انشاء و ایجاد می شود نه عین همین فرد با همه خصوصیات مادی و دنیوی آن یا عین همین فرد با همه خصوصیات جسم برزخی آن.

با تشکر از سماموس