ویژه نامه ولادت حضرت امام جواد(س) {نهمین خورشیدعدالت}

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مدینه، مرکز کائنات شده است




نهمین ماه ولایت، بر برج مبارک رجب برآمده است
تا آینه دار رخسار خورشید ازلی شود.

از بشارت حلول این ماه نوظهور، افلاکیان به وجد آمده اند.
گویا به میمنت مولود پاک «رضا علیه السلام »، مدینه، مرکز کائنات شده است
که فوج فوج فرشتگان آسمانی، برای طواف عاشقانه این قداست ناب، زمینی شده اند.

امشب، ستاره باران رحمت الهی است.
امشب، ملکوت زمینی، قوّت قلب اهالی آسمان است.

کودکی درخشیده است که از تبار «طه» و از قبیله «یاسین» است
و بر لبانش، شکوفه های معطر «الرحمن» می تراود.

خصال پاکش از جنس طهارت محض «محمد» است
و انتشار فضائلش، دهان دقایق را به برهان تازگی سپیده خواهد برد.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هلال هاله‏ های نورانی،
طلوع طلعت دلدار را مژده می‏آورند!

موجی از فرشتگان از عرش تا فرش
پرواز می‏کنند، غنچه ‏ها می‏شکفند،

ابرها هلهله می‏کنند و نور از هر سو می‏تراود
بوی میلاد دریایی از سپیده می‏آید!

صدای گام‏های میهمانی گرامی
در رواق دل عاشقان می‏پیچد.

آری! مردی می‏آید از نورستان!
دامن ‏دامن مهربانی و سخاوت همراه دارد
و دست‏هایش از بوی بخشندگی سرشار است.

جوان‏ترین جوانه‏ هاست که موهبت رویش هدایت را
بر پرده روشن اندیشه ‏اش سپرده‏ اند.

معلّم همه خوبی‏هاست،
پناهگاه ایمنی و مددکار هر چه روشنی است.

تلألونهمین گوهر پرورده در صدف عصمت
و تمامی مجد و شرافت و عظمت است.

هیچ گلی از دانش در برابر فرزانگی
و آگاهی وی، تاب قد کشیدن ندارد.

ستوده ‏ای پاکیزه است،
پیشوای گل، آموزگار کُلّ!

روشنای تمامی حیات، امام جواد علیه ‏السلام ،
مردی از طایفه توحید، مؤمنان را همیشه نوید، گلبوته سبز شهید.

زبان گویای همه پاکی‏ها و پاسدار همه شرافت‏هاست
ظهور نورِ دل و دیده سلطان توس، بر عاشقان مبارک!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

هلال هاله های نورانی، طلوع طلعت دلدار را مژده می آورند!

موجی از فرشتگان از عرش تا فرش پرواز می کنند
غنچه ها می شکفند، ابرها هلهله می کنند و نور از هر سو
می تراود بوی میلاد دریایی از سپیده می آید!

صدای گام های میهمانی گرامی در رواق دل عاشقان می پیچد.
آری! مردی می آید از نورستان!

دامن دامن مهربانی و سخاوت همراه دارد و
دست هایشاز بوی بخشندگی سرشار است.

جوان ترین جوانه هاست که موهبت رویش هدایت
را بر پرده روشن اندیشه اش سپرده اند.

معلّم همه خوبی هاست، پناهگاه ایمنی
و مددکار هر چه روشنی است.

تلألونهمین گوهر پرورده در صدف عصمت
و تمامی مجد و شرافت و عظمت است.

هیچ گلی از دانش در برابر فرزانگی
و آگاهی وی، تاب قد کشیدن ندارد.

ستوده ای پاکیزه است، پیشوای گل، آموزگار کُلّ!
روشنای تمامی حیات، امام جواد علیه السلام
مردی از طایفه توحید، مؤمنان را همیشه نوید، گلبوته سبز شهید.

زبان گویای همه پاکی ها و پاسدار همه شرافت هاست
ظهور نورِ دل و دیده سلطان توس، بر عاشقان مبارک!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نهمین ماه ولایت، بر برج مبارک رجب برآمده است
تا آینه دار رخسار خورشید ازلی شود.

از بشارت حلول این ماه نوظهور، افلاکیان به وجد آمده اند.
گویا به میمنت مولود پاک «رضا علیه السلام »، مدینه، مرکز کائنات شده است
که فوج فوج فرشتگان آسمانی، برای طواف عاشقانه این قداست ناب، زمینی شده اند.

امشب، ستاره باران رحمت الهی است.
امشب، ملکوت زمینی، قوّت قلب اهالی آسمان است.

کودکی درخشیده است که از تبار «طه» و از قبیله «یاسین» است
و بر لبانش، شکوفه های معطر «الرحمن» می تراود.

خصال پاکش از جنس طهارت محض «محمد» است
و انتشار فضائلش، دهان دقایق را به برهان تازگی سپیده خواهد برد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

لجه ای از بحر فضائل پیشوای نهم :


قال الامام الجواد(علیه السلام):

تاخير التـوبه اغترار و طول التسويف حيره, والاعتذار على الله هلكه والاصرار علـى
الذنب امـن لمكـر الله(( فلا يـامـن مـكـر الله الا القـوم الخـاســرون))

(سوره اعراف آيه 99)

به تاخير انداختن توبه نوعى خود فريبى است,و وعده دروغ دادن نوعى سرگردانى است
و عذر تراشى در برابر خدا نابـودى است, و پا فشارى بر گناه آسودگى از مكر خـداست.
(( از مكـر خـدا آسـوده نبـاشيـد جز مـردمـان زيـانكـــار.))

(تحف العقـول, ص 456,)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آسمانی‏ ترین آوای عشق

از تو گفتن دلی به نرمای آب می‏خواهد ای مهربان سالار!
و از تو شنیدن حکایتی است نامکرّر؛

چون عشق، چون حیات. مهربانی ات، باران بی دریغ بهاری بر دشت
تشنه‏ ی جان‏های بی شمار و شکوهت، تندیسی به سترگی تمام بزرگی‏های تاریخ است.

کلامت، لطیف، چون سرایش سبز عاطفه، بزرگ، چون عظمت
کوهساران قامت افراشته بر زمین و پر شور، چون تموّج دریاهای خروشان است.

راستی، اگر تو نبودی ای روحِ دمیده در کالبد کلام! چه واژه‏های بِشکوهی که
زبان ناگشوده می‏مردند و چه حکمت‏هایی که از خزانه‏ی خِرَد، به تاراج فراموشی می‏رفت.

اینک، دل عالم در بند توست ای مهربان‏ترین
نگاه هستی و آسمانی‏ترین آوای عشق و محبت!

دیدگان ما، گلدان تصویر سخاوت توست و جان بی قرارمان
قرارگاه یاد پرشکوه تو. تو جان عالمی و برکت زمین و زمان و
دست هایتاز بوی بخشندگی سرشار است.

سلام بر تو ای زبان گویای همه‏ی پاکی‏ها و پاسدار شرافت و تقوا!
سلام بر تو که شب‏های تار را با چراغ ذکر و دعا، به سپیده‏ی سحری پیوند می‏زدی!

سلام بر تو که هم پیمانِ سجده‏ های طولانی و زمزمه‏های شبانه بودی!
سلام بر امام نهم و گل روی معنا!

سلام بر آن شکیبا، بدان هنگام که به شرف نوشیدن شهد شهادت نایل آمد؛
سلامی از همه سوی زمین و زمان، به بلندای برترین نقطه‏ ی آسمان.


عبداللطیف نظری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

چندین بهار از عمر امام رضا علیه السلام گذشته بود
ولی خانه او هنوز از گرمای وجود کودکی بهره مند نشده بود.

جز خود حضرت که از عوالم غیب خبر داشت
همه خویشان و دوستان و شیعیان، از این امر نگران بودند؛

نگران ادامه امامت و تمام آنچه معصومین علیهم السلام
از آینده گفته بودند. چگونه می شود وعده حضرت حق محقق نشود؟!

چگونه ممکن است تولد کسی که پیامبر وعده داده، تحقق نیابد،
درحالی که پیامبر تمام دوازده جانشین خویش را معرفی کرده بود؟!

دهم رجب سال 195 هـ. ق است. آسمان مدینه، سرشار از نور
بشارت دهنده تولد امامی دیگر از آل رسول الله صلی الله علیه و آله است؛

امامی که تولدش، امامتش، و
سراسر زندگی اش، همه و همه معجزه بود.

سید علی اصغر موسوی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نخستین امامی که در سن کودکی به امامت رسید

دوران کودکی جواد الائمه(ع) از دوران شیرخوارگی
تا زمانی که در سن هفت سالگی به امامت رسید،
با حوادث گوناگون آمیخته است.

با شهادت امام رضا(ع) و به امامت رسیدن
امام جواد در سن کودکی، یکی از موضوعاتی که
حتی برخی از یاران امام هشتم را دچار شک و تردید کرد،
کم سن و سالی امام جواد(ع) برای مقام امامت بود.

به همین دلیل در مواردی امام رضا(ع) و در موارد دیگری،
خود امام جواد(ع) به تبیین آن پرداختند و به شبهه‌ها پاسخ گفتند.

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

امشب شب گدایی و عرض ارادت است
باب المراد آمده و وقت حاجت است

امشب دوباره خنده به لبهای مرتضی است
وقت نزول آیه ی ناب امامت است

یک یا جواد گفتم و دل کاظمین رفت
نوکر همیشه در پی طوفِ زیارت است

یادش بخیر جامعه خواندم میان صحن
بین بهشت... نه ... حرمت فوق جنت است

وقت زیارتت همه در فکر مشهدند
از بس میان این دو عمارت شباهت است

حبّ تو را امام رضا هدیه می دهد
با این حساب عاشقتان با سعادت است

ما را ولایت تو زآتش نجات داد
خواندی مرا که عادت این در مروّت است

ما سائلان سفره ی پر برکت توایم
هرکس نشد گدای شما بی لیاقت است

توحید بی ولای شما کفر مطلق است
دینِ بدون نام تو عین ضلالت است

تنها به فعل و سیره تان اقتدا کند...
...امروز اگر که شیعه به فکر برائت است

بر خشم و کینه های تو از آن دوتن قسم
لعن عدوی فاطمه هر دم عبادت است

صد مرده زنده می شود از نام نامی ات
عیسی دخیل توست که اهل کرامت است

با ذکر یا جواد دلم زیر و رو شود
نامت برای قلب سیاهم طهارت است

شعرم اگر توان ثنای تو را نداشت
آقا ببخش شاعرتان بی بضاعت است

شاعر : مهدی قاسمی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

وقتی بچه‏ ها سرکلاس قرآن مسجد نشستند،
آقای ایمانی، تولد امام جواد علیه‏السلام را تبریک گفت.

بعد هم روی تخته سیاه کلاس نوشت:
«بهترین اسم»

آن وقت رو به بچه‏ ها کرد و پرسید:
«بچه‏ های خوب! به نظر شما بهترین اسم چه اسمی است؟»

با شنیدن این سؤال، هر کس جوابی داد.

احمد گفت:
«بهترین اسم، اسمی است که خیلی راحت بشود صدایش کرد»

رضا گفت:
«اسمی است که معنای خوبی داشته باشد»

هر کس برای نظر خودش یک مثال هم می‏گفت.

آقای ایمانی گفت:
«همه شما درست گفتید؛ امّا به نظر من بهترین اسم،
اسمی است که همه این ویژگی‏ها را داشته باشد
و اسم آدم‏های خوب و برگزیده خدا هم باشد
و شنیدن آن ما را به یاد خدا بیندازد.

بهترین اسم، اسم بهترین بنده‏های خداست؛
یعنی پیامبران و امامان خوب ما.

مثل نام آن کسی که این روز قشنگ، روز تولدش است؛
امام جواد علیه‏السلام . جواد یعنی بخشنده.»