عيد سعيد غديرخم ,عید اکمال دین
| ❤ |
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
آرى...خم!شربدار ولايت
غديرحادثات وميان منزل افشاى رازهاست.
بنگريدش كه بر اوج دست و بازودر چنگ چنگالى از نور
ايستاده استبه ابرها نزديكتر تا به ماو نگاه نمى كند
نه در چشمان مشتاقانه در ديدگان دريده از حسد.
به اين ترانه گوش كنيدكه در هفت آسمان مى طپد:
«هر كه مرا مولاى خويش بداند اينكه
فرا چنگ من ايستاده مولاى اوست».
آرى امروز همه چيز كامل استمعيارى بدنيا آمده
كه در سايه اشنيك و بد از هم مشخصند.
در اين زلال،بايد جان را به شستشو نشست
در غدير،يك تاريخ تبلور پيدا كرد.
و بدينسان،آن دشت كه ديروز گمنامش،
كندى و سستى قافله ها را مىزدود،
امروز،طلوع آفتاب ولايت را بستر شد.
آن بركه آب،ميانه كويرى برهوت،
كه رنج و خستگى مسافران را به جان مى خريد،
امروزچشمه جوشان و هميشه جارى پهنه آرمانهاى والا گشت.
بدينسان بود كه پيامبر(درود خدا بر او و خاندانش)
ندا در داد:آنها كه بى ولايت على(سلام خدا بر او)رفته اند،
باز گردند ودر كناره غدير،«آينه بلند اى آسمان كوير»
با حماسه ساز نهضت اسلام،روح مطهر زمان،
بيعتى دوباره كنند،
و در طبيعت حقيقت،تنفسى روحنواز و مستى زا...
و اينگونه بود كه به يكباره،
از كالبد بى جان يك دشت پر سكوت
غوغاى اجابت و پذيرش برخاست.
و هياهوى سر در گم انسانى،
در بازتاب مرزهاى روشنى و جاودانگى
جوششى مداوم يافت،بيراهه ها،نهاده شد،
و حجت در جانشان بياميخت.
راستى را،مگر خورشيد در غروبش،
ماه را به نور افشانى،نمى گمارد؟
و مگر دريا،ابر را،
از خود و براى خود،غنا نمى بخشد؟
در اين زلال،بايد جان را به شستشو نشست
و از اين دريا،بايد گوهرهاى ناب به دست آورد.
در غدير كه به چه مى انديشد؟
در غدير گويا محمد صلى الله عليه و آله مى انديشد:
بدون على عليه السلام چگونه خواهد رفت؟
و على عليه السلام مى انديشد:
بدون محمد صلى الله عليه و آله چگونه خواهد رفت؟
و على عليه السلام مى انديشد:
بدون محمد صلى الله عليه و آله چگونه خواهد ماند؟
و مردم بين همين رفتن و ماندن است
كه به ابهامى شگفت گرفتار آمده اند:
اين همان محمد صلى الله عليه و آله است
كه مى ماند،اگر با على بيعت مى كرديم
و اين حتى على عليه السلام است
كه مى رود،اگر بيعت را شكستيم!!
توده مردم به چگونگى بيعت مى انديشند
و سران توطئه به شكستن بيعت...!!
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
هیجده روز از ذی حجة میگذرد.
قافله ای می آید: راهش حق, بارش ایمان و مقصدش الله.
موجی از انسانها در دریای غدیر در تلاطم است.
قافله سالاری چون محمد(ص) پیشاپیش,
افق اسلام هنوز چشم انتظار طلوع خورشیدیست
که با دمیدن آن بر طومار دین, مهر"اکمال"خواهد خورد.
محمد(ص) پس از زیارت خانه توحید ,با کاروانیان از حج برگشته ,
با چهره ای مطمئن,با دستانی پربار از فیض دیدار ,
با ره توشه ای از طاعت و توفیق زیارت بیت الله الحرام ,
پیشوای این قافله نورانیست.
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
تمام ستاره های آسمان، به شب نشینی چشمان خورشید آمدند.
دست های وحی، بالا می رفت و دست های خورشید را بالاتر
می برد.هزاران باور، می دیدند و تبریک می گفتند.
«اشهد انک امیر المؤمنین الحق الذی نطق بولایتک
التنزیل و اخذ لک العهد علی الأمه».
غدیر فریاد می کشید و دهان های تعجب، خشک شده بود.
غدیر فریاد می کشید و صدای پای بهار، تا آسمان هفتم پیچیده بود.
غدیر فریاد می کشید و رسول، طنین صدایش را در برکه به نجوا نشانده بود.
«من کنت مولاه فهذا علی مولاه اللهم وال من والاه
و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله».
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
اندک اندک جمع ها به هم پیوست.
نجواها به زمزمه های بلند بدل شد.
آن گاه، چشم ها فراتر از نگاه ها به چهره زیبا و
متبسّم پیامبر صلی الله علیه و آله دوخته شد.
سکوت... سکوتی در نهایت زیبایی، آسمان و زمین را در بر گرفت.
اینک، پیام آور خوبی ها بود و پیامی دیگر؛
پیامی که باعث شادمانی اهل دل و غمگینی نفاق پیشگان بود.
پیام پیام آور مهربانی به همه رسید.
اینک کائنات باید شاهد پیوند «امامت و نبوت» می شد؛
پیوندی که انوار آن، با گره خوردن دست ها در همدیگر، تمامی آسمان
و زمین را در برگرفت و ذره ذره هستی، شروع به تسبیح ذات اقدس باری تعالی کردند.
اینک خداوند، آرمانی ترین اندیشه را به پیامبر خویش ارزانی داشته بود؛
اندیشه ای که در جهان خاکی، تحولی عظیم و در جهان افلاکی، ذوقی سلیم،
برای عبادت حضرت پرورگار به وجود می آورد.
گویی هنگام عاشقانگی ها بود؛ هنگام به
وجد آمدن تمامی سلول ها، با ذکر «یا علی».
فرمود: هر کسی را که من مولای اویم، علی مولای اوست؛
مولایی که شما را از بند خودپرستی ها آزاد خواهد کرد؛
«کیست مولا؟ آنکه آزادت کند».
هر دو دست، نشان عظمت همدیگر بودند؛
عظمتی که خداوند، آن را در ادیان دیگر بشارت داده بود؛
بشارت امامت و حکومت صالحین بر زمین!
بشارت فصلی که عدالت الهی را در نقطه نقطه زمین مستقر کند.
بشارت ولایت مولا امیر المؤمنین، عدل مجسم خداوند در زمین.
درود خداوند بر امین وحی الهی و کشتیبان نبوت، حضرت ختمی
مرتبت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و روح نماز،
مولای جوان مردان، حضرت علی مرتضی باد.
آحاد ملک چو سجده بر آدم کرد
بر نام علی و شوکت خاتم کرد
در روز غدیر خم نه تنها آدم
بر قامت مرتضی فلک سر خم کرد
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
اتمام نعمت
غدیر، پیام رهایی است؛
پیام گسیختن زنجیرهای بسته بر پای بشر، پیام تداوم
پیامبری است با همه آرمان های بلندش.
غدیر، ادامه بعثت است برای شکستن بت های فکر و
دل، برای عبور از خودپرستی به خداپرستی، برای بیرون آمدن از
اسارت خویش و رسیدن به آزادگی حقیقی که در سایه عبودیت حاصل می شود.
غدیر، کمال نبوت است و دنباله خطی که پیامبر ترسیم کرده؛
تا هر چه رنگ و بوی تعصب را بشوید و هرچه دیوار تبعیض را بکوبد.
غدیر، اتمام نعمت است و دست خدا بر سر اهالی زمین تا با
عدالت علوی، باقیمانده رسوم جاهلیت را بشکند، هرزه های شرک
و نفاق را برچیند و خون طاغوت های جدید را بریزد.
غدیر، پایان رسالت است و علی علیه السلام مولا می شود
تا پرچم پیامبر را پس از او به دست بگیرد
و لباس رزم بپوشد برای آزادی بندگان خدا.
میثم امانی
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
خورشید و ماه
با محمد صلی الله علیه و آله ، هر چه بالا می روی، بالاتر می بینی
و این لیاقت، تنها شایسته علی علیه السلام است که در تسخیر
قلب ملایک، سابقه ای دیرینه دارد.
غدیر، آنجاست که شاخه های علی علیه السلام
و محمد صلی الله علیه و آله به اتصال پیوندی
به نام فاطمه علیهاالسلام اوج می گیرد
و دوازده میوه امامت از شجره طیبه شان،
به دامان عاشقان می افتد.
آنجا، دستان توحیدی رسول خدا صلی الله علیه و آله
حجاب های ظلمانی را کنار می زند
تا آنچه از ناگفته های رسالت باقی مانده است، زمزمه کند.
مردم! بگویید به باد، به باران، به آفتاب و به آب
که اینک علی علیه السلام ، جانشین من است
و در عبور روز و شب، ماه و خورشید،
این چنین جایگاه خود را عوض می کنند
تا تاریکی، رهروانشان را نبلعد.
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
عید کمال دین،سالروز اتمام نعمت
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
اندک اندک جمع ها به هم پیوست.
نجواها به زمزمه های بلند بدل شد.
آن گاه، چشم ها فراتر از نگاه ها به چهره زیبا و
متبسّم پیامبر صلی الله علیه و آله دوخته شد.
سکوت... سکوتی در نهایت زیبایی، آسمان و زمین را در بر گرفت.
اینک، پیام آور خوبی ها بود و پیامی دیگر؛
پیامی که باعث شادمانی اهل دل و غمگینی نفاق پیشگان بود.
پیام پیام آور مهربانی به همه رسید.
اینک کائنات باید شاهد پیوند «امامت و نبوت» می شد؛
پیوندی که انوار آن، با گره خوردن دست ها در همدیگر، تمامی آسمان
و زمین را در برگرفت و ذره ذره هستی، شروع به تسبیح ذات اقدس باری تعالی کردند.
اینک خداوند، آرمانی ترین اندیشه را به پیامبر خویش ارزانی داشته بود؛
اندیشه ای که در جهان خاکی، تحولی عظیم و در جهان افلاکی، ذوقی سلیم،
برای عبادت حضرت پرورگار به وجود می آورد.
گویی هنگام عاشقانگی ها بود؛ هنگام به
وجد آمدن تمامی سلول ها، با ذکر «یا علی».
فرمود: هر کسی را که من مولای اویم، علی مولای اوست؛
مولایی که شما را از بند خودپرستی ها آزاد خواهد کرد؛
«کیست مولا؟ آنکه آزادت کند».
هر دو دست، نشان عظمت همدیگر بودند؛
عظمتی که خداوند، آن را در ادیان دیگر بشارت داده بود؛
بشارت امامت و حکومت صالحین بر زمین!
بشارت فصلی که عدالت الهی را در نقطه نقطه زمین مستقر کند.
بشارت ولایت مولا امیر المؤمنین، عدل مجسم خداوند در زمین.
درود خداوند بر امین وحی الهی و کشتیبان نبوت، حضرت ختمی
مرتبت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و روح نماز،
مولای جوان مردان، حضرت علی مرتضی باد.
آحاد ملک چو سجده بر آدم کرد
بر نام علی و شوکت خاتم کرد
در روز غدیر خم نه تنها آدم
بر قامت مرتضی فلک سر خم کرد
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
| ❤ |
یا علی ،
ای اسدالله الغالب،
ای زادة کعبه،
ای تو هم کفو زهرای اطهر،
پیروز بر خصم کافر؛
بَرکَنی از بُن به هنگام خیبر بساطِ ستمگر.
و در آن هنگام که در صحرای عطش گرفته؛
در جحفه ندای رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) بلند شد که:
«ایها الناس اُجیبوا داعی الله أنا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم»
و در غدیر خم مرکبها و زنان و مردان متوقف شدند
و فرمان داد آن چهار نفر سلمان، مقداد، ابوذر و عمار
( که یاران مهدی اند) سایه ساری بسازند و منبری آماده کنند.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دستش را بالا گرفت و فرمود:
«من کنت مولاه فهذا علی مولاه».
وخدایا دوست بدار هر که علی رادوست دارد،
ودشمن بدار هر که علی را دشمن بدارد.
و آن امین وحی دو گوهر نایاب کتاب و عترتش را به مردم سپرد.
آن کور دِلان بدنیّت با رنگ نیرنگ تهنیت گفتند.
امّا از همان اوان بخل و کینه ورزیدند
و در آنگاه که از کردار پلیدان کافر،
آسمان می خروشید و زمین بناله وفغان افتاد
که همسرت دخت نبی به میان شقاوت؛
و تو یکتا امیر به سکوت؛
در احاطه دون صفتان!
و در آن زمان که بغضِ گلویت به چاه منعکس می شد.
و به وقت ماه خدا،
و تو در محراب نماز؛
یکی از منفورترینان عرش خدا،
مدار وجود را لرزاند.
تنها تو امیر بودی،
هستی و خواهی بود .
منبع: درآستان غدیر
غدیر مبارک باد.
*******************************
سکوت خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
کسی که سکوت می کند روزی حرفهایش را
سرنوشت به تلخی به شما خواهد گفت
*******************************
و قسم به حقارتِ واژه و شکوه سکوت،
که گاهی شرح حال آدمی ممکن نیست...
*******************************
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
مجوز های ارسال و ویرایش
نقل قول
